Τουρκία: Η μοναδική κουρδική εφημερίδα κυκλοφόρησε με φωτοτυπίες το τελευταίο φύλλο της

Η μοναδική εφημερίδα στην κουρδική γλώσσα «Welat» στην Τουρκία δεν κατάφερε να εκτυπωθεί πουθενά στη χώρα, αφού τα πιεστήρια εφημερίδων αρνούνται να την τυπώσουν λόγω της απαγόρευσης από το τουρκικό καθεστώς.

Ο εκδότης της εφημερίδας αναγκάσθηκε να βγάλει φωτοτυπίες τα φύλλα της εφημερίδας και να τα αποστείλει στους συνδρομητές.

Οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα, δημοσιογράφοι του Ντιγιαρμπακίρ,  δήλωσαν σε συνέντευξη Τύπου ότι ‘στην Τουρκία υπάρχει μια λογοκρισία και καταπίεση άνευ προηγουμένου και είναι η χειρότερη από την δεκαετία του ’90, κυριαρχεί ο εκφοβισμός και η λογοκρισία  που έχουν φθάσει σε πάρα πολύ υψηλά επίπεδα».

Ο εκδότης της ‘Welat’ Ζεϊνέλ Αμπιντίν Μπουλούτ, δήλωσε ότι η εφημερίδα με την καταπίεση που υπάρχει θα οδηγηθεί σε κλείσιμο και δεκάδες εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους.

«Η Τουρκία έχει μετατραπεί σε μια ημι-ανοιχτή φυλακή για τους δημοσιογράφους», τόνισε ο Μπουλούτ, προσθέτοντας ότι οι Τούρκοι επιδιώκουν την αφομοίωση των Κούρδων, επισημαίνοντας ότι η εφημερίδα του είναι μια διαφορετική φωνή  που υπερασπίζεται τη διατήρηση του κουρδικού πολιτισμού και την κουρδική γλώσσα».

Πρόσθεσε ότι οι διανομείς της εφημερίδας συνελήφθησαν και κατασχέθηκαν όλα τα αντίτυπα της εφημερίδα σε πολλές πόλεις από την τουρκική αστυνομία η οποία έκανε πολλά μπλόκα για τον εντοπισμό των διανομέων της και τα φύλλα της εφημερίδα κάηκαν.

Ο ίδιος δήλωσε ότι ο μόνος δρόμος για τη διατήρηση της εφημερίδας είναι η ψηφιακή μορφή της, αφού η έντυπη απαγορεύεται από το τουρκικό καθεστώς.

 

 

Πηγη:
http://www.echedoros-a.gr

Ο παρ'ολίγον ελληνοβουλγαρικός πόλεμος το 1925

 


Οι ελληνοβουλγαρικές σχέσεις από την δεκαετία του 1870 και έπειτα, ήταν τεταμένες. Στο χειρότερο σημείο τους βρέθηκαν την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, με τον μακεδονικό αγώνα στην κορύφωσή του. Υπήρξε στην συνέχεια συγκυριακή συμμαχία εναντίον της οθωμανικής αυτοκρατορίας  κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βουλγαρία, αφού αμφιταλαντεύτηκε, συντάχθηκε με τις Κεντρικές Αυτοκρατορίες και βρέθηκε στην πλευρά των ηττημένων.
Με την Συνθήκη του Νεϊγί (27/11/1919),η Βουλγαρία απώλεσε τη Δυτική Θράκη η οποία με τη Συνθήκη των Σεβρών (1920), παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. Επίσης, η Βουλγαρία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στη Σερβία τα στρατηγικής σημασίας εδάφη Μποσίλεγκραντ, Τιμόκ, Τριν και στη Ρουμανία, τη Δοβρουτσά. Υπήρξε ειδική μέριμνα για την προστασία των μελών των μειονοτήτων που διαβιούσαν στο βουλγαρικό έδαφος, μία από τις οποίες ήταν και η ελληνική. Υπογράφτηκε ακόμα μια ελληνοβουλγαρική συνθήκη "περί αμοιβαίας και εθελουσίας μεταναστεύσεως των φυλετικών μειονοτήτων"
Η ένταση όμως στις ελληνοβουλγαρικές σχέσεις  παρέμενε καθώς υπήρχαν οικονομικές κυρίως διαφορές και μεθοριακά επεισόδια που προκαλούσαν οι κομιτατζήδες.
Το επεισόδιο στο Τερλίς (Βαθύτοπος) το 1924
Οι κομιτατζήδες, ήταν μέλη των οργανώσεων ΙΜRΟ και ITRO. Εκτός από την Ελλάδα, έκαναν επιδρομές και στην Νοτιοσλαβία, (τέως Γιουγκοσλαβία) και δρούσαν με την ανοχή, αν όχι με τη στήριξη, των επίσημων βουλγαρικών αρχών.
Τα χωριά Τερλίς (σημ. Βαθύτοπος), Λόφτσα (σημ. Ακρινό) και Καράκιοϊ (σημ.Κατάφυτο), δόθηκαν στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913). Κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά, από βουλγαρικό πληθυσμό.
Στις 26 Ιουλίου 1924, οι κάτοικοι του Τερλίς, είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία του χωριού και συζητούσαν για την εθελοντική ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, καθώς η σχετική προθεσμία, έληγε 5 μέρες αργότερα, στις 31 Ιουλίου 1924. Τότε, ακούστηκαν πυροβολισμοί και εκρήξεις από ένα γειτονικό φαράγγι.
Ο επικεφαλής αξιωματικός της περιοχής, ταγματάρχης Καλαμπαλίκης διέταξε τη σύλληψη 70 εθνικιστών χωρικών από τα τρία χωρία. Την επόμενη μέρα, Κυριακή 27 Ιουλίου 1924, ανέθεσε στον Κρητικό Υπολοχαγό Δοξάκη και 10 στρατιώτες, να μεταφέρουν 27 από τους συλληφθέντες, αρχικά στη Βροντού και στη συνέχεια στις Σέρρες. Ο Δοξάκης, δεν ακολούθησε την συνηθισμένη διαδρομή, αλλά ένα μονοπάτι που χρησιμοποιούνταν σπάνια. Επέστρεψε 5-6 ώρες αργότερα με τους στρατιώτες, λέγοντας ότι είχαν δεχθεί  επίθεση από Βούλγαρους κομιτατζήδες.
Στη μάχη που ακολούθησε, 17 από τους κρατούμενους σκοτώθηκαν ενώ οι υπόλοιποι 10 κατάφεραν να διαφύγουν.
Να σημειώσουμε, ότι στην εξουσία βρισκόταν τότε η κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη και ότι παραμεθόριες περιοχές της Μακεδονίας, είχε επιβληθεί στρατιωτικός νόμος από την προηγούμενη κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου και προκειμένου να μην διακοπούν οι διμερείς σχέσεις και εξαιτίας των διωγμών των Ελλήνων της Φιλιππούπολης και του Πύργου (Πλόβντιβ και Μπουργκάς αντίστοιχα σήμερα), ζητήθηκε από τον αντιπρόσωπο της χώρας μας και στην Κ.Τ.Ε. να προσφέρει βοήθεια.
Αυτός, αν και είχε ήδη "χρεωθεί" τη μεγάλη διπλωματική ήττα της Ελλάδας για το επεισόδιο "Tellini / Κέρκυρας (1923) (σχετικό άρθρο γράψαμε στο protothema. gr στις 28/8/2016), δεν είχε απομακρυνθεί από τη θέση του.
Ενεργώντας τελείως αυθαίρετα, άρχισε να διαπραγματεύεται με τον Βούλγαρο ομόλογό του Κρίστο Καλφόφ (Hristo Kalfov). Οι διαπραγματεύσεις, οδήγησαν στην υπογραφή δύο πρωτοκόλλων στις 29 Σεπτεμβρίου 1924 (Πρωτόκολλα Πολίτη – Καλφόφ), με τα οποία ουσιαστικά αναγνωριζόταν βουλγαρική μειονότητα στην Ελλάδα και δίνονταν εγγυήσεις για την προστασία της. Τυπώθηκε μάλιστα (στην Ελλάδα) και βουλγαρικό αλφαβητάριο (!), το Abecedar, για τους μαθητές της "μειονότητας" αυτής.
Η ελληνική κυβέρνηση, βρέθηκε σε δυσχερέστατη θέση, ενώ σφοδρότατη ήταν και η αντίδραση των Σέρβων, που προχώρησαν απροειδοποίητα σε καταγγελία της Συνθήκης του 1913. Μετά από πολλές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και διεργασίες, η Ελλάδα πέτυχε να μην εφαρμοστούν τα Πρωτόκολλα Πολίτη – Καλφόφ, κυρίως χάρη στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος εκπροσωπώντας τη χώρα μας στο Συμβούλιο της Κ.Τ.Ε, έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για τη συμπεριφορά της χώρας μας απέναντι στις μειονότητες.
Το επεισόδιο του Πετριτσίου
Στις 25 Ιουνίου 1925, ο Θεόδωρος Πάγκαλος (1878 – 1952), ανέτρεψε την κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου και επέβαλε δικτατορικό καθεστώς.
Ο Πάγκαλος, είχε πλήρη άγνοια για το διεθνές γίγνεσθαι, όμως πάγια εμμονή του ήταν η επανέναρξη του πολέμου με την Τουρκία για την απελευθέρωση της Ανατολικής Θράκης και, αν αυτό ήταν εφικτό και της Μικράς Ασίας. Ανέθεσε μάλιστα στον τότε αρχηγό ΓΕΣ, Υποστράτηγο Πτολεμαίο Σαρηγιάννη την προετοιμασία για τις επικείμενες επιχειρήσεις. Τον Οκτώβριο του 1925, του δόθηκε η αφορμή να δείξει τις προθέσεις του…
Στις 19 Οκτώβριου 1925, συνέβηκε ένα σοβαρό μεθοριακό επεισόδιο στο 69ο συνοριακό φυλάκιο στο όρος Κερκίνη (Μπέλες), κοντά στη διάβαση Δεμίρ Καπού (Σιδηρές Πύλες). Συγκεκριμένα, οι Έλληνες στρατιώτες του φυλακίου, δέχτηκαν αιφνίδια πυρά από τους άνδρες του γειτονικού βουλγαρικού φυλακίου, από απόσταση 40 μέτρων περίπου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο από αυτούς. Ανταποδίδοντας τα πυρά, οι Έλληνες σκότωσαν τρεις Βούλγαρος στρατιώτες. Ακούγοντας τους πυροβολισμούς, ο διοικητής του Λόχου Προκαλύψεως στον οποίο ανήκε το φυλάκιο, Λοχαγός Πεζικού Χ. Βασιλειάδης, από τα Άνω Πορόια, που ήταν η έδρα του, κρατώντας λευκή σημαία, κινήθηκε προς το βουλγαρικό φυλάκιο. Δέχθηκε όμως καταιγισμό πυρών και σκοτώθηκε ακαριαία. Το περιστατικό, έγινε γύρω στις 14.00 της 19/10/1925. Για το πώς ξεκίνησε, υπάρχουν δύο εκδοχές:
Σύμφωνα με την πρώτη, καθώς τα δύο φυλάκια βρισκόταν πολύ κοντά, Έλληνες και Βούλγαροι στρατιώτες, έπαιζαν μαζί πρέφα… Κάποια στιγμή διαπληκτίστηκαν, στη "Στρατιωτική Γεωγραφία" 1957, ΤΟΜΟΣ Γ', σελ. 160 αναφέρεται ότι η αιτία του διαπληκτισμού ήταν το ότι “οι Έλληνες δεν ετήρουν τους κανόνες του παιχνιδιού", οι Βούλγαροι αφού επέστρεψαν στο φυλάκιο τους, πυροβόλησαν και σκότωσαν τους δύο Έλληνες.
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, που είναι η επικρατέστερη στις ξένες πηγές, το επεισόδιο προκλήθηκε, όταν ο σκύλος ενός Έλληνα στρατιώτη μπήκε στο βουλγαρικό έδαφος, ο στρατιώτης προσπάθησε να τον φέρει πίσω στο ελληνικό, με αποτέλεσμα να δεχτεί τα βουλγαρικά πυρά και να σκοτωθεί. Γι' αυτό τον λόγο το λεγόμενο "Επεισόδιο του Πετριτσίου", αναφέρεται συχνότερα διεθνώς ως The War of Stray Dog, δηλαδή "Ο Πόλεμος του αδέσποτου (περιπλανώμενου) σκύλου" παρά ως The Incident at Petrich,δηλ. το επεισόδιο (συμβάν) στο Πετρίτσι.
Η κατάσταση, ειδικά μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Λοχαγού Βασιλειάδη που κρατούσε λευκή σημαία, άρχισε να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Απροπό, να αναφέρουμε ότι οι Βούλγαροι ισχυρίστηκαν πως οι άνδρες τους δεν διέκριναν τη λευκή σημαία ούτε καν τον Λοχαγό, λόγω της μάχης και του πυκνού καπνού!
Ο διοικητής του οικείου Τάγματος Προκαλύψεως, Αντισυνταγματάρχης Α. Σέργιος, έθεσε σε συναγερμό όλα τα γειτονικά φυλάκια. Υπήρξε άμεση κινητοποίηση από το Γ' και το Δ' Σώμα Στρατού και την 6η Μεραρχία. Ενημερώθηκε ο αρχηγός ΓΕΣ Σαρηγιάννης και έπειτα ο πρωθυπουργός και υπουργός Στρατιωτικών, Θ. Πάγκαλος. Φαίνεται ότι συνεχίστηκε η σποραδική ανταλλαγή πυροβολισμών ως το βράδυ, ενώ ένα τάγμα του βουλγαρικού στρατού κατέλαβε μια κορυφογραμμή μέσα στο ελληνικό έδαφος.
Το μεσημέρι της μεθεπόμενης του επεισοδίου, ο Έλληνας επιτετραμμένος στη Σόφια, επέδωσε στη βουλγαρική κυβέρνηση, νότα (διπλωματική διακοίνωση), με την οποία, ανάμεσα στα άλλα, ζητούνταν η άμεση ικανοποίηση τριών όρων:
i.    Η έκφραση άμεσης λύπης και συγγνώμης από τη Βουλγαρία για τα συμβάντα
ii.    Η καταβολή αποζημίωσης 6 εκατομμυρίων δραχμών στις οικογένειες των φονευθέντων και
iii.    Η παραδειγματική τιμωρία του Βούλγαρου αξιωματικού που διέταξε την επίθεση εναντίον των ανδρών του ελληνικού φυλακίου.
Αντίγραφο της διακοίνωσης αυτής επιδόθηκε και στον ακόλουθο της βουλγαρικής πρεσβείας στην Αθήνα Ντάντσες, καθώς ο πρέσβης απουσίαζε. Η βουλγαρική πλευρά ισχυρίστηκε ότι αγνοούσε πλήρως το επεισόδιο και το "χρέωσε" στους κομιτατζήδες.
Την ίδια μέρα, υπουργός Εξωτερικών ανέλαβε ο Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος μετά την επεισοδιακή παραίτηση του Κ. Ρέντη. Σε ευρεία κυβερνητική σύσκεψη, αποφασίστηκε η διακοπή της σιδηροδρομικής σύνδεσης με τη Βουλγαρία και η προετοιμασία στρατιωτικών μονάδων για προέλαση στο βουλγαρικό έδαφος.
Πραγματικά, το πρωί της 22ας Οκτωβρίου 1925, ελληνικές δυνάμεις μπήκαν στο βουλγαρικό έδαφος και κατέλαβαν το Πετρίτσι, το Λεβάνοβο και το Πέτσοβο. Η προέλαση έγινε σε μέτωπο 30 χλμ. σε βάθος ως και 10 χλμ. και η κατεύθυνση των Ελλήνων ήταν προς Κρέσνα και Τζουμαγιά.
Οι Βούλγαροι αμύνθηκαν κυρίως στο Πετρίτσι όμως ο βομβαρδισμός τους από το ελληνικό πυροβολικό τους έτρεψε σε φυγή. Οι απώλειες του Στρατού μας ήταν 5 νεκροί (1 αξιωματικός και 5 οπλίτες) και 9 τραυματίες (1 αξιωματικός και 8 οπλίτες). Η προέλαση των Ελλήνων στο βουλγαρικό έδαφος σταμάτησε μετά από εντολή του Θ. Πάγκαλου, ο οποίος ζήτησε να παραμείνουν στις θέσεις τους αναμένοντας διαταγές.
Η Σόφια επικέντρωσε τις δυνάμεις της στο διπλωματικό πεδίο.
Παράλληλα, αφού ενημέρωσε τις κυβερνήσεις της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Μ. Βρετανίας και της Νοτιοσλαβίας, απευθύνθηκε στον Γενικό Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών ζητώντας την άμεση σύγκληση του Συμβουλίου, με βάση τα άρθρα 10 και 11 της ιδρυτικής Συνθήκης. Την ίδια εποχή, είχε υπογραφεί το Σύμφωνο του Λοκάρνο, που είχε γεμίσει αισιοδοξία τις κυβερνήσεις και τους λαούς της Ευρώπης για τερματισμό των πολέμων.
Ο Θ. Πάγκαλος δεν έδινε καμιά σημασία στη διπλωματία και πίστευε στην ισχύ των όπλων. Χαρακτηριστική είναι η απάντησή του στον Γάλλο πρεσβευτή που του επισήμανε τον κίνδυνο τιμωρίας από την Κ.Τ.Ε.: "Την γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια".
Οι Βούλγαροι βρήκαν ευκαιρία να βγουν από την απομόνωση στην οποία είχαν περιέλθει μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η διεθνής κοινότητα έβλεπε τον Θ. Πάγκαλο ως ένα ανεύθυνο και επικίνδυνο ηγέτη. Παρά τις συμβουλές διπλωματών (Αγνίδης, Δενδραμής κ.ά.) για απόσυρση των ελληνικών στρατευμάτων από το βουλγαρικό έδαφος και προσφυγή στην Κ.Τ.Ε. λόγω των δολοφονιών του αξιωματικού και των οπλιτών, η ελληνική κυβέρνηση επέμενε στη στάση της. Ούτε η παρέμβαση της βρετανικής διπλωματίας άλλαξε κάτι.
Ο επικεφαλής του Φόρεϊν Όφις ,σερ Όστιν Τσάμπερλεν (Sir Austin Champerlain) πήγε αυτοπροσώπως στη Γενεύη (έδρα της Κ.Τ.Ε.) όπου στις 26 Οκτωβρίου συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση το Συμβούλιο του Οργανισμού υπό την προεδρία του A. Briand.
Αποφασίστηκε η εκκένωση των ξένων εδαφών από στρατεύματα των δύο χωρών και η απόσυρσή τους στα εθνικά εδάφη τους. Οι δυο χώρες συμμορφώθηκαν άμεσα. Συγκροτήθηκε πενταμελής επιτροπή, υπό την προεδρία του Βρετανού διπλωμάτη Rumbold. Η απόφαση της επιτροπής ήταν καταδικαστική για την Ελλάδα που κλήθηκε να πληρώσει αποζημίωση στη Βουλγαρία.
Το αιτιολογικό της απόφασης είχε να κάνει με την εισβολή στο βουλγαρικό έδαφος και των ανθρωπίνων απωλειών από βουλγαρικής πλευράς. 11 νεκροί, από τους οποίους οι 5 πολίτες, κατά τον Δρα Ιωάννη Παπαφλωράτο ("Η Ιστορία του Ελληνικού Στρατού", τόμος ΙΙ, σελ. 29), 50 σύμφωνα με άλλες πηγές (WIKIPEDIA), 121 κατά τη βουλγαρική εκδοχή.
Οι Βούλγαροι ζήτησαν 79.000 λίρες, τους επιδικάστηκαν όμως μόνο 16.000. Δεν έγινε δεκτός κανένας συμψηφισμός με τις βουλγαρικές επανορθώσεις από τον Α. Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρήματα καταβλήθηκαν στην ελληνική πλευρά μόνο για τον Λοχαγό Χ. Βασιλειάδη που δολοφονήθηκε.
Το επεισόδιο του Πετριτσίου είναι γνωστό διεθνώς ως Incident at Petrich, αλλά κυρίως, ως War of the Stray Dog (Πόλεμος του Αδέσποτου Σκύλου). Μάλιστα, σε ορισμένα ξένα σάιτ, εντάσσεται στην κατηγορία των πολέμων για "stupid reasons" (ανόητους λόγους, αιτίες) ή αναφέρεται ως "The Ridiculous War of Stray Dog" (Ο Γελοίος Πόλεμος του Αδέσποτου Σκύλου).
Σίγουρα, πάντως, λόγω των κάκιστων χειρισμών του Θ. Πάγκαλου, η χώρα μας υπέστη δεινή διπλωματική ήττα και εκτέθηκε διεθνώς…


Πηγη:Pronews.gr

Θεία Λειτουργία από στρατιωτικό ιερέα στην Αγια Σοφιά το 1919- Μια άγνωστη ιστορία

 

Κι όμως η τελευταία Θεία Λειτουργία στην Αγια Σοφιά δεν είναι αυτή που έγινε λίγο πριν από την Άλωση της Πόλης.Θεία λειτουργία έγινε από έναν στρατιωτικό ιερέα το 1919!

Ένας στρατιωτικός ιερέας από το Ρέθυμνο ,ο Λευτέρης Νουφράκης τον Ιανουάριο του 1919 υπηρετούσε στη Β΄Ελληνική Μεραρχία του εκστρατευτικού σώματος που πήγαινε στην Ουκρανία.Η Μεραρχία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη.

Ο παπά Λευτέρης και μια ομάδα αξιωματικών το πήραν απόφαση και παρά τις αντιδράσεις το έκαναν.Στην Άγια Σοφιά,τον Ιανουάριο του 1919 έκαναν Θεία Λειτουργία.

 Πηγη:Pronews.gr

Μήπως είναι η ώρα του «προληπτικού κτυπήματος» κατά της Τουρκίας; - Τι έλεγε ο Π.Κονδύλης

 
 Για όσους ξένισε η επίθεση του ίδιου του πρωθυπουργού Α.Τσίπρα κατά του Ρ.Τ.Ερντογάν χθες με το περίφημο «σουλτάνος» και σήμερα η ακόμα πιο έντονη επίθεση κατά του Ρ.Τ.Ερντογάν με το «Είναι τρελός ο άνθρωπος» του υπουργού Εθνικής Π.Καμμένου, να θυμίσουμε ότι το 1997 κυκλοφόρησε στα ελληνικά ένα από τα σημαντικότερα έργα του κορυφαίου πρόωρα χαμένου Έλληνα φιλοσόφου Παναγιώτη Κονδύλη, «Θεωρία του Πολέμου».
Στην ελληνική έκδοση προστέθηκε ένα επίμετρο τριάντα μία σελίδων με τίτλο «Γεωπολιτικές και στρατηγικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου», στο οποίο διατυπώνει το δόγμα του «πρώτου χτυπήματος» από ελληνικής πλευράς.
Το δόγμα αυτό προκύπτει από την στρατηγική ανάλυση των τότε δεδομένων που σήμερα έχουν εξελιχθεί εις βάρος της Ελλάδας. Ειδικότερα, ο Κονδύλης επισημαίνει το μειονέκτημα του κατακερματισμένου ελληνικού χώρου, γεγονός που επιτρέπει στον εχθρό να καταλάβει ορισμένα νησιά, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα σε σύντομο χρονικά διάστημα.
Ο Κονδύλης επισημαίνει τέσσερις παράγοντες που μπορούν να αντισταθμίσουν τα ελληνικά μειονεκτήματα, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να οδηγήσει σε «αξιόλογες πιθανότητες νίκης» την ελληνική πλευρά:
1. Δεδομένου ότι η ελληνική πλευρά θα έχει εδαφικές απώλειες, δεν θα πρέπει να εξαντληθεί στην προσπάθεια ανακατάληψής τους, αλλά στην κατάληψη τουρκικών εδαφών είτε ως αντιστάθμισμα, είτε για τη μετέπειτα διαπραγμάτευση. Η ελληνική δυνατότητα είναι κυρίως στον Έβρο και την ανατολική Θράκη, όπου παρά την υψηλή συγκέντρωση στρατευμάτων και από τις δύο πλευρές, εάν καταφέρει να διασπάσει τις αντίπαλες δυνάμεις και με ένα κυκλωτικό ελιγμό να τις αποκόψει από τις εφεδρείες και να αποκομίσει εδαφικά κέρδη προς διαπραγμάτευση.
Στο θέατρο του Αιγαίου, ο Κονδύλης τονίζει ότι δεν έχει κανένα νόημα η δημιουργία προγεφυρωμάτων στη μικρασιατική ακτή και μόνο η Ίμβρος και η Τένεδος μπορούν να αποτελούν στόχο, εφόσον το ελληνικό ναυτικό και η αεροπορία μπορούν να καλύψουν την άμυνα. Στο μέτωπο της Κύπρου, ο Κονδύλης υπογραμμίζει πως δεν υπάρχει πια νότος, όπως το 1974, και ότι είναι καθοριστικής σημασίας για «παλλαϊκή αντίσταση μέχρις εσχάτων» του κυπριακού πληθυσμού, κάτι που δεν έγινε με τον Αττίλα.
2. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η αποφυγή του κατακερματισμού των ελληνικών δυνάμεων και η συγκέντρωση των ελληνικών δυνάμεων σε συγκεκριμένους στόχους. Ειδικά η αεροπορία, δεν πρέπει να αναλωθεί με την προάσπιση πόλεων και άμαχων πληθυσμών, αλλά να επικεντρωθεί στα καίρια επιχειρησιακά σημεία και στην συντριβή των εχθρικών δυνάμεων.
3. Για να αντισταθμίσει τα γεωγραφικά της μειονεκτήματα, η ελληνική πλευρά, πέρα από τα θέατρα του πολέμου, πρέπει να είναι σε θέσει να ενεργεί σε όλη την τουρκική επικράτεια, ώστε να αποτρέψει την απόσυρση σημαντικών δυνάμεων του εχθρού στο βάθος της Τουρκίας, από όπου θα μπορεί να πλήξει ελληνικούς στόχους με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
4. Ο πλέον κρίσιμος παράγοντας που μπορεί να αποτελέσει το βασικό κριτήριο για τη νίκη είναι για την ελληνική πλευρά «η αποφασιστικότητα να καταφέρει το πρώτο (μαζικό) πλήγμα, αιφνιδιάζοντας τον εχθρό». Το πρώτο πλήγμα «είναι μια συντονισμένη και ακαριαία ενέργεια όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων προς εκμηδενίσει των ζωτικών σημείων του εχθρικού πολεμικού δυναμικού, ιδίων όσων εμφανίζονται κρίσιμα μέσα στη δεδομένη συγκυρία».
Στην πιθανότητα προληπτικής επίθεσης κατά της Τουρκία, σε περίπτωση που η προετοιμασία για επιθετικές επιχειρήσεις κατά της Ελλάδας διακριβωθεί ότι είναι "προ των πυλών", αναφέρθηκαν τόσο πέρσι τον Μάρτιο ο στρατηγός ε.α. και Επίτιμος Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού  (Γ.Ε.Σ.), Βασίλειος Τελλίδης, όσο και ο Χριστόδουλος Γιαλουρίδης, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου, στην διάρκεια δημόσιας συζήτησης με θέμα την τουρκική απειλή στο Αμφιθέατρο του Νέου Δημαρχείου Περιστερίου.
Και στην Πολεμική Αεροπορία το δόγμα δεν είναι άγνωστο κι εκτός του σχεδιασμού της...
Αλλωστε το επιχειρησιακό δόγμα που ισχύει από το 2005 προβλέπει «προληπτική επίθεση» από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εναντίον ξένης δύναμης που θα θεωρηθεί ότι απειλεί την εθνική μας ακεραιότητα!

Ο μετασχηματισμός του δόγματος που συμπεριλήφθηκε στην νέα ΠΕΑ, ένα υψηλής διαβάθμισης ολιγοσέλιδο κείμενο που περιγράφει το περιβάλλον ασφαλείας της χώρας, τις απειλές κατά της ασφάλειας της, τους εθνικούς αντικειμενικούς σκοπούς και τη εθνική στρατηγική, αντιπροσώπευε την αλλαγή στην πράξη της επί δεκαετίες «στατικής» ή «παθητικής» αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής αλλά και όλων των λοιπών συμμετρικών ή ασύμμετρων κινδύνων κατά της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας και των εθνικών της ζωτικών συμφερόντων.

Πηγη:Pronews.gr

Συρία: «Έρχεται» η μάχη της Μαντζίμπ ανάμεσα σε ΗΠΑ και Τουρκία - Μεταφορά οχημάτων με βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα

 


Οι σχέσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ και Τουρκία βαίνουν ολοένα και περισσότερο προς το χειρότερο με το «παιχνίδι» της Συρίας να έχει προκαλέσει «πανικό» στην διεθνή σκακιέρα.
Σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση, ο αμερικανικός στρατός ενίσχυσε τις θέσεις του περιμετρικά και εντός της πόλης Μαντζίμπ, η οποία αποτελεί τον επόμενο στόχο των τουρκικών αρμάδων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την κατάκτηση της Αφρίν.
Ο τουρκικός στρατός, όπως ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε δημοσίως, θα συνεχίσει την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», προκειμένου να «εξολοθρευτούν» όλοι οι «τρομοκράτες», όπως αποκαλεί τους Κούρδους μαχητές.
Ο Ερντογάν είχε κατονομάσει τη Μαντζίμπ ως τον επόμενο στόχο του στρατού του, προκαλώντας, τότε, την επίσημη αντίδραση της αμερικανικής στρατιωτικής ηγεσίας, η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, προειδοποίησε ότι αν οι Αμερικανοί στρατιώτες δεχθούν επίθεση από τουρκικά στρατεύματα, θα αντιδράσουν.
Ο κύριος όγκος του αμερικανικού στρατού επί συριακού εδάφους βρίσκεται περιμετρικά και εντός της Μαντζίμπ, η οποία αποτελεί ένα ακόμη μεγάλο κέντρο των Κούρδων. Υπενθυμίζουμε, ότι οι ΗΠΑ είχαν συνάψει στρατιωτική συνθήκη με τους Κούρδους Πεσμεργκά, στο πλαίσιο του πολέμου κατά των τζιχαντιστών και της απελευθέρωσης της πόλης Ράκα, της λεγόμενης και ως «πρωτεύουσας» του Ισλαμικού Κράτους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Αμερικανοί μετέφεραν στη Μαντζίμπ πάνω από 300 κομάντος, καθώς και οχήματα με βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα. «Τα στρατεύματα μετακινήθηκαν από τη βάση μας στην πόλη Σαρίν, στην περιοχή του Χαλεπιού», δήλωσε ανώνυμη πηγή του αμερικανικού στρατού.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τα αμερικανικά στρατεύματα έχουν ξεκινήσει τις τελευταίες τρεις ημέρες, περιπολίες με βαρύ οπλισμό κατά μήκος του ποταμού Sajur, αλλά και στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.
Η Άγκυρα, φανερώνοντας τις προθέσεις της, ζήτησε το προηγούμενο διάστημα από τη σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ, Αμερική, να εκδιώξει τους Κούρδους από τη Μαντζίμπ και να αποδώσει την πόλη στους πραγματικούς ιδιοκτήτες της, ενώ κατέκρινε τα μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας για την άρνησή τους να συμμετάσχουν στη μάχη κατά των «τρομοκρατών» Κούρδων στη Συρία.


Πηγη:Pronews.gr

Για πρώτη φορά το Φως της Αναστάσεως στα Σκόπια θα ληφθεί από τη Βουλγαρία

«Για πρώτη φορά η Βουλγαρία δίνει στη ‘Μακεδονία’ το Άγιο Φως»

 

Για πρώτη φορά στην ιστορία, η Ορθόδοξη Εκκλησία των Σκοπίων θα λάβει το Άγιο Φως  και αυτό θα γίνει με τη βοήθεια της Βουλγαρίας, σημειώνει βουλγαρικό δημοσίευμα, το οποίο προσθέτει ότι το Φως της Αναστάσεως θα παραδοθεί στο Αεροδρόμιο των Σκοπίων, όπου θα φθάσει ελικόπτερο από τη Βουλγαρία το Μεγάλο Σάββατο στις 19:30.

Το Άγιο Φως θα παραλάβει από την Εκκλησία της Βουλγαρίας ο μητροπολίτης Ιλαρίων της Σκοπιανής Εκκλησίας που εστάλη προσωπικά από τον Αρχιεπίσκοπο της μη αναγνωρισμένης σκοπιανής εκκλησίας, Στέφανο.

 Από το αεροδρόμιο των Σκοπίων θα διανεμηθεί σε όλες τις μητροπόλεις και εκκλησίες της χώρας.

Για πρώτη φορά Βούλγαρος κληρικός έφερε το Άγιο Φως από την Ιερουσαλήμ στη Βουλγαρία, το 2005 και έκτοτε υπάρχει βουλγαρική αντιπροσωπεία για το σκοπό αυτόν.

Φέτος, ο Βούλγαρος μητροπολίτης Αντώνιος θα πετάξει στην Ιερουσαλήμ στις 7 Απριλίου νωρίς το πρωί με το κυβερνητικό αεροσκάφος Falcon, κατόπιν απόφασης του πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ.

Πηγη:http://www.echedoros-a.gr

Σκόπια: Ο Νίκολα Ντιμίτροφ ενημερώνει τους ηγέτες των κομμάτων – ενδέχεται συνάντηση Ζάεφ – Τσίπρα

 «Ο Ντιμίτροφ με ξεχωριτές συναντήσεις θα ενημερώσει του ηγέτες των κομμάτων για τις συνομιλίες για το όνομα»

Οι επικεφαλής των διπλωματών Σκοπίων και Ελλάδας, Ντιμίτροφ και Κοτζιάς, αποφάσισαν να ενημερώσουν ξεχωριστά τους πρωθυπουργούς και τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων για τα αποτελέσματα των συναντήσεων στη Βιέννη με τον Νίμιτς.

Παρά του ότι αναμένονταν ο Ντιμίτροφ να προβεί σε αυτή τη διαδικασία συνολικά, αποφάσισε να ακολουθήσει την πρακτική των ξεχωριστών συναντήσεων.

Σήμερα, ξεκίνησε με τον πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος δήλωσε ότι ήταν αισιόδοξος μετά τον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων στη Βιέννη και ότι θα μπορούσε να βρεθεί λύση στη διαμάχη.

«Ενημερώθηκα στη συνάντηση μιας ώρας με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκολα Ντιμίτροφ και γνωρίζω όλες τις λεπτομέρειες. Χαίρομαι που μπορώ να επιβεβαιώσω ότι υπάρχει ένα θετικό βήμα προς τα εμπρός. Είμαι ακόμη πιο αισιόδοξος μετά τη συνάντηση Ντιμίτροφ – Κοτζιά στη Βιέννη υπό την ηγεσία του μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς», δήλωσε ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ.

Ο Ντιμίτροφ συναντήθηκε επίσης με τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου, Ταλάτ Τζαφέρι και σύμφωνα με το πρόγραμμα ακολούθησαν οι συναντήσεις με τον αρχηγό του VMRO-DPMNE, Χριστιάν Μίτσκοσκι και τον πρόεδρο Ιβάνοφ.

 Παρόμοια ατζέντα ήταν αυτή του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά. Αντί η ενημέρωση να γίνει στο υπουργείο Εξωτερικών, θα συναντηθεί με τους  αρχηγούς των κομμάτων στις έδρες τους. 

Σήμερα συναντήθηκε  με τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, Δημήτρη Κουτσούμπα και τον ηγέτη του Ποταμιού, Σταύρο Θεοδωράκη και αύριο προβλέπονται συνομιλίες με την ηγέτιδα του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος της Αλλαγής Φώφη Γεννηματά και τον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλη Λεβέντη.

Τελευταίος παραμένει ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, αφού ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε να δεχθεί τον Κοτζιά και ζήτησε να ενημερωθεί προσωπικά από τον πρωθυπουργό.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι μετά τις γιορτές του Πάσχα ο Κοτζιάς θα επισκεφθεί εκ νέου τα Σκόπια και μετά από τις συνομιλίες της Βιέννης δεν απέκλεισε επόμενη συνάντηση μεταξύ των πρωθυπουργών των Σκοπίων και της Ελλάδας, Ζόραν Ζάεφ και Αλέξη Τσίπρα στην Αθήνα σύντομα, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία για αυτήν.

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Ο ισλαμο-εθνικισμός του Ερντογάν

*Του Δημήτηρη Καιρίδη

Ο Ταγίπ Ερντογάν μόλις ξεπέρασε τον Μουσταφά Κεμάλ, τον ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, σε χρόνο παραμονής στην εξουσία. Ο Ερντογάν διεκδικεί για τον εαυτό του έναν ρόλο πέραν από αυτόν του Ατατούρκ, δηλαδή του πατέρα και προστάτη των Τούρκων, ως του χαλίφη δηλαδή του ηγέτη όλου του σουνιτικού Ισλάμ. Στο μεταξύ, έχει αντικαταστήσει την κεμαλική ιδεολογία, που ήταν κοσμική και δυτικόστροφη, με έναν ισλαμικό εθνικισμό που στέκεται επικριτικά απέναντι στον «δυτικό ιμπεριαλισμό» και θέλει να προβάλει την Τουρκία ως προστάτιδα των απανταχού καταπιεσμένων μουσουλμάνων, ιδίως στη Μέση Ανατολή.

Ο αντιδυτικισμός και ο εθνικισμός του έχουν ενισχυθεί από τη συμμαχία του με το MHP των γκρίζων λύκων αλλά και από την ανάγκη του να περιχαρακώσει το εσωτερικό του ακροατήριο ενόψει των κρίσιμων τριπλών εκλογικών αναμετρήσεων του 2019 για την εκλογή δημάρχων, βουλευτών και πρόεδρου. Η Τουρκία παραμένει εξαιρετικά πολωμένη αλλά ο Ερντογάν δεν ενδιαφέρεται για την Τουρκία που τον μισεί όσο αυτή που τον στηρίζει είναι πλειοψηφική έστω και κατ’ ελάχιστο.

Η ροπή του για μια πιο δυναμική εξωτερική πολιτική έχει ενισχυθεί από την οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας την τελευταία δεκαπενταετία, την ώρα που οι περισσότεροι γείτονες της έχουν υποστεί καθίζηση. Για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Τουρκία διαθέτει αναπτυξιακή βοήθεια προς τρίτες χώρες, έχει τριπλασιάσει τις πρεσβείες της στην Αφρική, περηφανεύεται για το γεγονός ότι οι Τουρκικές Αερογραμμές πετούν σε περισσότερες χώρες του κόσμου από οποιαδήποτε άλλη εταιρία, οι τουρκικές τηλεοπτικές σειρές είναι δημοφιλείς σε όλον τον τρίτο κόσμο και τα τουρκικά ινστιτούτα και σχολεία επεκτείνονται από τα Βαλκάνια ως την Κεντρική Ασία.

Αιχμή του δόρατος της εικόνας της Τουρκίας στο εξωτερικό είναι ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος. Δεν περνάει μέρα που ο Ερντογάν να μην προκαλέσει, καταγγέλλοντας πότε την Ελλάδα, πότε την Ευρώπη, πότε την Αμερική και πότε το Ισραήλ. Η επιθετικότητα των δηλώσεων του αποκαλύπτουν έναν διαταραγμένο ψυχισμό. Όμως θα ήταν λάθος να μην ερμηνευθούν πολιτικά. Ο Ερντογάν ανακατεύει παλιές φοβίες, όπως κατεξοχήν αποτελεί μια κουρδική απόσχιση, με νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες για να συγκαθορίσει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.

Ήδη ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν για να θεμελιώσει το πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο της Τουρκίας στο Ακουγιού, αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Στη συνέχεια, σε μια ακόμα πράξη αναίδειας προς τη Δύση, θα φιλοξενήσει την τριμερή συνάντηση κορυφής Τουρκίας, Ρωσίας και Ιράν για τη Συρία. Όσο η πολιτική του δεν έχει κόστος, όσο δηλαδή η Δύση φοβάται μην «χάσει την Τουρκία», τόσο ο Ερντογάν θα επιμείνει. Έτσι, όμως, οι μόνοι ανασχετικοί παράγοντες που απομένουν είναι οι όποιες αντιφάσεις της πολιτικής του, ιδίως αν αυτή τελματωθεί στον συριακό βούρκο, και το όποιο ενδεχόμενο, μικρό προς το παρόν, μιας οικονομικής κρίσης. 

 

 

Πηγη:Onalert.gr

Σκοπιανό: Πιο αισιόδοξος ο Ζάεφ μετά τη συνάντηση στη Βιέννη

Ο πρωθυπουργός της ΠΓΔ Ζόραν Ζάεφ δήλωσε σήμερα ότι μετά τον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων που είχαν την περασμένη Παρασκευή στη Βιέννη οι υπουργοί Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς και της ΠΓΔ Νίκολα Ντιμιτρόφ, παρουσία του διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, είναι περισσότερο αισιόδοξος για την εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας.

Ο πρωθυπουργός της ΠΓΔ ενημερώθηκε σήμερα το πρωϊ από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρόφ σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα του ονόματος.

«Γνωρίζω όλες τις λεπτομέρειες και είμαι στην ευχάριστη θέση να επιβεβαιώσω ότι υπάρχουν θετικές εξελίξεις στις συνομιλίες. Ασφαλώς είναι μόνο ένα βήμα. Η "υπό όρους" πρόοδος στις συνομιλίες σημαίνει ότι και σε εκείνα τα θέματα, στα οποία έχουν γίνει βήματα, υπάρχει συμφωνία όταν θα έχουμε κατάληξη σε όλα τα θέματα. Αυτό δίνει τη δυνατότητα, με έναν πραγματικά ανοιχτό φιλικό τρόπο, οι δύο υπουργοί να συνομιλήσουν ελεύθερα για κάθε παράμετρο του θέματος, ώστε να βρεθεί τελικά λύση στο πρόβλημα του ονόματος. Αν με ρωτήσει κάποιος αν είμαι περισσότερο ή λιγότερο αισιόδοξος και θετικός, θα έλεγα ότι είμαι περισσότερο αισιόδοξος και πιο θετικός μετά από τη συνάντηση που είχαν στη Βιέννη οι υπουργοί Εξωτερικών Ντιμιτρόφ και Κοτζιάς, υπό την αιγίδα του διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς» ανέφερε ο Ζόραν Ζάεφ.

Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔ, την επόμενη εβδομάδα, ίσως υπάρξει συνάντηση των πολιτικών αρχηγών της χώρας σχετικά με τις εξελίξεις στο θέμα του ονόματος.

Ακόμη, ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔ, πέραν του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ, ενημερώνει σήμερα και άλλους πολιτικούς παράγοντες της χώρας για τις εξελίξεις στο ονοματολογικό. 

Πηγη:Onalert.gr

Η «Τρικυμία» μεταξύ Τιράνων και Αθήνας

«Τίρανα Αθήνα ‘θάλασσα’ με προβλήματα»

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στα Τίρανα που είχε προγραμματισθεί για τις αρχές Απριλίου αναβλήθηκε για λίγους μήνες αργότερα και αντικαταστάθηκε με μια επίσκεψη αστραπή του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά την Πέμπτη.

 Αλλά, ενώ οι δημοσιογράφοι και οι διπλωμάτες των δύο χωρών είναι αισιόδοξοι ότι οι διαπραγματεύσεις θα ολοκληρωθούν με επιτυχία και θα επιλυθούν όλα τα ζητήματα που τίθενται στο διμερές στρογγυλό τραπέζι, το ζήτημα των τσάμηδων παραμένει αμετάβλητο και ανύπαρκτο για την Ελλάδα, σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα.

Έλληνας δημοσιογράφος από κανάλι της ΕΡΤ,  που ακολούθησε τον Νίκο Κοτζιά (γράφει το δημοσίευμα) και μίλησε με αλβανούς δημοσιογράφους  έκανε γνωστά το εξής: 

«Οι τσάμηδες ήταν μια ομάδα στην Ελλάδα, η οποία κατά τα έτη 1941 έως 1945 είχε επιλέξει τη χαμένη πλευρά (των ναζιστών) αλλά εμποτισμένη με αυτήν (την ιδεολογία) κάηκε.

Έχω μιλήσει με τους τσάμηδες στην Αλβανία. Συμμετείχα επίσης σε δραστηριότητες και είχα πάρει πολλές συνεντεύξεις το 2007. Όταν τους ρώτησα γιατί δεν πήγατε στα δικαστήρια είπαν ότι δεν είχαν πρόσβαση στις κτηματολογικές πράξεις της Ηγουμενίτσας. Αργότερα, έμαθα ότι ένας από τους κύριους λόγους που δεν πήγαν στα (διεθνή) δικαστήρια ήταν πολύ απλός, επειδή θα έχαναν τη δίκη.

Να σας δώσω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, καθώς το δικαστήριο έχει μελετήσει στο παρελθόν την περίπτωση της Τσεχοσλοβακίας και των Σουδητών, η οποία είναι μια παρόμοια περίπτωση και δεν μπορεί να εξετάσει θέματα τα οποία χρονολογούνται πριν από το 1952», αναφέρει ο συντάκτης του αλβανικού ‘Vizion Plus’.

Πιστεύω ότι η συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Αλβανίας και Ελλάδας είναι μια σημαντική πράξη, δεδομένης της εμπειρίας της Κροατίας για την ένταξή της στην ΕΕ.

Η ΕΕ δεν μπορεί να δεχθεί χώρες που έχουν ανεπίλυτα σύνορα με τα κράτη μέλη. Αυτό το ζήτημα πρέπει να λυθεί. Οι θέσεις των δύο πλευρών είναι εντελώς διαφορετικές. Νομίζω  ότι μια μεγάλη δυσκολία που πρέπει να ξεπερασθεί είναι η κόκκινη γραμμή της Αλβανίας. Αυτή είναι η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Αλλά, ενώ το τσάμικο είναι ένα κλειστό κεφάλαιο, η Αθήνα  απαιτεί σεβασμό στα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας που ζει στο νότο της χώρας. Αυτό είναι ένα από τα σημαντικά θέματα που θέτει η Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Λυπούμαστε για τη ρητορική ορισμένων πολιτικών της Αλβανίας, όπως την ακούμε όταν πηγαίνουμε είτε στο Αργυρόκαστρο είτε στους Αγίους Σαράντα. 

Τα παράπονα είναι σχετικά με τα δικαιώματα στην ιδιοκτησία των ανθρώπων της ελληνικής εθνικής μειονότητας. 

Υπάρχουν πολλές καταγγελίες για αυθαίρετη συμπεριφορά της τοπικής αυτοδιοίκησης και αν πάμε στη Χιμάρα, όπου εκεί υπάρχει ελληνική εθνική μειονότητα θα δούμε αυθαιρεσίες και αλαζονεία από την κεντρική κυβέρνηση που παραβιάζει ακόμη και τα θρησκευτικά ιδρύματα της Ορθοδοξίας και του Χριστιανισμού, προκαλώντας  μια αρνητική εντύπωση πέρα από την ορθόδοξη κοινότητα που δημιουργεί προβλήματα και ανησυχίες.

Αυτά όλα επηρεάζουν την κυβέρνηση της Αθήνας, αλλά δημιουργούν και αρνητικό κλίμα στις διπλωματικές υπηρεσίες των Βρυξελλών».

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr