Δεύτερο μέτωπο από την Ρωσία: Λευκορωσικές τεθωρακισμένες μονάδες έτοιμες να μπουν στην Ουκρανία!

 

 

H Ρωσία προειδοποίησε έμπρακτα το ΝΑΤΟ, ότι αν «ωθήσει» το καθεστώς του Κιέβου σε ολοκληρωτικό πόλεμο κατά της ρωσικής επικράτειας στην Κριμαία, η οποία αποσχίστηκε το 2014 από την Ουκρανία μετά το πραξικόπημα κατά της νόμιμης κυβέρνησης της Ουκρανίας, τότε θα βρεθεί αντιμέτωπη με δεύτερο μέτωπο στα βόρεια από την Λευκορωσία.

Όπως μεταδίδεται από τα σύνορα Λευκορωσίας-Ουκρανίας, λευκορωσικές στρατιωτικές μονάδες προωθούνται κατά μήκος των συνόρων με την Ουκρανία και αναμένουν εντολή διάβασης των συνόρων.

Οι εικόνες που βλέπετε από την ανάπτυξη λευκορωσικών τεθωρακισμένων δυνάμεων είναι από την περιοχή Ohovo και την συνοριακή πόλη Gomel στα σύνορα με Ουκρανία, ενώ στα δυτικά, αναπτύχθηκε ολόκληρη τεθωρακισμένη Ταξιαρχία.

Επίσης Λευκορώσοι αλεξιπτωτιστές έπεσαν στο Brestsky μόλις 30 χλμ από την Ουκρανία και 3 χλμ. από την Πολωνία, προειδοποιώντας για «το τι έρχεται» αν το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ επιμείνουν να σπρώχνουν το καθεστώς του Κιέβου να επιτεθεί στους ρωσόφωνους κατοίκους των δύο αυτόνομων περιοχών της Νέας Ρωσίας και τους Ρώσους της Κριμαίας

Δύο ρωσικά αεροσκάφη Il-76 με στοιχεία της επίλεκτης 38ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας των Φρουρών προσγειώθηκαν στο Baranovichi στην Λευκορωσία, 130 χλμ. από τα ουκρανικά σύνορα και παίρνουν θέσεις μάχης.

Δείτε το παρακάτω βίντεο που λήφθηκε αργά το απόγευμα με την ανάπτυξη των λευκορωσικών δυνάμεων.

 

 Πηγή:Pronews.gr

Βουλγαρία: Διαγράφονται χιλιάδες'' Σλαβομακεδόνες'' με βουλγαρικά διαβατήρια από τους εκλογικούς καταλόγους

 

Ο δήμος του Μπλαγκόεβγκραντ έχει ξεκινήσει μια διαδικασία για τη διαγραφή 3.526 ψηφοφόρων από το χωριό Ρίλτσι. Όπως αναφέρει το Fakti.bg, αυτοί είναι Βούλγαροι πολίτες από τη Βόρεια Μακεδονία.

Η διαγραφή ξεκίνησε ενάμιση χρόνο μετά τα μηνύματα που έλαβαν από τους χωρικούς ότι είναι εγγεγραμμένα στον κατάλογο των ψηφοφόρων, αλλά κανείς δεν τους έχει δει στην περιοχή.

Απαίτησαν τη διαγραφή τους από τη λίστα ψηφοφόρων, πριν από δύο χρόνια, στις δημοτικές εκλογές του 2019.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον δήμαρχο του Ρίλτσι, Κρουμ Κρούμοφ, παρά τη διαδικασία διαγραφής, θα έχουν το δικαίωμα ψήφου στις κοινοβουλευτικές εκλογές.

Τα άτομα είναι εγγεγραμμένα σε ανύπαρκτες διευθύνσεις μη κτισμένων ή νεόκτιστων κτιρίων και έχουν γίνει πολίτες της Βουλγαρίας τα τελευταία 15 χρόνια.

Το Ρίλτσι δεν είναι το μόνο χωριό με χιλιάδες εικονικούς κατοίκους. Στο κοντινό Μπέλο Πόλο, 600 άτομα από τη Βόρεια Μακεδονία είναι εγγεγραμμένα στη διεύθυνση ενός …υποσταθμού. Σύμφωνα με τον δήμο, υπάρχουν περίπου 25.000 Σλαβομακεδόνες με βουλγαρική υπηκοότητα στην περιοχή του Μπλαγκόεβγκραντ.

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Βουλγαρία: «Δεν αναγνωρίζουμε τη σλαβομακεδονική μειονότητα, είναι προϊόν της Μόσχας και της Γιουγκοσλαβίας»

Ο υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ είναι εξοργισμένος με τους συντάκτες της έκθεσης του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα λόγω της κριτικής σχετικά με τη θέση της «σλαβομακεδονικής μειονότητας» στη Βουλγαρία. 

Όπως είπε, η Σόφια δεν θα αναγνωρίσει τη σλαβομακεδονική μειονότητα που δημιουργήθηκε από τη Μόσχα και τη Γιουγκοσλαβία.

Στις 30 Μαρτίου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δημοσίευσε έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Βουλγαρίας. 

Οι συντάκτες επέστησαν την προσοχή στη διαφθορά της χώρας, την αστυνομική βία, την έλλειψη ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης, την αρνητική στάση απέναντι στους εκπροσώπους των Ρομά και των ΛΟΑΤ, καθώς και την έλλειψη επιθυμίας της Σόφιας να εγγράψει οργανισμούς που υποστηρίζουν την αναγνώριση σλαβομακεδονικής μειονότητας στη Βουλγαρία.

Σύμφωνα με τον Καρακατσάνοφ, οι μεγάλες χώρες ακολουθούν τα δικά τους συμφέροντα και μερικές φορές δεν λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των μικρών χωρών. Ωστόσο, λέει ότι τα συμφέροντα της Βουλγαρίας είναι σημαντικά για αυτόν.

«Τι είδους (σλαβο)μακεδονική μειονότητα πρέπει να αναγνωρίσουμε στη Βουλγαρία;»  Αυτό που δημιουργήθηκε στη Μόσχα; Δεν υπάρχει λόγος για το έθνος που δημιουργήθηκε στη Μόσχα, το οποίο εγκρίθηκε από τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο μετά το 1944, να αναγνωριστεί ως μειονότητα στο έδαφος της Βουλγαρίας. Αυτό είναι απολύτως παράλογο », είπε στην Εθνική Τηλεόραση της Βουλγαρίας.

Ο υπουργός διαφώνησε επίσης με την κριτική της αστυνομικής βίας εναντίον διαδηλωτών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Όπως είπε, οι δυνάμεις ασφαλείας υπέφεραν πολύ περισσότερο τότε.

«Και ποιά ήταν η «αστυνομική βία»;"  Τότε που έριξαν κοκτέιλ μολότοφ στην αστυνομία; Ή όταν προσπάθησαν να τους κάψουν σαν άχυρο; Αυτοί οι αστυνομικοί δεν χρησιμοποίησαν καν κανόνια νερού, ρόπαλα, δεν χρησιμοποίησαν βία. Ποια ήταν η αστυνομική βία; Ότι, μετά από κάθε διαμαρτυρία, τα τραυματισμένα μέλη της αστυνομίας ήταν στο ασθενοφόρο; Κάποιος προφανώς παρέχει παραμορφωμένες πληροφορίες σε όσους έγραψαν την έκθεση», δήλωσε ο Καρακατσάνοφ.

Παρεμπιπτόντως, οι σχέσεις μεταξύ των Σκοπίων και της Σόφιας έχουν τεθεί σε μεγαλύτερη ένταση αφού η Βουλγαρία μπλόκαρε την έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών της Βόρειας Μακεδονίας με την ΕΕ.

Οι αρχές στη Σόφια ισχυρίζονται ότι τα Σκόπια δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για την έναρξη των διαπραγματεύσεων, επειδή δεν εφαρμόζουν τις διατάξεις της διακρατικής συμφωνίας που υπογράφηκε την 1η Αυγούστου 2017.

Η Σόφια ζητά από τα Σκόπια να παραιτηθούν από τις αξιώσεις τους προς τη μειονότητα της Βόρειας Μακεδονίας στη Βουλγαρία, ότι η μακεδονική γλώσσα θα αναφέρεται στα έγγραφα της ΕΕ ως γλώσσα σύμφωνα με το σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας, και ότι το διαπραγματευτικό πλαίσιο περιέχει έναν χρονικό περιορισμένο χάρτη πορείας για την εφαρμογή της διατάξεις της διακρατικής συμφωνίας.

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

200 Χ Ρ Ο Ν Ι Α 1821 -2021

 

Η ΕΕ διαγράφει το Αιγαίο με υπαιτιότητα και αποδοχή της ελληνικής κυβέρνησης

Της Κύρας Αδάμ

 Η Ευρωπαϊκή Ένωση διέγραψε το Αιγαίο από την ατζέντα των θεμάτων της  και το έθαψε μακριά και έξω από αυτήν, στο διμερή πολιτικό διάλογο Ελλάδας Τουρκίας, τον οποίο αποδέχθηκε και ξεκίνησε η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη  παραχωρήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στην Άγκυρα.

Τούτο προκύπτει αβίαστα από το  γεγονός ότι στα Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 25^ης Μαρτίου, η Τουρκία κρίνεται και αξιολογείται ΜΟΝΟΝ για τις παράνομες επιθετικές και προκλητικές ενέργειες της στην Αν. Μεσόγειο. Πουθενά δεν κατονομάζονται οι ομοίως παράνομες, επικίνδυνα προκλητικές και μόνιμες ενέργειες της Άγκυρας σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων  στο Αιγαίο.

Αυτό συνέβη  με την πλήρη συμφωνία της κυβέρνησης Μητσοτάκη , η οποία ουδέποτε προσέφυγε – ως όφειλε – στην ΕΕ προκειμένου να την ενημερώσει για την τουρκική κατάληψη  ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου και να ζητήσει έκτακτη σύγκλιση του Συμβουλίου Κορυφής. Αντιθέτως, η ελληνική κυβέρνηση  αποδέχθηκε την -καλά προετοιμασμένη στις πολλαπλές συνεργασίες Μέρκελ- Ερντογάν από τον περασμένο Αύγουστο μέχρι σήμερα- απόφαση εγκλωβισμού της Ελλάδας σε διμερή πολιτικό διάλογο με την Τουρκία , πέρα και έξω από την ΕΕ, θέτοντας  την ελληνική κυριαρχία και  συμφέροντα στο Αιγαίο και την Αν Μεσόγειο στις ορέξεις του Ερντογάν.

Σε κανένα απολύτως σημείο των Συμπερασμάτων του Συμβουλίου δεν γίνεται ούτε καν νύξη εφαρμογής κυρώσεων ή επανεξέτασης των σχέσεων ΕΕ- Τουρκίας για τη  συμπεριφορά της Άγκυρας στο Αιγαίο. Αντιθέτως η ΕΕ δίνει τα εύσημα στον Ερντογάν για το διμερή διάλογο ως μέσο «αποκλιμάκωσης της έντασης».

ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΧΘΗΚΕ Η ΕΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΒΕΙ ΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΔΕΧΘΗΚΕ Ε/Τ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ;

 

Όμως, όπως προκύπτει από επίσημα ελληνοτουρκικά και διεθνή στοιχεία, ακόμα και κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής στην οποία εξετάζονταν «οι παράνομες ενέργειες της», η Τουρκία:  

• έχει καταλάβει με στρατιωτικά μέσα και πυρά ελληνική κυριαρχία από Σαμοθράκη μέχρι Καστελόριζο. Αυτό αποδεικνύεται από την περιοχή τουρκικής άσκησης με πυρά και αορίστου χρόνου στην περιοχή Λήμνου -Σαμοθράκης, που αποκαλύπτει το Μ. Η περιοχή αυτή καταλαμβάνει ελληνική κυριαρχία σε χωρικά ύδατα και εθνικό εναέριο χώρο.

• Προβαίνει σε καθημερινές παραβιάσεις ελληνικής κυριαρχίας σε όλα τα ελληνικά νησιά μέχρι τον 25^ο μεσημβρινό.
• Μετατρέπει σε τουρκική κυριαρχία τη διεθνή θάλασσα  μεταξύ των νήσων Λήμνου-Λέσβου, Λέσβου – Χίου, Χίου- Ικαρίας και Ρόδου- Καστελόριζου.
• Έχει «διαγράψει το FIR Αθηνών /Κων-λης, που ορίζεται από τις εκβολές του Έβρου μέχρι 15νμ ανατολικά του Καστελόριζου, το οποίο ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ. Αυτό αποδεικνύει επιθετική τουρκική ενέργεια σε βάρος της Ελλάδας για να μπορεί πλέον να επεκταθεί σε βάρος της Ελλάδας και πέρα από τα δυτικά σύνορα της στην περιοχή του Αιγαίου.
• Όλα αυτά συνδυάζονται με την  αποστρατιωτικοποίηση των νήσων, δηλαδή την απαίτηση της Τουρκίας να μην προσεγγίζουν ελληνικά αεροσκάφη και πλοία εγγύτερα των  6νμ από τις ακτές των νησιών του Αν Αιγαίου. Η απαίτηση αυτή καθιστά τα νησιά αυτά μη ελληνικά , διότι τέτοιου είδους απαγορεύσεις που ζητά η Άγκυρα είναι non fly zone, που μόνον ο ΟΗΕ μπορεί να εφαρμόσει

 Οι ευρωπαίοι εταίροι με την συνδρομή της κυβέρνησης Κ Μητσοτάκη καθιστούν ανύπαρκτο το Αιγαίο και επικεντρώνονται μόνον στην Αν Μεσόγειο , όπου η ΕΕ έχει ενεργειακά συμφέροντα. 

Η Ελλάδα, με την υπογραφή Κ Μητσοτάκη και με τη βούλα των «27» έχει δεσμεύσει τη χώρα σε ένα διμερή πολιτικό διάλογο με την Τουρκία , με ατζέντα τη  διαπραγμάτευση της ελληνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο και στην Αν Μεσόγειο.

Δι’ αυτού του τρόπου Αθήνα και Βρυξέλλες απελευθερώνουν την Τουρκία να προχωρήσει ακάθεκτη στις οικονομικές, κυρίως, συναλλαγές της με την ΕΕ- τις οποίες έχει απολύτως ανάγκη- διότι μέχρι τον Ιούνιο όταν αναμένεται η Σύνοδος ΕΕ- Τουρκίας, η Άγκυρα δεν έχει  κανένα λόγο να προκαλέσει νέα ένταση με τα πλοία της στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ εμμένει απολύτως στην πολιτική της  στην περιοχή , απέναντι στην Κύπρο, την ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ στην Αν Μεσόγειο

Ως εκ τούτου και οι Ευρωπαίοι ξεφύγουν εύκολα από τις βαρύγδουπες άνευ περιεχομένου  «είπα -ξείπα» φρασεολογίες τους  περί «…αποφασιστικότητας της ΕΕ να χρησιμοποιήσει μέσα και επιλογές που έχει στη διάθεση της…» απέναντι σε τυχόν υποτροπή τα Τουρκίας. Και τούτο διότι η ΕΕ δεν έχει αυτοματοποιήσει τις κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας , αντιθέτως αυτές θα αποτελέσουν αντικείμενο νέων ευρωπαϊκών διαβουλεύσεων σε μάκρος χρόνου..

Οι πάση θυσία ευρωπαϊκές οικονομικές διευκολύνσεις προς την Τουρκία φαίνονται πεντακάθαρα στην Τελωνειακή Ένωση ΕΕ- Τουρκίας. Οι «27» από τη μία πλευρά καλούν την Τουρκία «σε συνομιλίες» για να εφαρμόσει  Άγκυρα την «κουτσή» Τελωνειακή Ένωση με όλα τα κράτη μέλη ( δηλαδή και με την Κύπρο) και από την άλλη, καλούν «…παράλληλα το Συμβούλιο να επεξεργαστεί εντολή για τον εκσυγχρονισμό της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας..» .Αφήνουν έτσι σαφέστατα το ελεύθερο στην Άγκυρα να αποκομίσει επιπλέον δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να εφαρμόσει και πάλι την Τ.Ε. με την Κύπρο και να τα χρησιμοποιεί για υποβρύχια και φρεγάτες ( Γερμανία)  αεροπλανοφόρα ( Ισπανία) και κυρίως S-400 από τη Ρωσσία, που θα απαγορεύουν στα RAFALE να ξεμυτίζουν στο Αιγαίο.

Ούτε και τώρα η Αθήνα και  η Λευκωσία τόλμησαν να κόψουν τον «εκσυγχρονισμό» της κουτσής Τελωνειακής Ένωσης, αν προηγουμένως η Άγκυρα δεν την εφαρμόσει και στην Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε να τερματιστεί οριστικώς  το όνειδος για την ΕΕ… μερικής εφαρμογής των επίσημων αποφάσεων της απέναντι σε τρίτο κράτος.

Αυτό το όνειδος της καταπάτησης από την ίδια την Ένωση των αποφάσεων της εφαρμόστηκε και στην σχέση ΕΕ- Τουρκίας για την μεταναστευτική κρίση. Ενώ η Έκθεση Μπορέλ για την Τουρκία καταγράφει απλώς ως αδιάφορος γραφειοκράτης τα γεγονότα ( πχ Έβρος, προωθήσεις προσφύγων στα ελληνικά νησιά , άρνηση επαναπροώθησης στην Τουρκία κλπ.), δηλαδή την πλήρη παραβίαση από την Τουρκία  της συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το μεταναστευτικό το 2016,η Σύνοδος Κορυφής, κάλεσε την «..Επιτροπή να υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση για τη συνέχιση της χρηματοδότησης υπερ Σύριων προσφύγων στην Τουρκία», και μάλιστα η ΕΕ θα δίνει τα χρήματα του ευρωπαίου πολίτη και για να ..προστατεύει η Τουρκία τα σύνορα της από πρόσφυγες και μετανάστες, τους οποίους όμως η Άγκυρα χρησιμοποιεί κατά το δοκούν ως υπέρτατη απειλή εναντίον των Ευρωπαίων, με μόνιμο θύμα την Ελλάδα.

Με την πλήρη συναίνεση της Αθήνας  η  προσφυγική- μεταναστευτική κρίση αποτελεί το όχημα για να πάρει η Τουρκία  δις. Ευρώ ως βοήθεια , που την έχει προσωπικώς υποσχεθεί η Α. Μερκελ στον Ερντογάν , ώστε , «ούτε ένας πρόσφυγας να μην πατήσει γερμανικό έδαφος».

 Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

Καρακατσάνοφ στα Σκόπια: Δεν είμαστε ούτε Βογόμιλοι ούτε Τούρκοι της Μακεδονίας!

«Εμείς οι Βούλγαροι δεν είμαστε ούτε Βογόμιλοι [Богомили] ούτε Τούρκοι, ούτε εκβουλγαρισμένοι Μακεδόνες», λέει ο Καρακατσάνοφ

«Εμείς οι Βούλγαροι δεν είμαστε ούτε Βογόμιλοι ούτε Τούρκοι, ούτε εκβουλγαρισμένοι Μακεδόνες».  Είμαστε περήφανα παιδιά της Μητέρας Βουλγαρίας, της οποίας η ιστορία είναι άνω των 1300 ετών!».

Αυτή ήταν η οργισμένη απάντηση από τον πρόεδρο του (βουλγαρικού) VMRO, Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ, στα κοινωνικά δίκτυα, με αφορμή τη δημοσίευση του σλοβενικού «Διεθνούς Ινστιτούτου για τη Μέση Ανατολή και Βαλκανικών Σπουδών»- Ifimes.

Το δημοσίευμα του Ινστιτούτου αυτού χαρακτηρίζει τη Βουλγαρία ως «το άσχημο πρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης», εξαιτίας των απαιτήσεων της από τη Βόρεια Μακεδονία για την ένταξή της στην ΕΕ.

 

Τι λέει η μελέτη

 

Το σλοβενικό ίδρυμα σημειώνει ότι:

«Η ανεξάρτητη Βουλγαρία ιδρύθηκε βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή, με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου του 1878.

»Η επικράτεια της Βουλγαρίας εκείνη την εποχή κατοικήθηκε κυρίως από πληθυσμούς Βογομίλων, Μακεδόνων και Τούρκων, οι οποίοι αργότερα με τη βία «εκβουλγαρίστηκαν» υπό την έντονη πίεση του νεοσύστατου κράτους».

Σκοπός αυτών των δημοσιεύσεων είναι να αμαυρώσει όσο το δυνατόν περισσότερο την εικόνα της Βουλγαρίας, του βουλγαρικού λαού και της βουλγαρικής ιστορίας. Τώρα βλέπουμε άμεση απόδειξη ότι πίσω από αυτήν την εκστρατεία των μέσων ενημέρωσης δεν υπάρχει άλλη από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας και προσωπικά ο πρωθυπουργός  Ζόραν Ζάεφ, μέσω των συμβούλων του που ηγούνται αυτής της δομής πίεσης και εκφοβισμού μέσω του Ινστιτούτο,  δήλωσε ο  Καρακατσάνοφ αντιμετωπίζοντας αυτά  τα δημοσιεύματα.

 

Τι είπε ο Καρακατσάνοφ:

 

«Ούτε ένας, ούτε δύο, τρεις σύμβουλοι του πρωθυπουργού Ζάεφ είναι επίσης επικεφαλής αυτού του ινστιτούτου πίεσης, που εδρεύει στη Λιουμπλιάνα, το οποίο εκτοξεύει πυρ και θειάφι εναντίον της Βουλγαρίας εδώ και χρόνια. Στην τελευταία έκδοσή τους, η Βουλγαρία παρουσιάζεται ως το άσχημο πρόσωπο της Ευρώπης. Σύμφωνα με αυτούς, δεν υπάρχουν Βούλγαροι στη Βουλγαρία, μόνο οι Βογόμιλοι, οι Τούρκοι και οι εκβουλγαρισθέντες. Επίσης, για αυτούς, η Καγκελάριος Μέρκελ είναι η επικεφαλής της βαλκανικής μαφίας στην ΕΕ και μυστική νοσταλγός του ναζισμού και του Αδόλφου Χίτλερ. Σταματάω εδώ ...

 

»Λέω εδώ και χρόνια ότι τα Σκόπια, ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην εξουσία - ο Γκρούεφσκι ή ο Ζάεφ, διεξάγουν μια επιθετική αντιβουλγαρική εκστρατεία τόσο στην ίδια τη Βόρεια Μακεδονία εναντίον των Βουλγάρων εκεί, όσο και με αμειβόμενες πιέσεις και δημοσιεύσεις στα Δυτικά ΜΜΕ και ΜΚΟ.

»Ο σκοπός αυτών των δημοσιεύσεων είναι να αμαυρώσει όσο το δυνατόν περισσότερο την εικόνα της Βουλγαρίας, του βουλγαρικού λαού και της βουλγαρικής ιστορίας. Τώρα βλέπουμε άμεση απόδειξη ότι πίσω από αυτήν την εκστρατεία των μέσων ενημέρωσης δεν υπάρχει τίποτα άλλο από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας και προσωπικά ο πρωθυπουργός Ζάεφ μέσω των συμβούλων του, οι οποίοι διευθύνουν αυτή τη δομή πίεσης και εκφοβισμού που ονομάζεται ινστιτούτο», όπως σημειώνει η βουλγαρική εφημερίδα «24 Ώρες».

--

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Ο πρώην δήμαρχος Σκοπίων κατηγορεί τον νυν για ‘διαγραφή’ της ιστορίας- κατόπιν αιτήματος της Βουλγαρίας

 

Ο πρώην δήμαρχος των Σκοπίων Κότσε Τραϊανόφσκι κατηγόρησε τον διάδοχό του, Πέτρε Σιλέγκοφ  ότι «σβήνει» την ιστορία μετά από αίτημα της Βουλγαρίας αφού ανακοινώθηκε ότι η γέφυρα «Τοντόρ Αλεξαντρόφ» (γνωστή ως δίδυμη γέφυρα) θα μετονομαστεί σε  Νάκι Μπαϊράμ και Ρόζα Πλάβεβα» και η λεωφόρος «VMRO» θα πάρει το όνομα του καθηγητή «Μπλάζε Κονέφσκι», γράφει η «Faktor» των Σκοπίων.

 

Το Δημοτικό Συμβούλιο των Σκοπίων θα συζητήσει τη μετονομασία 485 δρόμων στην πόλη κατά την προσεχή σύνοδό του. 

Μέχρι στιγμής, οι περισσότεροι από αυτούς τους δρόμους έχουν ονομαστεί ή αριθμηθεί ως παράδρομοι άλλων μεγάλων δρόμων. Μετά την έγκριση αυτής της απόφασης από το Συμβούλιο, οι δρόμοι αυτοί θα μετονομαστούν.

 

«Επιβεβαιώθηκε τελικά ότι ο Πέτρε, αλλάζοντας τα ονόματα, διαγράφει την ιστορία του ‘μακεδονικού’ λαού και δεν ακολουθεί το αφήγημα του Τίτο, αλλά  το τι θέλουν οι Βούλγαροι και αυτό που υπογράφηκε στις Πρέσπες.

«Διαγράφετε τα ονόματα των αρχαίων Μακεδόνων και των ηρώων και καθορίζετε άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με το «μακεδονικό» κράτος ή εκείνους που έχουν ενεργήσει ενάντια σε αυτό. 

»Πέτρε, η διαγραφή των ονομάτων του Φιλίππου Β΄, του Ιουστινιανού Α, του Χρίστο Τατάρτσεφ, του Πάβελ Σατέβ, του Τοντόρ Αλεξαντρόφ, του Μπόρις Σαράφοφ, του Βασίλη Τσακαλάροφ και η αντικατάστασή τους με άλλα ονόματα, ο λαός λέει «καλά, ποιοι είναι αυτοί» είναι η άκρη του αντιμακεδονισμού που προωθείτε από την εξουσία.

»Πέτρε, η ‘Μακεδονία’ δεν προέρχεται από το 1945», αναφέρεται στην αντίδραση του Τραϊανόφσκι στα κοινωνικά μέσα.

 

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Οι ήρωες του 1821 Αθανάσιος Διάκος και Κωνσταντίνος Κανάρης - Ποιοι ήταν - Τι προσέφεραν στο Έθνος

Το pronews.gr σε συνεργασία με το περιοδικό «ΠΟΛΕΜΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ» παρουσιάζουν ένα μοναδικό αφιέρωμα για την επέτειο των 200 ετών από την Εθνεγερσία του 1821.

Αθανάσιος Διάκος - Ο μάρτυρας του Αγώνα

Ο Αθανάσιος Διάκος ήταν ένας από τους Έλληνες πρωταγωνιστές ήρωες-οπλαρχηγούς του πρώτου έτους της Επανάστασης του 1821 που έδρασε στη Στερεά Ελλάδα. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Γραμματικός ή κατά άλλους ήταν Αθανάσιος Μασσαβέτας.

Καταγωγή - Τα πρώτα του χρόνια

Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1788 είτε στην Άνω Μουσουνίτσα (σήμερα Αθανάσιος Διάκος) είτε στην Αρτοτίνα. Την εκδοχή ότι γεννήθηκε στην Αρτοτίνα υποστηρίζει η πρώτη βιογραφία του Αθανασίου Διάκου που γράφτηκε από τον Ρόδιο το έτος 1835, τα «Ελληνικά» του Ιακ. Ραγκαβή (1853), το γενεαλογικό δένδρο του Διάκου όπως το κατέγραψε το 1883 ο ιστορικός Κρέμος και το πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Αθανασίου Διάκου που είχε εκδοθεί το έτος 1865 από τον Δήμο Κροκυλείου στον οποίο υπαγόταν η Αρτοτίνα.

Την εκδοχή ότι γεννήθηκε στην Άνω Μουσουνίτσα υποστηρίζουν μαρτυρίες του Γκούρα, του Φιλήμονος, του Περραιβού και ξένων όπως του Finley και του Bartholdy αλλά και του Hertsberg. Υπάρχει μακροχρόνια φιλονικία ανάμεσα στα δύο χωριά σχετικά με το ποια είναι η γενέτειρά του.

Είχε έφεση στη θρησκεία και σε ηλικία 12 ετών στάλθηκε από τη μητέρα του στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην Αρτοτίνα Φωκίδας για την εκπαίδευσή του. Έγινε μοναχός σε ηλικία δεκαεπτά ετών και, λόγω της αφοσίωσής του στη χριστιανική πίστη και της ιδιοσυγκρασίας του, έγινε πολύ γρήγορα διάκος.

Η λαϊκή παράδοση αναφέρει πως όταν ο Αθανάσιος Διάκος ήταν μοναχός, ένας Τούρκος πασάς πήγε στο μοναστήρι του Προδρόμου στην Αρτοτίνα με τα στρατεύματά του και εντυπωσιάστηκε απ’ την εμφάνιση του νεαρού μοναχού. 

Ο Διάκος προσβλήθηκε απ’ τα λεγόμενα του Τούρκου (και την μετέπειτα πρόταση) και μετά από καβγά τον σκότωσε. Έτσι αναγκάστηκε να φύγει στα κοντινά βουνά και να γίνει κλέφτης. Κατά μια άλλη εκδοχή, σε ένα γάμο στην Αρτοτίνα, όπου γλεντούσαν και πυροβολούσαν όπως συνηθιζόταν, είχε πάρει μέρος και ο Διάκος. Μια αδέσποτη σφαίρα βρήκε και σκότωσε τον γιό της Κοντογιάννενας, που ήταν από μεγάλο σόι της Κοσταρίτσας (ενός γειτονικού χωριού της Αρτοτίνας).

Ο φόνος καταλογίστηκε από όλους, Χριστιανούς και Τούρκους, στον Διάκο και ας μην ήταν καθόλου βέβαιο πως εκείνος, άθελά του, ήταν ο φονιάς. Αναγκάστηκε έτσι να κρυφτεί στα περίχωρα γιατί τον αναζητούσαν τα τουρκικά αποσπάσματα. Αργότερα τον Δεκαπενταύγουστο, στο πανηγύρι της Παναγίας, ο Διάκος κατέβηκε στο χωριό. Οι Τούρκοι, που παραμόνευαν, τον συνέλαβαν μαζί με κάποιον Καφέτζο που κυνηγούσαν και τους οδήγησαν δεμένους στον Φεράτ-εφέντη, διοικητή του Λιδωρικίου, ο οποίος τους φυλάκισε. Ο Διάκος κατάφερε να αποδράσει μαζί με τον Καφέτζο και να φύγουν στα βουνά. Μαζί έφτασαν στο λημέρι του ξακουστού κλέφτη της Δωρίδας, Τσαμ Καλόγερος.

Αρχικά κλέφτης υπό την εξουσία διαφόρων καπετάνιων της Ρούμελης, διακρίνεται σε διάφορες συγκρούσεις με τους Τούρκους. Ο Καπετάνιος Τσαμ Καλόγερος, σε μια συμπλοκή με τους Τούρκους, πληγώθηκε βαριά στο πόδι και θα έπεφτε στα χέρια τους αν ο Διάκος δεν έμενε να τον υπερασπιστεί. Με το σπαθί στο χέρι, τον σήκωσε και τον μετέφερε ως την Γραμμένη Οξυά, μια ψηλή ράχη, δύο ώρες από την Αρτοτίνα. Εκεί έφτασαν και οι άλλοι Κλέφτες και μπροστά τους είπε ο Τσαμ Καλόγερος: «Αν πεθάνω, αυτός πρέπει να γίνει καπετάνιος σας».

Αργότερα οι Κλέφτες χωρίστηκαν σε μικρές ομάδες, κατατρεγμένοι από το κυνήγι των Τούρκων. Ένα μπουλούκι έγινε από τον Διάκο, τον Γούλα και τον Σκαλτσοδήμο. Εκείνο τον καιρό, έμαθε ο Διάκος ότι πέθαναν ο πατέρας του κι ένας από τους αδερφούς του, ο Απόστολος. Ο πατέρας του με τον Απόστολο και τον Κωνσταντίνο, είχαν προτιμήσει την τσοπάνικη ζωή και τότε ήταν με τα κοπάδια τους στα χειμαδιά. Μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός ο Διάκος, ορκίστηκε να εκδικηθεί. Τουρκικό απόσπασμα δεν προλάβαινε να ξεμυτίσει και το αποδεκάτισε με τα παλικάρια του. Από τότε άρχισαν να αναζητούν και το αρματολίκι της περιοχής. 

Έτσι μια μέρα, οι κλέφτες, ορμώντας στα Μπαϊρια (θέση κοντά στην Αρτοτίνα), απήγαγαν την Κρουστάλλω, κόρη του Μπαμπαλή, κοτζαμπάση της Δωρίδας. Οι κλέφτες την πήγαν στην Καρυά, στο λημέρι τους. Ζήτησαν από τον Μπαμπαλή, αν θέλει το κορίτσι του, να πάει στο Λιδωρίκι και να ενεργήσει, ώστε να τους δώσουν οι Τούρκοι το αρματολίκι. Και το πέτυχαν.

Εκείνη την περίοδο ο Αλή πασάς, στα Γιάννενα, έκανε σχέδια εναντίον του Σουλτάνου και κάλεσε στην έδρα του όλους τους καπετάνιους, Αρβανίτες και Χριστιανούς. Ανάμεσα τους και τον Σκαλτσοδήμο (σαν αντιπρόσωπο των αρματολών του Λιδωρικίου). Εκείνος όμως έστειλε τον Διάκο στη θέση του. Ο Αθανάσιος Διάκος υπήρξε αρματολός για δύο χρόνια (1814-1816) στο στρατό του Αλή πασά τον ίδιο καιρό με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο.

Όταν ο Ανδρούτσος έγινε καπετάνιος μιας μονάδας αρματολών στη Λιβαδειά, ο Διάκος ήταν για ένα χρόνο πρωτοπαλίκαρο του. Στα χρόνια που ακολουθούν και που καταλήγουν στην Επανάσταση του 1821, ο Διάκος είχε φτιάξει τη δική του ομάδα κλεφτών και όπως πολλοί άλλοι καπετάνιοι κλεφτών και αρματολών γίνεται μέλος της Φιλικής Εταιρίας.

Η δράση του κατά την Επανάσταση

Σύντομα μετά από το ξέσπασμα των εχθροπραξιών, ο Διάκος κι ένας ντόπιος καπετάνιος και φίλος, ο Βασίλης Μπούσγος, οδήγησαν ένα απόσπασμα μαχητών στη Λιβαδειά με σκοπό την κατάληψη της. Στις 1 Απριλίου του 1821, μετά από τρεις ημέρες άγριας μάχης από σπίτι σε σπίτι, το κάψιμο του σπιτιού του Μερ Αγά και την κατάληψη του κάστρου, η πόλη έπεσε στους Έλληνες. Η Λιβαδειά, ελεύθερη πλέον, σήκωσε την ελληνική σημαία στις 4 Απριλίου στο κάστρο και την θέση Ώρα. 

Ο Χουρσίτ πασάς, εντεταλμένος από τον Σουλτάνο, έστειλε δύο από τους ικανότερους διοικητές του απ’ τη Θεσσαλία, τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ-Μεχμέτ πασά, επικεφαλής 8.000 πεζών και 900 ιππέων Τούρκων με διαταγή να καταστείλουν την επανάσταση στη Ρούμελη και μετά να προχωρήσουν στην Πελοπόννησο και να σταματήσουν την πολιορκία της Τριπολιτσάς. Ο Χουρσίτ στηριζόταν στις ικανότητες του Ομέρ Βρυώνη. 

Ο Βρυώνης, αλβανικής καταγωγής και πασάς του Βερατίου, ήταν ικανότατος στρατηγός και γνώριζε πολύ καλά τα εδάφη και τους Έλληνες οπλαρχηγούς, τους περισσότερους εκ των οποίων είχε γνωρίσει στην αυλή του Αλή πασά. Μαζί τους ήταν και οι Αρβανίτες αρχηγοί Τελεχά-μπέης, Χασάν Τομαρίτσας, και Μεχμέτ Τσαπάρας.

Ο Διάκος και το απόσπασμα του, που ενισχύθηκαν από τους μαχητές Πανουργιά και Δυοβουνιώτη, αποφάσισαν να αποκόψουν την τούρκικη προέλαση στη Ρούμελη με την λήψη αμυντικών θέσεων κοντά στις Θερμοπύλες. Η ελληνική δύναμη των 1.500 ανδρών χωρίστηκε σε τρία τμήματα: ο Δυοβουνιώτης θα υπερασπιζόταν τη γέφυρα του Γοργοποτάμου, ο Πανουργιάς τα ύψη της Χαλκωμάτας και ο Διάκος τη γέφυρα της Αλαμάνας. Στρατοπεδεύοντας στο Λιανοκλάδι, κοντά στη Λαμία, οι Τούρκοι διαίρεσαν γρήγορα τη δύναμή τους. Η κύρια τούρκικη δύναμη επιτέθηκε στο Διάκο.

Η άλλη επιτέθηκε στο Δυοβουνιώτη, του οποίου το απόσπασμα γρήγορα οδηγήθηκε σε οπισθοχώρηση, και η υπόλοιπη στον Πανουργιά, οι άντρες του οποίου υποχώρησαν όταν πληγώθηκε σοβαρά, ενώ βρήκαν ηρωικό θάνατο, μεταξύ των άλλων ανδρών, και ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας με τον αδερφό του Παπαγιάννη. Έχοντας η πλειοψηφία των Ελλήνων υποχωρήσει, οι Τούρκοι συγκέντρωσαν την επιθετική τους ισχύ ενάντια στη θέση του Διάκου στη γέφυρα της Αλαμάνας. Βλέποντας ότι ήταν θέμα χρόνου προτού κατακλυστούν απ’ τον εχθρό, ο Μπούσγος, που πολεμούσε παράλληλα με τον Διάκο, του πρότεινε να υποχωρήσουν. Ο Διάκος επέλεξε να μείνει και να παλέψει μαζί με 48 συμπολεμιστές του σε μία απελπισμένη μάχη σώμα με σώμα, λίγες ώρες πριν συντριβούν. 

Το µαρτυρικό τέλος του Αθανάσιου Διάκου

Στην παραπάνω μάχη ο Διάκος τραυματίστηκε σοβαρά στον δεξί ώμο και συνελήφθη από πέντε Τσάμηδες. Οι συναγωνιστές του Καλύβας και Μπακογιάννης που όρμησαν ξιφήρεις να το σώσουν σκοτώθηκαν κοντά στον αρχηγό τους. 

Ο Διάκος μεταφέρθηκε από τους Τούρκους στην Λαμία μπροστά στον Ομέρ Βρυώνη, ο οποίος τον γνώριζε από την κοινή θητεία τους παλιότερα στην αυλή του Αλή πασά, τον εκτιμούσε πολύ και προσφέρθηκε να τον κάνει ανώτερο αξιωματικό στον οθωμανικό στρατό, αν αλλαξοπιστούσε και ασπαζόταν το Ισλάμ. Ο Διάκος αρνήθηκε απαντώντας «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω!».

Ο Ομέρ πασάς έδειξε συμπάθεια προς τον Διάκο, αλλά κάποιος Χαλήλ μπέης από την πόλη ικέτευσε για την άμεση και παραδειγματική θανάτωσή του, επηρεάζοντας και τον Κιοσέ-Μεχμέτ, που ιεραρχικά ήταν ανώτερος του Ομέρ Βρυώνη. Την επόμενη μέρα ο Αθανάσιος Διάκος βρήκε φρικτό μαρτυρικό θάνατο. Οι Τούρκοι τον παλούκωσαν ζωντανό. Ένας Τούρκος παραγγέλθηκε για να του περάσει το σουβλί μέσα από το σώμα του. Χωρίς να πειράξει τα ζωτικά εσωτερικά όργανα, και μόνον τρυπώντας του το έντερο και το διάφραγμα, ο Τούρκος του πέρασε το σουβλί ανάμεσα από τα σπλάχνα και το πνευμόνι, μέχρι που του το έβαλε επάνω από τον ώμο.

Ο Διάκος στήθηκε όρθιος στραμμένος προς τη Δύση για να τον καίει ο ήλιος. Γύρω του οι Τούρκοι έστησαν σε πασσάλους τα ακρωτηριασμένα κεφάλια των παλικαριών του, να τον κοιτάνε. Ο Διάκος άντεξε για πολύ το φρικτό βασανιστήριό του, απαξιώνοντας έτσι τους Τούρκους της Ασίας και τη θρησκεία τους, ενώ επαινούσε τους Έλληνες και παρακάλεσε κάποιον εντόπιο Τούρκο να τον λυτρώσει, πυροβολώντας τον. Ζητούσε επίσης νερό να πιει και κανείς δεν τολμούσε να του δώσει. 

Ένας από τους συντρόφους του ή ο προαναφερόμενος Τούρκος τον λυπήθηκε και προσπάθησε να τον απαλλάξει από το μαρτύριό του, πυροβολώντας τον από μακριά, για να μη συλληφθεί από τη φρουρά και τιμωρηθεί. Αστόχησε όμως, και αντί να τον σκοτώσει, η σφαίρα του τρύπησε τον ώμο, επιδεινώνοντας περαιτέρω το μαρτύριό του. Ο βάναυσος τρόπος θανάτου του Διάκου στα χέρια των Τούρκων τρομοκράτησε αρχικά το λαό της Ρούμελης, αλλά η γενναία στάση του κοντά στις Θερμοπύλες τον έκανε μάρτυρα για τον απελευθερωτικό σκοπό. Ένα μνημείο στέκεται τώρα κοντά στη γέφυρα της Αλαμάνας στο Σπερχειό, το σημείο της τελικής μάχης του.

Προς τιμήν του, η Άνω Μουσουνίτσα (το χωριό στο οποίο γεννήθηκε ο πατέρας του) μετονομάστηκε σε «Αθανάσιος Διάκος» στις 15/12/1958. Επίσης, προς τιμήν του Ήρωα, η Κεντρική Επιτροπή Εκατονταετηρίδος (1830 - 1930) οργάνωσε πανηγυρικές εκδηλώσεις το 1930 για τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Αθανασίου Διάκου στην Αρτοτίνα και εντοίχισε στην πρόσοψη του κελιού του Ήρωα στο Ι. Μονή Τιμίου Προδρόμου μαρμάρινη πλάκα με την ακόλουθη επιγραφή «Ενταύθα εμόνασε το τέκνο της Αρτοτίνης, ο Αθανάσιος Διάκος - Εγένετο 31 Αυγούστου 1930» .

Ο Αθανάσιος Διάκος στις 24 Απριλίου 1821 όπου και πέθανε, ήταν 33 ετών.

Κωνσταντίνος Κανάρης - Ο μπουρλοτιέρης

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης σπουδαία μορφή του ναυτικού αγώνα και μετέπειτα ναύαρχος και πολιτικός, διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας σε ένα διάστημα 33,5 ετών (1844, 1848-49, 1864, 1864-65 και 1877) και για 2 χρόνια και 3 μήνες συνολικά.

Καταγωγή – Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε το 1793 στα Ψαρά όπου και μεγάλωσε. Ήταν το μικρότερο παιδί του Ψαριανού Δημογέροντα Μιχαήλ Κανάριου και της Μαρώς. Έμεινε πολύ μικρός ορφανός από πατέρα και έτσι άρχισε να δουλεύει σε πλοία συγγενών του. Αρχικά το όνομά του ήταν «Κανάριος» και τελικά έγινε Κανάρης. Όταν πέθανε ο θείος του, στου οποίου το μικρό εμπορικό πλοίο εργαζόταν, ανέλαβε καπετάνιος του ο ίδιος σε ηλικία 20 ετών. Πήγε στην Οδησσό για πρώτη φορά το 1820. Ήξερε για τη Φιλική Εταιρεία αλλά δεν είχε γίνει μέλος της. Όταν έμαθε ότι ξέσπασε η επανάσταση στη Μολδαβία από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έσπευσε αυθόρμητα να πάρει μέρος στον πρώτο «πολεμικό στόλο» των Ψαριανών υπό τον Ν. Αποστόλη.

Από τους πρώτους μήνες ο Κανάρης ξεχώρισε για το θάρρος του και την αποφασιστικότητά του, κάνοντας επιδρομές στα μικρασιατικά παράλια ενώ κατόπιν εντάχθηκε στα πυρπολικά. Η ανατίναξη ενός τουρκικού δικρότου στην Ερεσό από τον Δημήτριο Παπανικολή τον παρακίνησε σε ανάλογο εγχείρημα.

Η δράση του κατά την Επανάσταση

Τον Ιούνιο του 1822, αφού ο ελληνικός στόλος δεν κατάφερε να σώσει τη Χίο από την τουρκική σφαγή, ο Κανάρης ανέλαβε να βάλει μπουρλότο στη ναυαρχίδα του Καρά Αλή, του επικεφαλής του στρατού που έσφαξε τους κατοίκους και έκαψε το νησί.

Στο εγχείρημα βοήθησαν δύο παράγοντες: αφενός ότι η νύχτα ήταν πολύ σκοτεινή καθώς δεν είχε φεγγάρι και αφετέρου ότι στο κατάφωτο κατάστρωμα της ναυαρχίδας οι περίπου 2.000 Τούρκοι γιόρταζαν το Μπαϊράμι κι έτσι τα μέτρα φρούρησης ήταν ελλιπή. Η φωτιά απ’ το μπουρλότο μεταδόθηκε ταχύτατα στο καράβι. 

Πριν προλάβουν να απομακρυνθούν απ’ αυτό οι πρώτες σωστικές λέμβοι, η φωτιά έφτασε στην πυριτιδαποθήκη, η οποία ανατινάχθηκε. Ως αποτέλεσμα τα θύματα ήταν πάρα πολλά. Μεταξύ αυτών ο ναύαρχος Καρά Αλής, αξιωματικοί του και πολλοί ναύτες. 

Η ανατίναξη της τουρκικής ναυαρχίδας υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεγονότα του κατά θάλασσαν αγώνα, έκανε δε πολύ μεγάλη εντύπωση στην Ευρώπη. Χρησιμοποιώντας σημερινή ορολογία, θα λέγαμε ότι βοήθησε επικοινωνιακά πολύ την Επανάσταση. Τόσο μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων όσο και μεταξύ των Ευρωπαίων, ο Κανάρης πλέον ήταν ήρωας.

Η δράση του συνεχίσθηκε καθώς συνέχισε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τον αγώνα. Ο Κακλαμάν Πασάς Μεχμέτ τοποθετήθηκε νέος ναύαρχος στη θέση του Καρά Αλή. Τον Οκτώβριο του 1822 βγήκε με το στόλο του στο Αιγαίο για να ανεφοδιάσει τα τουρκικά φρούρια στην Πελοπόννησο και να καταστείλει την Επανάσταση στα νησιά. Αγκυροβόλησε στην Τένεδο. 

Αλλά στις 29 Οκτωβρίου 1822, ο Κανάρης, συνοδευόμενος από το Δημήτριο Βρατσάνο, πέρασε ανάμεσα από τον τουρκικό στόλο και μην μπορώντας να προσεγγίσει το πλοίο του ναυάρχου, κόλλησε το πυρπολικό του στην αντιναυαρχίδα «Ρίαλα-Γεμισί» και την τίναξε στον αέρα. Έχασαν τη ζωή τους 800 μέλη του πληρώματος, Τούρκοι αλλά και Χριστιανοί ναύτες που υπηρετούσαν στον οθωμανικό στόλο. Ο Κακλαμάν Πασάς Μεχμέτ σήκωσε άγκυρα και κατέφυγε με τη βοήθεια ούριου ανέμου στο Τσανάκ-Καλεσί, στον Ελλήσποντο.

Τον επόμενο χρόνο, ο Κανάρης πραγματοποίησε επιθέσεις στα μικρασιατικά παράλια, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία. Δεν μπόρεσε, επίσης, να κάνει τίποτε όταν το 1824 ο Χοσρέφ-Μεχμέτ Πασάς κατέστρεψε τα Ψαρά. 

Όμως, τον Αύγουστο του 1824 πυρπόλησε μια μεγάλη φρεγάτα του Χοσρέφ στη Σάμο και μια κορβέτα στη Μυτιλήνη. Η έλλειψη πόρων, ωστόσο, αποσυντόνισε το ναυτικό των Ελλήνων. Οι ναύτες έπαιρναν τα πλοία, σήκωναν όποια σημαία ήθελαν και επιδίδονταν στην πειρατεία. O Κανάρης κατάφερνε να επιβάλλει την πειθαρχία στα δικά του πληρώματα. 

Το καλοκαίρι του 1825 ο Λάζαρος Κουντουριώτης συνέλαβε ένα παράτολμο εγχείρημα, το οποίο, κατόπιν έγκρισης της ελληνικής επαναστατικής διοίκησης, ανέλαβε να φέρει σε πέρας ο Κανάρης. Ο Μοχάμεντ Άλη είχε συγκεντρώσει στην Αλεξάνδρεια περίπου 60 μεγάλα πολεμικά και τριπλάσια φορτηγά πλοία. 

Μ’ αυτά προετοίμαζε το καλοκαίρι του 1825 να στείλει στρατό στην επαναστατημένη Ελλάδα. Το σχέδιο του Κανάρη προέβλεπε να πάνε κάποια ελληνικά πλοία στην Αλεξάνδρεια και να κάψουν τον αιγυπτιακό στόλο. Έτσι θα σταματούσε και το λαθρεμπόριο που έκαναν Γάλλοι, φίλοι του Μοχάμεντ Άλη, σε βάρος του ελληνικού αγώνα. Το σχέδιο εγκρίθηκε και η αρχηγία του ελληνικού στόλου ανατέθηκε στον πλοίαρχο Μανόλη Τομπάζη.

Στις 10 Αυγούστου 1825, ο Τομπάζης και ο Αντώνιος Κριεζής, μαζί με τα πυρπολικά του Αντώνιου Βώκου, του Μανώλη Μπούτη και του Κανάρη, έφθασαν έξω από την Αλεξάνδρεια. Την έκτη εσπερινή ώρα που έφθασαν προ της Αλεξάνδρειας, έπλεε μεν ούριος άνεμος αλλά για να μπουν μέσα στο λιμάνι χρειάζονταν κάποιον πιλότο επειδή υπήρχαν πολλοί ύφαλοι.

Ο Κανάρης θεώρησε ότι έπρεπε να επιτεθεί άμεσα γιατί ήταν τέτοια η διάταξη των αιγυπτιακών πλοίων που με τον άνεμο ο οποίος φυσούσε, θα υφίσταντο πανωλεθρία σε μια επίθεση με πυρπολικά. 

Εξαπατώντας τον πιλότο, ύψωσε ρωσική σημαία και μπήκε μόνος του στο λιμάνι. Προσπάθησε να πλησιάσει τον εχθρικό στόλο αλλά ο άνεμος έπεσε ξαφνικά, οπότε άρχισε να κόβει βόλτες μέσα στο λιμάνι, προσπαθώντας να φθάσει στον μυχό. Όταν βρέθηκε δίπλα στο γαλλικό πολεμικό «Μέλισσα», κατάλαβε ότι είχε γίνει αντιληπτός. Έβαλε λοιπόν φωτιά στο πυρπολικό, μπήκε με τους ναύτες του στη βάρκα διαφυγής και προσπάθησε να βγει απ’ το λιμάνι.

Το πλήρωμα της «Μέλισσας» άρχισε να πυροβολεί και το πυρπολικό και τη βάρκα του Κανάρη. Ο άνεμος δυνάμωσε και το πυρπολικό, καιόμενο, πλησίασε τον αιγυπτιακό στόλο απειλητικά. 

Η καταστροφή θα ήτο τρομερά, ολοκληρωτική δε η νίκη των Ελλήνων. Αλλά η Μέλισσα κατά κάποιον τρόπο τους παρεμπόδισε. Ο Κανάρης, ενώ έβαλλαν εναντίον του και από τα πλοία και από παράκτια πυροβολεία, κατάφερε να διαφύγει και να φθάσει στον ελληνικό στόλο, ο οποίος είχε ήδη υψώσει ελληνική σημαία. Ο Μοχάμεντ Άλη πήρε μερικά πλοία και κυνήγησε τους Έλληνες μέχρι τις ακτές της Καραμανίας χωρίς αποτέλεσμα.

Το ότι ο στόχος δεν επετεύχθη δεν οφείλεται σε λάθος του Κανάρη και ούτε μειώνει το μεγαλείο του εγχειρήματος. Οι επαναστατημένοι Έλληνες θεώρησαν την πράξη του Κανάρη πλήρη τόλμης και πατριωτισμού αλλά κάποιοι Ευρωπαίοι δυσαρεστήθηκαν και την είδαν σαν αχαρακτήριστη πειρατική πράξη λόγω της χρήσης ξένης σημαίας υπό επισήμου καταδρομέως. 

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης ήταν ένα από τα λίγα πρόσωπα στα οποία είχε εμπιστοσύνη ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της ανεξάρτητης Ελλάδος. Ο Καποδίστριας θα τον διορίσει αρχικά φρούραρχο της Μονεμβασιάς και κατόπιν διοικητή μιας ναυτικής μοίρας που θα πολεμήσει τους αγγλόφιλους και τους αντικυβερνητικούς της Ύδρας. 

Στον Κανάρη ανατέθηκε να συλλάβει τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, όταν ο τελευταίος δραπέτευσε από το Ναύπλιο. Απογοητευμένος λόγω της δολοφονίας του Καποδίστρια, ο Κανάρης αποσύρθηκε στη Σύρο όπου ιδιώτευσε για ένα διάστημα.

Όταν ήρθε στην Ελλάδα ο Όθωνας, τον διόρισε καταρχήν πλοίαρχο γ΄ τάξεως κι έπειτα ναύαρχο. Μετά τη μεταπολίτευση του 1843, ο Κανάρης έγινε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά και κατόπιν στην κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη. 

Το 1854 έγινε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Επειδή οι ιδέες του γίνονταν όλο και περισσότερο αντιμοναρχικές, το 1861 αρνήθηκε τη σύνταξη που του χορήγησε η Κυβέρνηση.

Το καλοκαίρι του 1862 ο Όθωνας του ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ο Κανάρης πρότεινε έναν κατάλογο με υπουργούς, που όλοι τους είχαν σχεδόν επαναστατικές απόψεις, λέγοντας στον Όθωνα ότι μόνο με τέτοια κυβέρνηση και η μοναρχία θα ήταν δυνατό να σωθεί και η τάξη στη χώρα να διατηρηθεί. 

Ο Όθωνας όμως δεν δέχθηκε και έδωσε την εντολή στον Ιωάννη Κολοκοτρώνη. Ο Κανάρης πέρασε ανοιχτά στην αντιπολίτευση.

Ο Κανάρης προσχώρησε στην αντιπολίτευση και μετά την έξωση του Όθωνα έγινε μέλος της υπό τον Δημήτριο Βούλγαρη τριανδρίας που σχημάτισε προσωρινή κυβέρνηση. Ο ίδιος πήγε ως επικεφαλής επιτροπής στη Δανία για να προσφέρει το θρόνο στον μετέπειτα βασιλιά Γεώργιο Α’. 

Διετέλεσε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Ρούφου. Υστερα  το 1864 σχημάτισε ο ίδιος κυβέρνηση, μετά από ένα μήνα παραιτήθηκε και σχημάτισε και πάλι κυβέρνηση, η οποία παρέμεινε επί ένα χρόνο στην εξουσία. Κατόπιν παραιτήθηκε οριστικά, θέλοντας να αποσυρθεί από τον δημόσιο βίο καθώς είχε υπερβεί τα 75 χρόνια. Στο σπίτι όπου έμενε, στην οδό Κυψέλης, στην Αθήνα, (προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε αργότερα «πλατεία Κανάρη» ή πλατεία Κυψέλης), συνέρρεαν πολίτες από παντού για να δουν τον «Ναύαρχο», όπως τον αποκαλούσαν. 

Το 1877 ετέθη επικεφαλής οικουμενικής κυβέρνησης για να αντιμετωπιστούν οι δύσκολες για την χώρα περιστάσεις που δημιούργησε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος.

Το τέλος του Κωνσταντίνου Κανάρη

Ο θρυλικός ναύαρχος πριν πεθάνει είπε, ότι το μόνο που έχει να δώσει στο ελληνικό έθνος είναι η καρδιά του. Και την έδωσε. Μέχρι σήμερα φυλάσσεται μέσα σε μια λήκυθο στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στην παλιά Βουλή. 

Ο μπουρλοτιέρης του Αγώνα άφησε την τελευταία του πνοή στις 2 Σεπτεμβρίου του 1877 σε ηλικία 84 ετών. Έπασχε από χρόνια ημιπληγία και κατέληξε από ανακοπή καρδιάς. Τα κατορθώματα του θρυλικού ναυάρχου σκόρπισαν τον πανικό στους Οθωμανούς και επηρέασαν αποφασιστικά την πορεία της επανάστασης. Διέπρεψε στη θάλασσα, με κορυφαία στιγμή την πυρπόληση της τουρκικής

Την καρδιά του Κανάρη αφαίρεσε από τη σορό του, ο γιατρός Ιωάννης Ζωχιός. Αμέσως μετά πέρασε στα χέρια του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου, ο οποίος ανέλαβε τη διατήρησή της. Φιλοτέχνησε μια ασημένια λήκυθο, ένα αγγείο που χρησίμευε για την φύλαξη ελαιόλαδου, και μια μαρμάρινη λάρνακα, για να τοποθετηθεί.

 Πηγή:Pronews.gr

Σκόπια: «Οι Σλαβιστές της Βόρειας Μακεδονίας και της Ρωσίας συζητούν το έργο του Μπλάζε Κονέσκι»

Σε συνεργασία με το Ρωσικό Κέντρο, στο Πανεπιστήμιο «Αγ. Κυρίλλου και Μεθοδίου»,  άρχισε σήμερα το Διεθνές Σεμινάριο για τη σλαβομακεδονική γλώσσα, λογοτεχνία και πολιτισμό, με θέμα «Μπλάζε Κονέσκι - η γέφυρα που συνδέει τους Σλάβους της Βόρειας Μακεδονίας και τους Σλάβους Ρώσους», προς τιμήν του μεγάλου ιωβηλαίου - 100 χρόνια από τη γέννηση του Μπλάζε Κονέσκι.

Στη συζήτηση που διεξάγεται στο Διαδίκτυο, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου «Άγ. Κυρίλλου και Μεθοδίου» των Σκοπίων,  Νικόλα Τζανκουλόβσκι υπενθύμισε ότι αυτή η στρογγυλή τράπεζα διοργανώνεται ως μέρος του Προγράμματος της εκδήλωσης  «2021 - Έτος προς τιμήν του Μπλάζε Κονέσκι», που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Προέδρου Στέβο Πενταρόβσκι, Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών.

Ο πρέσβης της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη χώρα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Μπαζνίκιν επεσήμανε τον ρόλο που έπαιξε ο Μπλάζε Κονέσκι, ο οποίος υπήρξε πρώτος πρόεδρος της "Μακεδονικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (MANU) και ιδρυτής του Ινστιτούτου Μακεδονικής Γλώσσας, καθώς και στην κωδικοποίηση της γλώσσας των Σλάβων της Βόρειας Μακεδονίας.

«Η Ρωσική Πρεσβεία υποστηρίζει παραδοσιακά τη συνεργασία με τη Σχολή στην οποία μελετάται η ρωσική γλώσσα από το 1947, με το Τμήμα Σλαβικών Σπουδών και με το Ρωσικό Κέντρο. Είμαστε πεπεισμένοι ότι με την υποστήριξη της διοίκησης του Πανεπιστημίου και της Σχολής, το έργο μας θα συνεχίσει να αναπτύσσεται με επιτυχία, δήλωσε ο Μπαζνίκιν.

Ο πρέσβης αναφέρθηκε στη μελέτη της σλαβομακεδονικής γλώσσας στα ρωσικά πανεπιστήμια και πρόσθεσε ότι υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένου του ανθρωπιστικού τομέα, το οποίο, όπως είπε, ταιριάζει απόλυτα στα βασικά συμφέροντα των δύο αδελφών σλαβικών λαών.

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Σκόπια- Συμφωνία των Πρεσπών : Με πολύ αργό ρυθμό αλλάζουν ονομασίες και σύμβολα

 

Ο Πρωθυπουργός της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας»  Ζόραν Ζάεφ μίλησε στην τελετή για την 40η επέτειο από την ίδρυση της Ειδικής Αντιτρομοκρατικής Μονάδας – Τίγρεις, σημειώνει σήμερα το τηλεοπτικό κανάλι 'Kanal 5'  επιμένοντας στην παράβλεψη της λέξης «Βόρειας» από την ονομασία της χώρας.

Τα ιδιωτικά ΜΜΕ των Σκοπίων επικρίνουν  σήμερα την αλλαγή του εμβλήματος της ειδικής αντιτρομοκρατικής μονάδας του υπουργείου Εσωτερικών για την απάλειψη της ονομασίας "Ρεπούμπλικα Μακεντόνια". Δεξιά το νέο έμβλημα.

Τρία χρόνια κοντεύουν από τη Συμφωνία των Πρεσπών, τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, τηλεοπτικοί σταθμοί, ιστοσελίδες, εφημερίδες,  επιμένουν να αποφεύγουν ή να διαγράφουν το «Βόρεια», από την ονομασία της χώρας και την αναφέρουν σε κάθε στιγμή ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Σημερινή φωτογραφία  ιδιωτικής τηλεόρασης που παρουσιάζει το κυβερνητικό κτήριο στα Σκόπια να έχει ακόμη την ονομασία "Βλάντα Ρεπούμπλικα Μακεντόνια"/ Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, μια ονομασία που αφαιρέθηκε πριν από δυόμισι χρόνια από το εικονιζόμενο κτήριο.

Μάλιστα, φιλοξενούν και φωτογραφίες δημόσιων κτηρίων με επιγραφές του παρελθόντος όπου αναγράφεται κάτω από την ονομασία του θεσμού «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ενώ σήμερα αυτές δεν υπάρχουν αφού έχουν αντικατασταθεί με το «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Εντυπωσιακή αυτή η αδιέξοδη επιμονή των Σλαβομακεδόνων.

Για να είμαστε ακριβείς θα πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν ακολουθούν όλα τα ιδιωτικά ΜΜΕ την πρακτική της περιφρόνησης προς τη Συμφωνία των Πρεσπών, εξαιρούνται, βέβαια, εκείνα που υποστηρίζουν την κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ.

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr