Και δεύτερη πτήση από το Τουρκικό ATR P-72 MPA στο Αιγαίο με αποστολή το βόρειο τμήμα! (Upd)

 Και σε δεύτερη πτήση αυτή την φορά με στόχο το βόρειο Αιγαίο προχώρησε το τουρκικό ναυτικό στέλνοντας το αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας από το νότο στα Δαρδανέλια και εν συνεχεία πίσω σαρώνοντας όλα τα ελληνικά νησιά.

 

«Τι έψαχνε;» διερωτάται διεθνής ιστοχώρος

 

Itamilradar

@ItaMilRadar

After a short stop in Canakkale the ATR has departed again to carry out a new mission, this time in the northern Aeagen Sea

 

Itamilradar

@ItaMilRadar

After a short stop in Canakkale the ATR has departed again to carry out a new mission, this time in the northern Aeagen Sea

 

Ξένο ΜΜΕ αναφέρει με περίσσεια απορία : “ τι ψάχνουν ( οι Τούρκοι) ; Ασυνήθιστο σχέδιο για αυτό το τουρκικό αεροσκάφος ΑΦΝΣ ATR P-72 MPA (reg. TCB-751, διακριτικό GUMUS68) σε πτήση σε χαμηλό ύψος πάνω από το νότιο Αιγαίο, ανάμεσα σε Κω, Ρόδο και Κάρπαθο”.

Το τουρκικό αεροσκάφος από την πορεία του και μόνο δείχνει  ότι πέταξε με κύρια αποστολή την καταγραφή στοιχείων και συλλογή πληροφοριών στα νησιά αυτά, για κάποιον λόγο.

 

 Ειδικά αν σκεφτούμε την εκτράχυνση της τουρκικής πλέον “πολιτικής” για συνεχείς πτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά με UAV και μαχητικά πρέπει να μας βάζουν σε σκέψεις για τους τουρκικούς σχεδιασμούς.

 

 

 ΠΗΓΗ:Pronews.gr

 

Η βουλγαρική κρατική ηγεσία στο Μοναστήρι για εγκαίνια βουλγαρικού συλλόγου (Η ΗΧΗΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ..)...

Εχθες εγιναν τα εγκαίνια του βουλγαρικού συλλόγου «Μπάντσο Μιχαήλοφ VMRO» στα οποία  παραστη η βουλγαρική κρατική ηγεσία με επικεφαλής τον πρωθυπουργό  Κιρίλ Πέτκοφ, ενώ έχουν ανακοινωθεί διαμαρτυρίες για την παρουσία των Βουλγάρων από πολλές ενώσεις πολιτών στο Μοναστήρι, γράφει τοπικό δημοσίευμα.

Διαμαρτυρίες προανήγγειλαν ο Σύλλογος «Damjan Gruev», το Αριστερό Κόμμα, το Δημοτικό Συμβούλιο της Ένωσης Αγωνιστών Μπίτολα, ο Σύνδεσμος ‘Μακεδόνων’ που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα, όπως σημειώνεται.

Εξαιτίας των διαδηλώσεων, το κέντρο στη Μπίτολα, ειδικά η οδός Ruzveltova όπου πρόκειται να πραγματοποιηθεί η τελετή, έχει αποκλειστεί εντελώς από την αστυνομία.

Η κυκλοφορία στον συγκεκριμένο δρόμο απαγορεύεται, ενώ απαγορεύεται η πρόσβαση και στους ιδιοκτήτες των καταστημάτων που αντέδρασαν έντονα σε μια τέτοια διαδικασία.

Η τελετή ηταν προγραμματισμένη για τις 2 μ.μ.

Εκτός από τον Πρωθυπουργό της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας  Κίριλ Πέτκοφ, στην τελετή θα παρευρεθούν η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Βουλγαρίας Ιλιάνα Γιότοβα, η σημερινή υπουργός Εξωτερικών  Θεοδώρα Γκέντσοφσκα και η πρώην Εκατερίνα Ζαχαρίεβα και ο αρχηγός του VMRO-BND  Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ.

 Η Σκοπιανή πλευρά ανακοίνωσε την παρουσία του υπουργού Εξωτερικών της Β.Μ, Μπουγιάρ Οσμάνι, του υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, Μπλαγκόι Μποτσβάρσκι.

Όπως σημειώνεται, ο Βούλγαρος πρωθυπουργός προτίθεται στις 24 Μαΐου να ανακοινώσει την άρση του βουλγαρικού βέτο προς τα Σκόπια, για την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

 

Cold War 2.0 – Πώς είναι ο νέος Ψυχρός Πόλεμος που ήδη ξεκίνησε

 

φωτ. αρχείου / Pexels

Ο Cold War 2.0 είναι εδώ! Και ο νέος Ψυχρός Πόλεμος είναι σαν να βάζεις νήπια πίσω από τα τιμόνια των αγωνιστικών μονοθέσιων της Formula 1.

Ο «Cold War 2.0» έχει ήδη ξεκινήσει και θα είναι ακόμα πιο τρομακτικός από τον πρώτο, όπως γράφει ο Mattathias Schwartz στο businessinsider:

Ένα βράδυ στις αρχές Μαρτίου, λίγες μέρες μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, έστειλα email στον Βλάντισλαβ Σουρκόφ για να δω αν θα ενδιαφερόταν να μιλήσει για όσα υποστηρίζει η πλευρά του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο «γκρίζος καρδινάλιος του Κρεμλίνου»

Το όνομα του Σουρκόφ δεν είναι πολύ γνωστό στη Δύση. Στη Μόσχα είναι γνωστός ως ο «γκρίζος καρδινάλιος του Κρεμλίνου». Ο Σουρκόφ ήταν στο πλευρό του Πούτιν για περισσότερα από 20 χρόνια. Μια δημοσκόπηση της ρωσικής ελίτ τον είχε ως τον δεύτερο πιο ισχυρό άνδρα της χώρας – ακριβώς πίσω από τον Πούτιν και μπροστά από τον πρωθυπουργό.

Αυτός ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να απαγγείλει ποίηση στα αγγλικά και γράψει μια συναρπαστική, ιδιότροπη μυθοπλασία. Πριν φύγει από το Κρεμλίνο το 2020, είχε εκθέσει φωτογραφίες του Μπαράκ Ομπάμα και του Τουπάκ Σακούρ στο γραφείο του. Ποιος από τον στενό κύκλο του Πούτιν ήταν πιο ικανός να εξηγήσει τη νοοτροπία του Πούτιν στο δυτικό κοινό;

Η διεύθυνση email που πήρα για τον Σουρκόφ δόθηκε από τον Αμερικανό εκδότη του. Ο Σουρκόφ χρειάστηκε λιγότερο από μια μέρα για να απαντήσει:

«Το ενδιαφέρον σας εκτιμάται. Αυτή η αφοσίωση είναι ακόμη αξιοθαύμαστη τώρα, όταν η  πραγματικότητα φαίνεται να αποκλείεται περισσότερο από τα οπτικά οδοφράγματα και τα τείχη προστασίας. Ωστόσο, είναι ακριβώς αυτές οι στιγμές που οι αντιφάσεις των διαρκώς συγκλονιστικών αφηγήσεων, όπως τα ουράνια σώματα σε σύγκρουση, παράγουν τέτοια τεράστια τριβή που επιτρέπει στην αλήθεια να σχηματιστεί μέσα στην πλασματική θερμότητα της σύγκρουσης».

Ήταν «αξιοθαυμαστό», κατά την άποψή του, που είχα φτάσει κοντά του εν μέσω «διαρκώς συγκλονιστικών αφηγήσεων». Και η «αλήθεια», όπως τη βλέπει, επρόκειτο να αναδυθεί από την εισβολή – «η πλασματική θερμότητα της σύγκρουσης», που γράφει. Ο ίδιος συνέχισε:

«Οι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κάποτε αποκαλούσα φίλους, έχουν χαρακτηρίσει αυτό που κάνω δημόσιες σχέσεις ή διαχείριση αντίληψης, αλλά πραγματικά είμαι πυρομάντης, φύλακας αυτής της φλόγας από την οποία γεννιούνται νέες πραγματικότητες. Εσείς, μπορείτε να στείλετε τις ερωτήσεις σας».

Και έτσι έκανα. Ρώτησα τον Σουρκόφ γιατί εισέβαλε ο Πούτιν. Τον ρώτησα αν είχαν γίνει λάθη, εκ των υστέρων, είτε στη γένεση της εισβολής είτε στην εκτέλεσή της. Τον ρώτησα πώς ήταν να είσαι στόχος των αμερικανικών κυρώσεων. Ο Σουρκόφ, άλλωστε, ήταν αυτός που είχε σχεδιάσει τις εισβολές του Πούτιν στην Κριμαία και το Ντονμπάς το 2014. Έκτοτε, λόγω των κυρώσεων, δεν μπόρεσε να ταξιδέψει ή να κάνει μπίζνες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Σουρκόφ δεν απάντησε στις ερωτήσεις μου. Αλλά λίγο μετά την ανταλλαγή μηνυμάτων μας, ο Πούτιν ανακοίνωσε ότι κατέστειλε μια εσωτερική διαφωνία, χρησιμοποιώντας μεγαλειώδη γλώσσα που δεν μοιάζει με εκείνη του πρώην «πυρομάντη» του. Ο Πούτιν χαρακτήρισε το νέο κύμα λογοκρισίας «μια φυσική και αναγκαία αυτοκάθαρση της κοινωνίας» για να εξαγνίσει τους «προδότες»…

Η «ηχώ» του Στάλιν

Υπήρξε μια ηχώ της διακυβέρνησης του Στάλιν στην ομιλία του Πούτιν. Όπως ο Σουρκόφ, ο Πούτιν βλέπει τον εαυτό του ως «φύλακα αυτής της φλόγας από την οποία γεννιούνται νέες πραγματικότητες». Έχει ήδη αρχίσει να ορίζει ένα νέο σιδηρούν παραπέτασμα στα σύνορα της Ρωσίας με τη Δύση. Ο Πούτιν έχει απαγορεύσει τις δυτικές πλατφόρμες Διαδικτύου, έχει ενισχύσει τους κρατικούς ελέγχους στα εγχώρια μέσα ενημέρωσης της Ρωσίας και έχει κάνει πιο δύσκολο για τους Ρώσους να φύγουν από τη χώρα.

Για τον Πούτιν, ο οποίος παρακολούθησε το Τείχος του Βερολίνου να πέφτει υπηρετώντας στην KGB στη Δρέσδη της Γερμανίας, ο Ψυχρός Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ πραγματικά. Και οι αντίπαλοί του στη Δύση έχουν αρχίσει να μιλούν με όρους που ουσιαστικά προαναγγέλλουν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί «Ψυχρός Πόλεμος 2.0».

Την περασμένη εβδομάδα, στη Βαρσοβία της Πολωνίας, ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είχε επαναλάβει μια αποστροφή του Ρόναλντ Ρίγκαν, διακηρύσσοντας τη δέσμευσή του στον καπιταλισμό και στον «ελεύθερο κόσμο».

Έκανε ό,τι μπορούσε για να χαρακτηρίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία ως μια πάλη μεταξύ ηθικών και αντίθετων αξιών: «το σκοτάδι που οδηγεί την απολυταρχία» έναντι της «φλόγας της ελευθερίας». Τέτοιες δυαδικές απεικονίσεις λειτουργούν καλά στις ομιλίες, αλλά δεν λαμβάνουν υπόψη την ιδεολογική πολυπλοκότητα της επερχόμενης σύγκρουσης.

«Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι ο διαχωρισμός μεταξύ αυταρχισμού και δημοκρατίας αντιγράφει τον διαχωρισμό του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ κομμουνισμού και δημοκρατίας», λέει ο Arne Westad, καθηγητής ιστορίας στο Yale που έχει γράψει πολλά βιβλία για τον Ψυχρό Πόλεμο. «Δεν ισχύει. Η Κίνα εξακολουθεί να είναι μια κομμουνιστική χώρα όπου το κόμμα ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τον λαό. Η Ρωσία, εν τω μεταξύ, είναι μια κλεπτοκρατική προσωπική δικτατορία που προσποιείται ότι είναι δημοκρατία».

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος και η Κίνα

Ο «Ψυχρός Πόλεμος 2.0» ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου τη στιγμή που οι ρωσικές δυνάμεις διέσχισαν τα σύνορα με την Ουκρανία. Κρίνοντας από τον πρώτο μήνα του πολέμου, θα είναι πολύ πιο ρευστός και πολύπλοκος από την αρχική έκδοση του Ψυχρού Πολέμου.

Σε αντίθεση με τον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο, αυτό δεν θα είναι μια διπολική, υπόθεση κατασκόπων εναντίον κατασκόπων, μεταξύ δύο υπερδυνάμεων. Θα είναι μια πολυπολική σύγκρουση, μια δοκιμασία της δύναμης ανάμεσα σε δύο πιο χαλαρές, μεταβαλλόμενες συνομοσπονδίες. Και η έκβασή του θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν η Ρωσία μπορεί να στρατολογήσει την Κίνα, την πραγματική υπερδύναμη, στο πλευρό της.

Ακόμη και τώρα που είμαστε στην αρχή, είναι σαφές ότι η Ρωσία και η Δύση θα πολεμήσουν με τρόπους που μοιάζουν λιγότερο με «ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων» και περισσότερο με πραγματικό πόλεμο.

Και όπως ο πρώτος Ψυχρός Πόλεμος, ο αγώνας είναι πιθανό να διαρκέσει για χρόνια, ίσως και για δεκαετίες.

Επικοινώνησα με ερευνητές και αναλυτές με εξειδίκευση στη Ρωσία και την αντιπαλότητα των μεγάλων δυνάμεων. Προειδοποιούν ότι η επερχόμενη σύγκρουση θα εκτυλιχθεί με διάφορους τρόπους που διαφέρουν αρκετά από τον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο.

Από τις μάχες για την ιδεολογία και τις πληροφορίες μέχρι την απειλή ενός ολοκληρωτικού πυρηνικού πολέμου, όπως προειδοποιούν. Ο κόσμος πρόκειται να εισέλθει σε μια περίοδο σύγκρουσης που θα αναδιαμορφώσει τη γεωπολιτική τάξη με ταχύτητα παρόμοια με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ή τον απόηχο της 11ης Σεπτεμβρίου. Και ενώ τα πράγματα έχουν πάει άσχημα για τη Ρωσία στο πεδίο της μάχης μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν εγγυήσεις για την ικανότητα της Δύσης να συνεχίζει να επηρεάσει τη σύγκρουση, παραμένοντας εκτός αυτής.

Ο πόλεμος των ιδεών είναι πλέον μονόπλευρος

Η απροθυμία του Σουρκόφ να στείλει τα ρητορικά του «άρματα» μάχης αντικατοπτρίζει μια από τις σημαντικότερες διαφορές μεταξύ του «Ψυχρού Πολέμου 2.0» και του προηγούμενου. Η παλιά Σοβιετική Ένωση είχε ένα διαφορετικό σύνολο ιδανικών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όντως είχε φιλοδοξίες με κάποιες οιονεί θρησκευτικές πεποιθήσεις – πεποιθήσεις που βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε όλο τον κόσμο.

Για τους Σοβιετικούς, ο κομμουνισμός ήταν το αναπόφευκτο τελικό σημείο της ανθρώπινης ιστορίας, ένα παγκόσμιο σύστημα που υπερέβαινε τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τα εθνικά σύνορα και τις ζωές ηγετών. Η ΕΣΣΔ χρησιμοποίησε την πειθώ καθώς και τη βία για να προσπαθήσει να αναπαραγάγει το σύστημά της. Απέκτησε ισχύ στην Κούβα, το Βιετνάμ, την Αγκόλα και τη Νικαράγουα και ανέπτυξε σημαντικούς οπαδούς σε δεκάδες άλλες χώρες σε όλο τον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Για χρόνια, ο Πούτιν βάζει αποστάσεις μεταξύ του δικού του αυταρχισμού και της μαρξιστικής-λενινιστικής καταγωγής της Σοβιετικής Ένωσης. Κατηγόρησε τον Λένιν για τις εθνικές εντάσεις της Ρωσίας και παρέλειψε την 100η επέτειο της επανάστασης των Μπολσεβίκων. Αντίθετα, οι υποστηρικτές του Πούτιν ταυτίζουν όλο και περισσότερο το καθεστώς του με τις παραδόσεις της Αυτοκρατορικής Ρωσίας υπό τους τσάρους.

Οι σύμμαχοι του Πούτιν στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ευλόγησαν τον πρώτο ρωσικό βασιλικό γάμο εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα και ένας από τους ολιγάρχες υποστηρικτές του αναβίωσε την τσαρική Εταιρεία Δικέφαλων Αετών. Η μεγάλη θεωρία μιας ταξικής επανάστασης έχει απομακρυνθεί και αντικατασταθεί από ένα ιστό εθνικιστικών ευφημισμών: «αποναζιστοποίηση» και «ειδική στρατιωτική επιχείρηση».

Ο Ψυχρός Πόλεμος οδήγησε σε μια ανοιχτή σύγκρουση ιδεολογιών – κομμουνισμός εναντίον καπιταλισμού – ενώ ο «Ψυχρός Πόλεμος 2.0» είναι αναντίστοιχος. Όχι μόνο οι ενέργειες της Ρωσίας στερούνται ιδεολογικού υπόβαθρου, αλλά και η ηγεσία της δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να τις υπερασπιστεί.

«Μερικοί άνθρωποι πίστευαν ότι η Ρωσία ήταν επικεφαλής μιας εκκολαπτόμενης ακροδεξιάς διεθνούς, ενός συλλογικού κινήματος που επρόκειτο να δημιουργήσει μια πρόκληση για τον φιλελευθερισμό», λέει ο Murtaza Hussain, ο οποίος γράφει για την εθνική ασφάλεια και τις εξωτερικές υποθέσεις για το The Intercept. «Όμως καμία από αυτές τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με τη δεξιά, με εξαίρεση τη Λευκορωσία, δεν συντάσσεται με τον Πούτιν. Γι’ αυτούς, τα διακυβεύματα αυτής της σύγκρουσης είναι πολύ συγκεκριμένα. Το να τάσσονται με τη Ρωσία σημαίνει ότι κυριαρχούνται όπως στο παρελθόν από έναν ιμπεριαλιστή γείτονα».

Ο Murtaza Hussain είναι μια φωνή απαραίτητη στην εξωτερική πολιτική επειδή είναι ο σπάνιος ετερόδοξος στοχαστής που απορρίπτει τόσο τον αντανακλαστικό μιλιταρισμό των δεξαμενών σκέψης των ΗΠΑ όσο και τον αντανακλαστικό απομονωτισμό των επικριτών της Αμερικής. Η ρωσική εισβολή, συνέχισε ο ίδιος, απέδειξε την πρόβλεψη που έκανε ο Φράνσις Φουκουγιάμα στο «The End of History» – ότι δεν θα προκύψουν άλλες ιδεολογικές εναλλακτικές στον φιλελευθερισμό.

«Ο Πούτιν αμφισβητεί τη φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων, αλλά απλώς επιστρέφει στον εθνικισμό του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα», λέει ο Χουσεΐν. «Υπήρχε μια αφήγηση στους δεξιούς κύκλους ότι ο Πούτιν θα ήταν ο μεγάλος σωτήρας όλων των λευκών Δυτικών. Αλλά η Ουγγαρία, η Πολωνία – όλες αυτές οι αρκετά δεξιές χώρες – δεν το θέλουν».

Η Ρωσία εγκατέλειψε τη μάχη των ιδεών

Κατά τη διάρκεια του αρχικού Ψυχρού Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση ήταν πραγματικά ένας ανταγωνιστής του καπιταλισμού, ικανός να κερδίσει τις καρδιές και τα μυαλά σε όλο τον κόσμο. «Η ιδεολογική αντιπαράθεση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ήταν ισχυρή», λέει ο Westad, ο καθηγητής του Yale. «Ήταν απόλυτο. Καθόριζε πώς μιλούσαμε και πώς μιλούσαν».

Αλλά ακριβώς όπως η Ρωσία εγκατέλειψε τη μάχη των ιδεών, τα δυτικά έθνη ήταν απρόθυμα να εμπλακούν σε πραγματικές μάχες για την υπεράσπιση των δικών τους. Η αντίληψη ότι οι ΗΠΑ «κερδίζουν» τις πρώτες ημέρες του Ψυχρού Πολέμου 2.0 κρέμεται σε δύο λεπτά νήματα: τη στρατιωτική ανικανότητα της Ρωσίας και την προθυμία της Ουκρανίας να πολεμήσει.

Ο Ψυχρός Πόλεμος μέτρησε τεράστιες θυσίες σε αίμα και οικονομικούς πόρους και από τις δύο πλευρές. Οι ΗΠΑ είχαν τόση εμμονή να απαλλάξουν τον κόσμο από τον κομμουνισμό που πέρασαν σχεδόν μια δεκαετία προσπαθώντας και αποτυγχάνοντας να στηρίξουν μια κυβέρνηση στο Νότιο Βιετνάμ.

Σχεδόν 60.000 Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν, μαζί με περίπου 2 εκατομμύρια Βιετναμέζους πολίτες. Οι υποστηριζόμενοι από τις ΗΠΑ αντικομμουνιστές μαχητές διέπραξαν σφαγές στο Ελ Σαλβαδόρ και υποκίνησαν στρατιωτικά πραξικοπήματα στη Χιλή και τη Γουατεμάλα. Η Σοβιετική Ένωση, εν τω μεταξύ, σκότωσε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κατά τη διάρκεια της κατοχής της στο Αφγανιστάν και ανέπτυξε στρατεύματα για να συντρίψει αντιφρονούντες στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

Μέχρι στιγμής, ωστόσο, μόνο η μία πλευρά έχει επιδείξει προθυμία να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη κατά την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου 2.0. Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει επανειλημμένα πει ότι η αποστολή αμερικανικών στρατευμάτων στην Ουκρανία δεν αποτελεί επιλογή.

Το όπλο των οικονομικών κυρώσεων

Μία από τις πρώτες της κινήσεις μετά την εισβολή, στην πραγματικότητα, ήταν να δημιουργήσει μια «ανοιχτή γραμμή αποφυγής σύγκρουσης» με τη Ρωσία για να αποφευχθεί οποιαδήποτε τυχαία κλιμάκωση, όπως έκανε η κυβέρνηση Ομπάμα κατά τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία. Προς το παρόν, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ φαίνονται ικανοποιημένοι που αφήνουν τους Ουκρανούς να μάχονται, με τη Δύση να αναπτύσσει ένα όπλο που έχει γίνει πολύ πιο ισχυρό από τον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο: τις οικονομικές κυρώσεις.

«Η κρίση έδειξε ότι αν οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίσουν κάτι τέτοιο, μπορούν να αποκόψουν οποιονδήποτε από την παγκόσμια οικονομία», λέει ο Έντουαρντ Λούτγουακ, ένας στρατηγός που συμβουλεύει κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.

Ακόμη και η Κίνα, σημειώνει, εξαρτάται από την άφιξη πλοίων μεταφοράς χύδην φορτίου με τρόφιμα 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο, καθώς και από τάνκερ που φέρουν πετρέλαιο. Εάν η Δύση διακόψει τη ροή της σόγιας, η οποία αποτελεί το ένα τρίτο όλων των εισαγωγών, η Κίνα θα δυσκολευτεί να ταΐσει τον λαό της – και οι διογκωμένες τιμές των τροφίμων θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την αφήγησή της για αύξηση της ευημερίας.

Όλα αυτά υποδηλώνουν ότι η Κίνα δεν έχει την πολυτέλεια να κάνει κάτι όπως να εισβάλει στην Ταϊβάν ή να βυθίσει ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο. «Δεν έχει σημασία αν η Κίνα τα βυθίσει όλα», λέει ο Luttwak. «Αν το κάνουν αυτό, τα φορτηγά χύδην φορτίου δεν θα φτάσουν στην Κίνα. Σε δύο ή τρεις μήνες, αφού σφάξουν όλα τα γουρούνια, δεν έχουν πρωτεΐνη. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα αυτού του πολέμου. Δεν είναι κόσμος των G20. Η ισχύς της Κίνας είναι περιορισμένη. Η ισχύς της Ρωσίας είναι ακόμη πιο περιορισμένη. Εάν δεν σας αρέσει η G7, δεν έχετε «παγωτό»».

Η άποψη του Luttwak επιβεβαιώνεται από τους αριθμούς. Μαζί, οι χώρες της G7 αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 40% του παγκόσμιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Η Κίνα αντιπροσωπεύει μόνο το 15%, και το υπόλοιπο της G20 άλλο 15%.

Και οι αριθμοί υποτιμούν το μονοπωλιακό πλεονέκτημα της G7 σε κρίσιμους τομείς όπως το λογισμικό και ο εξοπλισμός ακριβείας — προϊόντα που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των σύγχρονων οικονομιών. Στον Ψυχρό Πόλεμο 2.0, η Δύση κατέχει τα περισσότερα από τα οικονομικά υψηλά χαρτιά, υπό την προϋπόθεση ότι μπορεί να συνεχίσει να επιβάλλει κυρώσεις.

Τα πυρηνικά όπλα είναι σπαθί, όχι ασπίδα

Ο Ψυχρός Πόλεμος ομαλοποίησε αυτό που θα μπορούσε να είναι η πιο παράξενη ιδέα που διαδόθηκε ποτέ από το ανθρώπινο είδος: Την αντίληψη ότι δύο υπερδυνάμεις που διαθέτουν αρκετά πυρηνικά όπλα για να καταστρέψουν τον πλανήτη πολλές φορές είναι η λιγότερο κακή επιλογή για την εγγύηση της ασφάλειας όλων.

Το δόγμα, γνωστό ως αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή, επέτρεψε στις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση να εκφοβίσουν τους πολίτες να συμβάλουν φορολογικά με τρισεκατομμύρια δολάρια για οπλικά συστήματα που δεν έπρεπε ποτέ να χρησιμοποιηθούν.

Αλλά η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου 2.0 έδειξε ότι η αμοιβαία εξασφαλισμένη καταστροφή έχει εξελιχθεί σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί μονομερώς υποκινούμενη επιθετικότητα. Αύξησε την εμπιστοσύνη του Πούτιν ότι άλλες δυνάμεις με πυρηνικά όπλα δεν θα παρέμβουν στη μη πυρηνική του επίθεση, από φόβο μήπως εισέλθει σε άμεση σύγκρουση με άλλη πυρηνική δύναμη. Αντί να τον αποτρέψει, ουσιαστικά απέτρεψε τους αντιπάλους του από το να αντεπιτεθούν.

«Ένας επιτιθέμενος που είναι αποφασισμένος όπως η Ρωσία είναι στην πραγματικότητα ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει», λέει ο Πάβελ Πόντβιγκ, αναλυτής στη Γενεύη που μελετά το πυρηνικό πρόγραμμα της Ρωσίας. «Αν ένας επιτιθέμενος σε πείσει ότι είναι διατεθειμένος να ρισκάρει περισσότερο από εσένα, τότε βασικά είσαι αποτρεπτικός. Αυτό ακριβώς βλέπουμε στην Ουκρανία».

Η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, πρόσθεσε, είναι παραδείγματα αυτής της αναδυόμενης δυναμικής, όπου η πυρηνική ικανότητα επιτρέπει στην πραγματικότητα πιο επιθετική συμπεριφορά. Ενώ τα πυρηνικά όπλα εξακολουθούν να φαίνονται ότι είναι ένα αποτελεσματικό μέσο αποτροπής πυρηνικού πολέμου, μπορεί επίσης να παρακινήσουν τις πυρηνικές δυνάμεις να ξεκινήσουν συμβατικούς αγώνες.

Ο Richard Samuels, ο οποίος διευθύνει το Κέντρο Διεθνών Σπουδών στο MIT, λέει ότι η πυρηνική λογική σε έναν πολυπολικό κόσμο σημαίνει ότι περισσότερες χώρες μπορεί να αισθάνονται ότι χρειάζονται δικά τους πυρηνικά. Ο Άμπε Σίνζο, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, πρότεινε πρόσφατα στο Τόκιο να εξετάσει το ενδεχόμενο ανταλλαγής πυρηνικών με τις ΗΠΑ.

«Ο Ψυχρός Πόλεμος 2.0 είναι πιθανό να γίνει ένας κόσμος που αυτό θα πολλαπλασιαστεί περισσότερο», είπε ο Samuels. «Ορισμένες χώρες, που αναφέρονται ως «λανθάνουσες πυρηνικές δυνάμεις», είναι κοντά στο να αποκτήσουν τη δική τους πυρηνική ικανότητα. Αλλά η άποψη ότι η κατοχή πυρηνικών όπλων δημιουργεί έναν σταθερό κόσμο προϋποθέτει ορθολογισμό. Αυτή τη στιγμή, παρακολουθούμε ένα άτομο που κάποιοι αποκαλούν τρελό να απειλεί τη χρήση πυρηνικών όπλων. Δεν είναι περίεργο ότι η ανασφάλεια εκτινάσσεται στα ύψη».

Τα χημικά και βιολογικά όπλα

Οι ειδικοί προειδοποιούν επίσης ότι η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιήσει χημικά ή βιολογικά όπλα. «Ο Πούτιν βρίσκεται σε μια γωνία και μπορεί να αποφασίσει να κάνει κάτι ριζοσπαστικό», λέει ο Jaime Yassif, ο ανώτερος διευθυντής και επικεφαλής επιστήμονας που επικεντρώθηκε στη βιοασφάλεια στο Nuclear Threat Initiative.

Σε σύγκριση με τα πυρηνικά όπλα, οι διεθνείς μηχανισμοί επιβολής των κανόνων σχετικά με τα βιολογικά και χημικά όπλα είναι αδύναμοι. Παρά το γεγονός ότι έχουν υπογράψει 183 χώρες, η Σύμβαση για τα Βιολογικά Όπλα, έχει ετήσιο προϋπολογισμό μικρότερο από 2 εκατομμύρια δολάρια. «Αυτό είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης», προσθέτει ο Γιασίφ. «Δεν έχουμε πάρει στα σοβαρά την απειλή».

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, υπήρξαν στιγμές έντασης όταν οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση έθεσαν τις πυρηνικές τους δυνάμεις σε διάφορα στάδια συναγερμού. Υπήρχαν επίσης συγκρούσεις όπως η Κρίση των Πυραύλων της Κούβας, όταν ο πυρηνικός πόλεμος έμοιαζε να απέχει μέρες ή και λεπτά.

Αλλά αυτό που σχεδόν ποτέ δεν συνέβαινε τα παλιά χρόνια είναι κάτι που φαίνεται ως ένα κεντρικό χαρακτηριστικό του Ψυχρού Πολέμου 2.0: ηγέτες όπως ο Πούτιν και ο Κιμ Γιονγκ Ουν και ο Ντόναλντ Τραμπ απειλούν ανοιχτά ότι θα απελευθερώσουν τις πυρηνικές τους ικανότητες. «Οι αρχικοί ψυχροπολεμιστές ήταν πιθανώς λίγο πιο προσεκτικοί σχετικά με το πώς παρουσιάστηκε δημόσια η στάση τους για τα πυρηνικά», είπε ο Westad, ο καθηγητής του Yale.

«Δεν το έχουμε ξαναδεί», συμφώνησε ο Podvig. «Όχι ρητά. Όλοι γνώριζαν ότι η Σοβιετική Ένωση και οι ΗΠΑ είχαν όλα αυτά τα πυρηνικά όπλα, αλλά δεν νομίζω ότι κάποιος έβαλε αυτά τα όπλα στο τραπέζι τόσο ανοιχτά και είπε: «Λοιπόν, μπορεί να πάμε εκεί»».

Η μάχη του ψέματος

Είναι δύσκολο σήμερα να θυμηθούμε πόσο εύκολο ήταν, πριν από το Διαδίκτυο, για μια κυβέρνηση να ελέγξει την πνευματική ζωή των δικών της ανθρώπων. Για δεκαετίες, οι Σοβιετικοί εξέδιδαν άδειες σε επίδοξους συγγραφείς, εξέταζαν όλα τα βιβλία πριν από τη δημοσίευση και αποφάσιζαν ποιος θα μπορούσε να εργαστεί για εφημερίδες και περιοδικά.

Η κυβέρνηση έλεγχε επίσης τα φυσικά μέσα διακίνησης ιδεών – τυπογραφεία και ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Η μόνη εναλλακτική ήταν το υπόγειο samizdat. Η απλή κατοχή βιβλιογραφίας samizdat ήταν λόγος σύλληψης.

O Ψυχρός Πόλεμος 2.0 ήδη καταγράφει προσπάθεις τόσο στη Ρωσία όσο και στην Κίνα να για έλεγο των εσωτερικών επικοινωνιών. Οι δυτικές πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων των Facebook, Twitter και Instagram, έχουν απαγορευτεί. Στη Μόσχα, η αστυνομία σταμάτησε τυχαία περαστικούς στο δρόμο και εξέτασε τα smartphone τους. Αλλά το Διαδίκτυο γέρνει την πληροφοριακή ισορροπία δυνάμεων σε οποιονδήποτε έχει VPN
και ένα smartphone.

Οι σημερινές κυβερνήσεις πρέπει να αντιμετωπίσουν τους αντιφρονούντες που θέλουν να αποκαλύψουν τα ψέματά τους, καθώς και ξένες κυβερνήσεις χρησιμοποιούν την ανωνυμία του Διαδικτύου για να διαδώσουν ψέματα. Στο περιθώριο, μπορεί να είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς τη διαφορά.

Ποιος μπορεί να ελέγξει το αφήγημα;

Τα βίντεο selfie του Volodymyr Zelenskyy ήταν η σπάνια περίπτωση κατά την οποία ένας αρχηγός κράτους χρησιμοποίησε την ανατρεπτική δύναμη της τεχνολογίας για να ορίσει την επίσημη αφήγηση μιας ταλαιπωρημένης χώρας.

«Τη στιγμή που εμφανίστηκε το κλιπ με τον Ζελένσκι να λέει «δεν πάω πουθενά» – όποιος Ρώσος το έβλεπε αμέσως κατάλαβε ότι ο Πούτιν του έλεγε ψέματα», λέει ο Λούτγουακ, ο στρατηγικός σύμβουλος.

«Με άλλα λόγια, κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την αφήγηση. Σήμερα τα μέσα ενημέρωσης, στη μεγάλη τους σύγχυση, έχουν την αρετή της πολλαπλότητας, και αυτό καθιστά αδύνατη την πώληση ενός ολοκληρωτικού ψέματος. Κανείς δεν μπορεί να χειραγωγήσει όλες τις πληροφορίες, όσο έξυπνοι κι αν είναι. γιατί υπάρχουν πάρα πολλές πηγές, πάρα πολλά iPhone. Ο Πούτιν πλήρωσε το τίμημα γι’ αυτό. Η αφήγησή του κατέρρευσε».

Σε αντίθεση με τον Ψυχρό Πόλεμο, όταν και οι δύο πλευρές πάλευαν για τον έλεγχο της αφήγησης, η Δύση απολαμβάνει τώρα μια κυριαρχία στον χώρο της πληροφορίας μέσω τεχνολογίας. Κάθε μεγάλη διαδικτυακή πλατφόρμα, με εξαίρεση το TikTok και το Telegram, έχει τις ρίζες της στη Δύση.

Σε σύγκριση με τη Σοβιετική Ένωση, οι πλατφόρμες είναι εξαιρετικά ανοιχτές. Αλλά όταν έρχεται η πίεση, έχουν επιδείξει προθυμία να συνεργαστούν με τις υπηρεσίες ασφαλείας στις χώρες καταγωγής τους και να καταστείλουν το περιεχόμενο με μια τόσο ήσυχη αποτελεσματικότητα που θα ζήλευε ο Λένιν.

Στον Ψυχρό Πόλεμο 2.0, η Ρωσία και η Κίνα αφήνονται να ασκήσουν τον έλεγχο που μπορούν στα δικά τους ψηφιακά υποκατάστατα όπως το Yandex και το Weibo, ακόμη και όταν η νεολαία τους – με γνώσεις τεχνολογίας – βρίσκει τρόπους να υπονομεύσει τα τείχη προστασίας τους.

Αλλά το πρόβλημα του τρόπου διαχείρισης της διαδικτυακής επικοινωνίας δεν αφορά αποκλειστικά τη Ρωσία ή την Κίνα. Η δυσκολία της συσπείρωσης μιας συνδεδεμένης κοινωνίας πιθανότατα θα καταστρέψει τις κυβερνήσεις και στις δύο πλευρές του Ψυχρού Πολέμου 2.0.

«Μπορείς να έχεις τόσο κεντρικό έλεγχο με τόση οικονομική ανάπτυξη;» ρωτά ο Ρόναλντ Γκρανιέρι, ιστορικός στο Πολεμικό Κολέγιο Στρατού των ΗΠΑ. «Αργά ή γρήγορα, η πίεση για οικονομική ανάπτυξη και καινοτομία μπορεί να δυσκολέψει τον ανταγωνισμό για τις κεντρικά διοικούμενες οικονομίες. Αλλά την ίδια στιγμή, σκέφτομαι τον Peter Thiel και τον Elon Musk — παιδιά που είναι ανοιχτά δύσπιστοι για τη δημοκρατία επειδή αφήνει τους λήπτες να απαιτούν πράγματα από τους «κατασκευαστές». Είτε υπάρχει άλλος ψυχρός πόλεμος είτε όχι, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με αυξανόμενους διαχωρισμούς μέσα στις κοινωνίες», σημειώνει.

Το άλλοτε κλειστό εξωγήινο σύμπαν

Κατά τη διάρκεια του πρώτου Ψυχρού Πολέμου, τα σοβιετικά μέσα ενημέρωσης λειτουργούσαν ως ένα ερμητικά κλειστό εξωγήινο σύμπαν, πλήρες με τους δικούς του κανόνες και την εσωτερική του λογική. Αλλά στον Ψυχρό Πόλεμο 2.0, η φύση του Διαδικτύου έχει δώσει στις δύο πλευρές μια πιο στενή ομοιότητα.

«Υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας», λέει η Kathleen Frydl, καθηγήτρια στην πολιτική ιστορία. «Και οι δύο ζουν σε μια πραγματικότητα αλληλεξάρτησης, και όμως και οι δύο έχουν πληθυσμούς κλειδωμένους σε διαφορετικά είδη σιλό πληροφοριών. Στη Ρωσία, μπορείτε να κάνετε το 60% των ανθρώπων να εγγραφούν σε κάποια ακραία αποσιωπημένη εκδοχή μη πραγματικότητας, ενώ το άλλο 40% αγωνίζεται να δημοσιοποιήσετε την αφήγησή του. Στις ΗΠΑ, μπορείτε να συγκεντρώσετε περίπου το 40% που θα πιστέψει σε κάποια παρόμοια ακραία εκδοχή της μη πραγματικότητας».

Όταν πρόκειται για τον Ψυχρό Πόλεμο 2.0, αυτά είναι άσχημα νέα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η δημοκρατία έχει δύναμη όταν πρόκειται για την οικοδόμηση διεθνών συμμαχιών, αλλά μπορεί να είναι και ευάλωτη: Η προεδρία Τραμπ έδειξε ότι οι τελευταίες διαιρέσεις και η αστάθεια στις ΗΠΑ είναι συγκρίσιμες με τις δραματικές διαμαρτυρίες για το Βιετνάμ και τα πολιτικά δικαιώματα κατά τη διάρκεια του πρώτου Ψυχρού Πολέμου.

Ταυτόχρονα, η πανδημία έχει δείξει πώς οι κεντρικά σχεδιασμένες χώρες όπως η Κίνα έχουν ένα πλεονέκτημα όταν χρειάζεται μια ταχεία απάντηση σε μια παγκόσμια κρίση.

Στον Ψυχρό Πόλεμο 2.0, η μεγαλύτερη αδυναμία της Αμερικής μπορεί τελικά να είναι οι εσωτερικές της διαιρέσεις. Το αν η Δύση μπορεί να παραμείνει ενωμένη στην Ουκρανία θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εσωτερική πολιτική στις ΗΠΑ. Θα διατηρηθεί η δικομματική συναίνεση υπέρ του ΝΑΤΟ, που οδηγείται από τις πολεμικές ειδήσεις από την Ουκρανία; Ή μήπως ο απομονωτισμός της εποχής Τραμπ θα βρει τον δρόμο του πίσω από το περιθώριο και θα εισέλθει στο κυρίαρχο ρεύμα των Ρεπουμπλικανών;

Αυτά τα ερωτήματα προέκυψαν σε μια ανταλλαγή που ο Μπάιντεν είχε με έναν από τους ομολόγους του της G7 σε μια συνάντηση στο Ηνωμένο Βασίλειο το καλοκαίρι μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

«Η Αμερική επέστρεψε», ανακοίνωσε ο Μπάιντεν, παίρνοντας τη θέση του στο τραπέζι.

«Για ποσο καιρο;» ρώτησε ένας συνάδελφος του, αρχηγός κράτους.

Όλοι εναντίον όλων

Όπως και να έχει, ο Cold War 2.0 θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμα πιο επικίνδυνος από την αρχική του έκδοση. Ο πρώτος Ψυχρός Πόλεμος εξελίχθηκε για δεκαετίες, παράλληλα με την ανάπτυξη ταχύτερων όπλων και συστημάτων επικοινωνίας. Διπλωμάτες και στρατιωτικοί είχαν χρόνο να προσαρμοστούν.

Αλλά ενώ η επερχόμενη σύγκρουση ξεκινά με την ίδια αβεβαιότητα και φόβο που χαρακτήριζε τον πρώιμο Ψυχρό Πόλεμο, ο κίνδυνος επιδεινώνεται από τα αστραπιαία όπλα και τις επικοινωνίες που δεν εμφανίστηκαν παρά μόνο μετά το τέλος του.

Τα υπερηχητικά όπλα αφήνουν πλέον στις χώρες μόνο λίγα λεπτά για να απαντήσουν σε ύποπτα πυρηνικά χτυπήματα, ενώ το Διαδίκτυο καθιστά δυσκολότερη την ταχεία αξιολόγηση της αληθινής πηγής οποιασδήποτε δήλωσης, πόσο μάλλον των πραγματικών προθέσεων μιας ξένης κυβέρνησης.

Ο Ψυχρός Πόλεμος 2.0 είναι το ισοδύναμο του να βάζεις νήπια πίσω από τα τιμόνια των αγωνιστικών αυτοκινήτων της Formula 1.

Ο Βλάντισλαβ Σουρκόφ, πρώην δεξί χέρι του Πούτιν, μας έχει ήδη παρουσιάσει το όραμά του για τη μάχη που έρχεται. Στο διήγημά του «Χωρίς ουρανό», περιγράφει τα στρατηγικά περιγράμματα του Ε’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον οποίο αποκαλεί «ο πρώτος μη γραμμικός πόλεμος».

Ο 19ος και ο 20ός αιώνας, παρατηρεί, γνώρισαν πολέμους «μεταξύ δύο πλευρών». Τώρα είναι «όλοι εναντίον όλων», με επαρχίες, πόλεις, γενιές, ακόμη και φύλα να σχηματίζουν συνεχώς και στη συνέχεια να σπάνε συνασπισμούς. Μερικοί, εμπνευσμένοι από την αναγέννηση της Γαλλίας και της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εντάσσονται ακόμη και στον Ε’ Παγκόσμιο Πόλεμο ελπίζοντας στην ήττα.

Η ιστορία δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2014, λίγες εβδομάδες αφότου η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και ίδρυσε κράτη-μαριονέτες στο Ντονμπάς. Εκείνη η πρώτη εκστρατεία στην Ουκρανία, η οποία επιτηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Σουρκόφ, ήταν πολύ διαφορετική από την τρέχουσα.

Ήταν πιο κρυφό, πιο αμφισβητήσιμο, με πολύ λιγότερους θανάτους. Η εκστρατεία της Ρωσίας να μπερδέψει στο μέτωπο της ενημέρωσης λειτούργησε πραγματικά. Ήταν ο πρόδρομος της σύγκρουσης «όλοι εναντίον όλων» του Σουρκόφ. Και το ερώτημα ποιος έκανε τι και ποιος ήταν πιστός σε ποιον, ήταν ξεκάθαρο μόνο εκ των υστέρων.

Ποιος ωφελείται;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι, φυσικά, που μπορεί να εξελιχθεί ο Cold War 2.0. Πολλά εξαρτώνται από την όρεξη του Πούτιν για πόλεμο, τις ασάφειες της σχέσης Κίνας-Ρωσίας και το ποιος θα εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ το 2024. Αλλά αν η σύγκρουση καταλήξει να διαρκέσει για χρόνια, θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική για όλους.

Οι στρατιωτικές δαπάνες θα εκτιναχθούν στα ύψη. Τα βασικά είδη όπως τα τρόφιμα και το φυσικό αέριο θα γίνουν πιο σπάνια και ακριβότερα, τροφοδοτώντας εθνικιστικές εντάσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ. Και ο παγκόσμιος Νότος θα βυθιστεί ακόμα πιο βαθιά στη μιζέρια, δημιουργώντας μια ευκαιρία στην Κίνα να επεκτείνει περαιτέρω την οικονομική και πολιτική επιρροή της.

Προς το παρόν, ο «ελεύθερος κόσμος» είναι σύμμαχος γύρω από ένα κοινό όραμα – ένα όραμα που ουσιαστικά χαρτογραφεί τα ηθικά δυαδικά στοιχεία του πρώτου Ψυχρού Πολέμου στον Ψυχρό Πόλεμο 2.0. Αλλά για να νικηθεί μια ρεβανσιστική Ρωσία και να αντιμετωπιστεί η άνοδος της Κίνας, η Δύση θα χρειαστεί περισσότερα από έναν κοινό εχθρό. Θα χρειαστεί να επιλύσει τη διαρκή συζήτηση σχετικά με το τι πραγματικά αντιπροσωπεύει και ποιος θα απολαύσει την ελευθερία και την ευημερία την οποία η ίδια δηλώνει ότι υπερασπίζεται.

 

 

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

Οι εκατοντάδες απελάσεις Ρώσων διπλωματών δημιουργούν πρόβλημα στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες

Οι απελάσεις εκατοντάδων υπαλλήλων ρωσικών πρεσβειών από τις ευρωπαϊκές χώρες μπορεί προσωρινά, αν όχι μόνιμα, να διαταράξει σοβαρά το έργο των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών.

«Ο πόλεμος πληροφοριών με τη Ρωσία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, γράφει Washington Post , επικαλούμενη ανώτερο Ευρωπαίο διπλωμάτη.

Αυτό είναι ένα σημαντικό πλήγμα για τις ρωσικές επιχειρήσεις πληροφοριών στην Ευρώπη», είπε ο Μαρκ Πολυμερόπουλος, συνταξιούχος αξιωματικός της CIA που ηγήθηκε των μυστικών επιχειρήσεων της υπηρεσίας στην Ευρώπη και τη Ρωσία.

Αξιωματούχοι θεωρούν ότι είναι η πιο συντονισμένη απέλαση διπλωματών από την Ευρώπη. Συγκεκριμένα, τις τελευταίες έξι εβδομάδες, οι ευρωπαϊκές χώρες ανακοίνωσαν την απέλαση σχεδόν 400 Ρώσων «διπλωματών».

Ανώτερος Ευρωπαίος διπλωμάτης το χαρακτήρισε «σοβαρή διακοπή» στο έργο των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών στην Ευρώπη που θα μπορούσε ενδεχομένως να παραμείνει μόνιμη.

Σύμφωνα με τον διπλωμάτη, θα είναι δύσκολο για το Κρεμλίνο να αναπληρώσει τις τάξεις των πληροφοριών.

«Η επανατοποθέτηση και η ενημέρωση απαιτεί χρόνο και μπορεί να μην είναι εφικτές για κάποιο χρονικό διάστημα, αν και καθόλου. Επανεκπαίδευση, αναδιάταξη - όλα αυτά είναι χρονοβόρα», είπε ο διπλωμάτης.

Τη Δευτέρα, οι φρικαλεότητες στην ουκρανική πόλη Μπούτσα, όπου άμαχοι βρέθηκαν νεκροί από πυροβολισμούς μετά την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων, οδήγησαν τη Γερμανία να κηρύξει ανεπιθύμητους 40 Ρώσους διπλωμάτες, χαρακτηρίζοντάς τους απειλή για την εθνική ασφάλεια .

Την ίδια μέρα και η Γαλλία ανακοίνωσε απελάσεις και ακολούθησαν την ίδια τακτική πολλές χώρες των Βαλκανίων.

Στη Λιθουανία και τη Λετονία, τα κράτη της Βαλτικής που ακολουθούν τακτικά σκληρή γραμμή κατά του Κρεμλίνου, οι κυβερνήσεις αυτή την εβδομάδα διέταξαν το κλείσιμο των ρωσικών προξενείων και απέλασαν άλλο ένα κύμα Ρώσων αξιωματούχων , συμπεριλαμβανομένου του Ρώσου πρεσβευτή στη Λιθουανία.

«Για τους Ρώσους, πονάει. Κλείσαμε το περιφερειακό τους δίκτυο», δήλωσε ανώτερος διπλωμάτης από μια από τις χώρες της Βαλτικής.

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Διαφθορά στα Βαλκάνια: παραιτήθηκε ο γ.γ. της κυβέρνησης της Β. Μ

 

Ο  αλβανικής καταγωγής Μουχάμεντ Ζεκίρι, μέλος της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης -SDSM, Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης της Β. Μ , παραιτήθηκε από τη θέση του, όπως αναφέρουν τα ΜΜΕ των Σκοπίων.

Ο Ζεκίρι, σε ανάρτησή του στον λογαριασμό του στο Facebook, απευθυνόμενος στον Πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας, Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι, έγραψε:

 «Πάντα διάλεγα τον σωστό δρόμο σε όλη την επαγγελματική μου ζωή. Έχω επιλέξει τον δρόμο της ειλικρίνειας, της δικαιοσύνης και της αλήθειας. Θέλω να μείνω πιστός σε αυτές τις αξίες της ζωής. Ως εκ τούτου, ως άτομο με προσωπική αξιοπρέπεια, παραιτούμαι από τη θέση μου ως Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης της Β. Μ». 

Πρόσθεσε ότι πιστεύει στους θεσμούς του συστήματος, την αλήθεια και τη δικαιοσύνη και ότι η αλήθεια θα βγει στο φως, ο Ζεκίρι τόνιε ότι είναι έτοιμος να απαντήσει στις ερωτήσεις όλων των θεσμών για να αποδείξει την αθωότητά του.

Ο Ζεκίρι είπε, «Κύριε Πρωθυπουργέ (Κοβάτσεφσκι), σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να γίνω μέλος της κυβερνητικής σας ομάδας και για την πίστη σας στην αφοσίωση στη δουλειά μου». είπε.

Οι κατηγορίες για διαφθορά

 Η Εισαγγελία της Β. Μ για το Οργανωμένο Έγκλημα και τη Διαφθορά εξέδωσε έρευνα εναντίον 2 Κροατών πολιτών και ενός ανώτατου αξιωματούχου της κυβέρνησης της Β. Μ ως πρώτου ύποπτου.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι η εισαγγελία ζήτησε από το δικαστήριο τη σύλληψη των εν λόγω προσώπων, προσθέτοντας: «Ο κυβερνητικός αξιωματούχος είναι ύποπτος ότι προκάλεσε ζημία περίπου 800.000 ευρώ στον προϋπολογισμό από παράπτωμα». 

Στην ανακοίνωση της, η  Εισαγγελία αναφέρει:

«Ο πρώτος ύποπτος, αξιοποιώντας την επίσημη θέση του, την περίοδο Απρίλιος 2021-Ιανουάριος 2022, υπέγραψε σύμβαση παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών με νομικό πρόσωπο χωρίς να διενεργήσει την κατάλληλη διαδικασία σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις και οι ύποπτοι Κροάτες πολίτες τον βοήθησαν συνειδητά».

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Σκόπια: Τώρα το «Η Μακεδονία είναι ελληνική» έγινε «Η Μακεδονία είναι βουλγαρική»

 

Τη στιγμή που σταμάτησαν οι Έλληνες εθνικιστές να προβάλλουν το μήνυμα «Η Μακεδονία είναι ελληνική», συνεχίζουν οι «συνάδελφοί» τους από τη Βουλγαρία, που σε πανό στη Φιλιππούπολη υποστηρίζουν ότι «η Μακεδονία είναι βουλγαρική», γράφει δημοσίευμα των Σκοπίων.

Πανό με τέτοια επιγραφή, που προορίζονταν για τον πρωθυπουργό Κιρίλ Πέτκοφ, είδαν ξημερώματα οι κάτοικοι της πόλης, την οποία πόλη  ίδρυσε ο  Φίλιππος ο Β΄ ο Μακεδόνας και τοποθετήθηκαν από τη φοιτητική οργάνωση του εξωκοινοβουλευτικού κόμματος VMRO-BND του ευρωβουλευτή  Ανγκέλ Τζαμπάσκι, όπως σημειώνεται.

Μάλιστα ο ίδιος ξεκίνησε την ομιλία του προς τον Βούλγαρο πρωθυπουργό ως εξής:

«Είστε ασεβής για εμάς, κύριε Πέτκοφ.

»Το θέμα «Μακεδονία» για τον βουλγαρικό λαό είναι μια ζωντανή πληγή και απλά ρίχνετε σε αυτήν αλάτι.

Η συμπεριφορά σας είναι απολύτως ανεύθυνη και μπορούμε να πούμε - αντιβουλγαρική, δεδομένης της στάσης.

  «Οι Βούλγαροι είναι αρκετά ευαίσθητοι σε αυτό το θέμα και ίσως δεν το γνωρίζετε, γιατί το θέμα του βουλγαρικού εθνικού ιδεώδους, δεν μελετάται σχεδόν καθόλου στο Χάρβαρντ (που σπουδάσατε)», καταλήγει το δημοσίευμα.

 

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

 

«Άμεσα επέκταση των χωρικών μας υδάτων»

 

Γράφει ο

Γεώργιος Βενέτης

Εκπαιδευτικός-πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών

Θα ήθελα να κάνω μία πρόταση στη «φωτισμένη» ηγεσία μας: να επεκτείνει άμεσα τα χωρικά  μας ύδατα στα 12 μίλια. Η συγκυρία  είναι ιδανική, η ευκαιρία που μας δίνεται μοναδική. Οι χώρες του ΝΑΤΟ, ως αποτέλεσμα της ρωσικής επέμβασης διακηρύσσουν  την ενότητα της συμμαχίας, το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Ως εκ τούτου δεν θα υπήρχε ανοχή σε επιθετική αντίδραση της Τουρκίας, ουσιαστικά  αυτό  θα ήταν  αδύνατο εν μέσω της Ουκρανικής κρίσης. Δεν αγνοούμε ότι η υποκρισία περισσεύει στη διεθνή πρακτική, αλλά εν μέσω των καταστάσεων που βιώνουμε, μία ανοχή σε επιθετική κίνηση της Τουρκίας, θα είχε σαν αποτέλεσμα την κατάρρευση   του  αφηγήματος που προβάλλει, την αποφυγή επεμβάσεων και  ενεργειών με σκοπό την  αλλαγή συνόρων. Το αφήγημα αυτό οριοθέτησε  και το μέγεθος της αντίδρασης στη Ρωσική εισβολή. Επιπρόσθετα, για την Τουρκία που  την ίδια χρονική στιγμή  «παίζει» τον ρόλο του ειρηνοποιού,  θα ήταν απαγορευτικό να επιτεθεί σε μία γειτονική χώρα επειδή άσκησε το νόμιμο και αναφαίρετο δικαίωμά της, που απορρέει από το Δίκαιο της Θάλασσας. Με την επέκταση των χωρικών υδάτων θα είχαμε ταυτόχρονα και την εξάλειψη της απειλής της γείτονος χώρας, εκφρασμένης με το περιβόητο casus belli. Τα επιχειρήματα είναι ορθολογικά,  αναζητείται υλοποίηση. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, ποιος θα είχε το σθένος να λάβει αυτή την απόφαση. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αλλοτριωθεί από την πολιτική του κατευνασμού, «χορεύουμε» με την Τουρκία εδώ και δεκαετίες ένα ταγκό, που  τα βήματά του μας  οδηγούν στην οπισθοχώρηση, με την ντάμα μας να κερδίζει βήμα-βήμα έδαφος.  Χρειάζεται επειγόντως ένας Βενιζέλος (όχι ο Ευάγγελος βεβαίως-βεβαίως), ο οποίος  θα αδράξει τη χώρα από το πολιτικό, και διπλωματικό  τέλμα στο οποίο έχει βαλτώσει και θα την αναγεννήσει, δίνοντας της το ειδικό βάρος που της αξίζει στη διεθνή σκηνή, αντάξιο των ιστορικών καταβολών της.  Ασφαλώς και υπάρχουν στη ελληνική κοινωνία ικανοί, ανιδιοτελείς και  έντιμοι  πολίτες, που θα μπορούσαν να αναλάβουν αυτό το έργο.  Αντ’ αυτών όμως το ελληνικό πολιτικό σύστημα κυριαρχείται από  γόνους, οι οποίοι αναδεικνύονται λόγω του επωνύμου που διαθέτουν. Το αν βέβαια οι προπάτορές τους ήταν ικανοί, χρηστοί πολιτικοί, ώστε αυτό να αποτελεί γονιδιακό εχέγγυο γι’ αυτούς, είναι θέμα άλλης ανάλυσης. Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι και αυτοί που δεν ήσαν γόνοι, δεν ήσαν ικανότεροι, να μην ξεχνάμε τα Ίμια, την περήφανη διαπραγμάτευση με την τραγική κατάληξη. για τη χώρα. Θέλω να ελπίζω κατά το Dum spiro spero, ότι θα εμφανισθεί ο από μηχανής Θεός που θα οδηγήσει τη χώρα στο μονοπάτι που της αξίζει, σε μία πορεία όπου θα επικρατεί το Κράτος Δικαίου, η διαφάνεια, η δικαιοσύνη, η πρόταξη της αγάπης για την πατρίδα επί του προσωπικού και κομματικού συμφέροντος.

Τελειώνοντας θα πρότεινα κάτι ακόμη στη «φωτισμένη» ηγεσία μας: να ζητήσει από τους συμμάχους μας, που πάντα «προστρέχουν» σε βοήθειά μας, να σπεύσουν όλοι ομοθυμαδόν, όπως εξοπλίζουν   την Ουκρανία, να ενισχύσουν στρατιωτικά και  την Κύπρο, έτσι ώστε να αντιμετωπίσει την κατοχική δύναμη. Πιστεύω ακράδαντα, μετά μάλιστα και το στρατιωτικό υλικό που αποστείλαμε, το οποίο ήταν ιδιαίτερα απαραίτητο για την θωράκιση των νησιών μας, παρά τους αντίθετους προσχηματικούς ισχυρισμούς, θα προστρέξουν όλοι να ανταποκριθούν ασμένως!!! Να σημειωθεί ότι η εισβολή στην Κύπρο, είναι άλλης βαρύτητας,  δεν έχει καμία σημειολογική σχέση με την αντίστοιχη στην Ουκρανία. Η Ρωσία έχει δικαιολογημένους γεωπολιτικούς φόβους. Όσο για τους  ισχυρισμούς και τις δικαιολογίες για την  αποστολή οπλισμού, να αναφέρουμε ότι έχουμε δώσει γη και ύδωρ στις Η.Π.Α., χωρίς κατ’ ουσίαν αντάλλαγμα και χωρίς ουσιαστική δέσμευση συνδρομής σε αντιπαράθεση με την Τουρκία. Το να πιστεύει λοιπόν κανείς ότι τα καλάσνικωφ και οι εκτοξευτήρες θα αλλάξουν γεωπολιτικές θεωρήσεις, ευγενέστατα θα το χαρακτηρίσω, παιδαριώδες.

Αντίθετα το Ισραήλ αν και ο Ζελένσκι είναι Εβραϊκής καταγωγής, δεν απέστειλε όπλα στην Ουκρανία  γιατί προέβαλλε το εθνικό του συμφέρον, που εμπεριέχει  στην αρχιτεκτονική του και τη Ρωσία, κυρίως λόγω της Συρίας. Αντίθετα ενήργησε η Ελλάδα, αν και έχει μεγάλο αριθμό ομογενών και στη Ρωσία και στην περιοχή της Μαριούπολης. Ακραίες διεθνείς  καταστάσεις, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, απαιτούν οξυδερκή εξωτερική πολιτική. Δυστυχώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αποδείξει επανειλημμένα, ότι είναι δραματικά κατώτερο των περιστάσεων.

 

 

 

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

Ελληνικό φυσικό αέριο: Πώς από το «θέλουμε 20 χρόνια» ξαφνικά πήγαμε στο «σε 6 έτη αρχίζουμε εκμετάλλευση»

 

Λόγω ουκρανικής κρίσης κάποιοι πέραν του Ατλαντικού μας θυμήθηκαν...

 Πριν είχαν παγώσει οι έρευνες για υδρογονάνθρακες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα νοτίως της Κρήτης με χίλιες «αστείες» δικαιολογίες, τώρα το ίδιο πολιτικό σύστημα τρέχει για να προλάβει να τους ανακαλύψει και να τους εκμεταλλευτεί σε διάστημα πέντε έως έξι ετών!

Δηλαδή πριν θέλαμε είκοσι έτη για να τους… εκμεταλλευτούμε, τώρα μπορούμε και σε έξι!

Τι άλλαξε; Τίποτε απολύτως παρά μόνο το γεγονός ότι τώρα πλέον οι Δυτικοί και ιδιαίτερα οι Ευρωπαίοι θέλουν άμεσα να υπάρξουν νέες πηγές ενέργειας για να γίνει απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο.

Πριν, η μόνιμη επωδός , ότι η χώρα στρέφεται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μέχρι να αποδώσουν αυτές, δεν πειράζει ας παγώσουν οι Έλληνες κι ας πληρώνουν πανάκριβο ρεύμα.

Τώρα λόγω ουκρανικής κρίσης αυτό άλλαξε και φυσικά αναρωτιέται κανείς: Μετράει το ελληνικό εθνικό συμφέρον ή τα συμφέροντα των άλλων; Ρητορικό το ερώτημα…

Πρωτοβουλίες για επιτάχυνση των ερευνών για φυσικό αέριο στις θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου – σε πρώτη φάση – και της Κρήτης που έχουν παραχωρηθεί προς εξερεύνηση πρόκειται να ανακοινώσει η κυβέρνηση αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Στόχος να αξιοποιηθεί το «παράθυρο ευκαιρίας» για τον εντοπισμό και την αξιοποίηση των ελληνικών κοιτασμάτων που δημιουργεί η συγκυρία αλλά και να ανατραπεί η εικόνα των καθυστερήσεων που είχε δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια (λες και για την εικόνα αυτή δεν έφταιγε η ελληνική κυβέρνηση αλλά κάποιος άλλος… ).

Στόχος των πρωτοβουλιών θα είναι η ολοκλήρωση:

– Των σεισμικών ερευνών, που δίνουν τις πρώτες ενδείξεις για πιθανή ύπαρξη κοιτασμάτων, σε 1-2 χρόνια, δηλαδή το 2023-2024.
– Των ερευνητικών γεωτρήσεων, που επιβεβαιώνουν το μέγεθος και την οικονομικότητα της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων σε 3-4 χρόνια (2025-2026) και
– Έναρξη της παραγωγής φυσικού αερίου σε 6-7 χρόνια (2028-2029).

Όπως επισημαίνουν αρμόδιοι παράγοντες στο ΑΠΕ, οι στόχοι είναι ρεαλιστικοί αν αναλογιστεί κανείς τους αντίστοιχους χρόνους που χρειάστηκαν για την έναρξη της εκμετάλλευσης κοιτασμάτων σε άλλες χώρες της περιοχής όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ.

Επικαλούνται επίσης το παράδειγμα των Ελληνικών Πετρελαίων που πραγματοποίησαν το Φεβρουάριο σε διάστημα λίγων εβδομάδων τις σεισμικές έρευνες σε περιοχές του Ιονίου.

Όμως θα απαιτηθεί συνεργασία όλων των εμπλεκομένων πλευρών για να ξεπεραστούν τα σημερινά εμπόδια ενώ ο χρόνος πιέζει όχι μόνο εξαιτίας της κρίσης αλλά και της αντιρρυπαντικής πολιτικής της ΕΕ που εξακολουθεί να στοχεύει στην απεξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες.

Μιλώντας στο συνέδριο Power & Gas Forum την Πέμπτη, ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων, Αριστείδης Στεφάτος υπογράμμισε ότι η συγκυρία είναι ευνοϊκή για την επιτάχυνση της έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων καθώς στοιχεία που στο πρόσφατα παρελθόν θεωρούνταν μειονεκτήματα για τους επενδυτές, τώρα έχουν μετατραπεί σε πλεονεκτήματα.

Σύμφωνα με την ΕΔΕΥ, «η δυνητική αξία των αποθεμάτων φυσικού αερίου της Ελλάδας θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα κύκλο εργασιών που υπερβαίνει τα 250 δις. ευρώ, στηρίζοντας τη διαδικασία αντικατάστασης του άνθρακα από φυσικό αέριο στην ευρύτερη περιοχή και επιταχύνοντας τη μετάβαση σε ένα πιο βιώσιμο ενεργειακό σύστημα χαμηλών ρύπων”.

Στο ίδιο συνέδριο ωστόσο η Διευθύνουσα Σύμβουλος και Country Manager της Energean στην Ελλάδα Κατερίνα Σάρδη αναφέρθηκε σε πολυετείς καθυστερήσεις που εμποδίζουν την έρευνα και εκμετάλλευση των ελληνικών κοιτασμάτων.

«Οι ενδείξεις είναι θετικές, οι προοπτικές για τον εντοπισμό και την αξιοποίηση κοιτασμάτων στην Ελλάδα είναι σημαντικές, απαιτούν όμως έρευνα, σημαντικές επενδύσεις από τους Operators, διαχρονική πολιτική βούληση και συναίνεση των κοινωνιών, σταθερό ρυθμιστικό πλαίσιο καθώς και συντονισμένη λειτουργία όλων των βαθμίδων της διοίκησης», ανέφερε η κα Σάρδη και πρόσθεσε: «Δεν έχει νόημα ένας Operator να έχει στα χέρια του μια υπογεγραμμένη και με ισχύ νόμου σύμβαση για έρευνα και ανάπτυξη κοιτασμάτων σε μια περιοχή, όταν αυτή στην πράξη ακυρώνεται είτε από τις δαιδαλώδεις γραφειοκρατικές διαδικασίες σε κεντρικό ή τοπικό διοικητικό επίπεδο είτε από την απροθυμία, την αντίδραση ή και την προσδοκία τοπικών μικροσυμφερόντων να αποκομίσουν πρόσκαιρα οφέλη από την εμπλοκή τους στην διαδικασία εκτέλεσης μιας σύμβασης».

Η ευόδωση των ερευνών θα σημάνει σημαντικά οικονομικά οφέλη (επενδύσεις, απασχόληση, έσοδα για το Δημόσιο), μείωση της ενεργειακής εξάρτησης αλλά και χαμηλότερο κόστος. Είναι ενδεικτικό ότι, όπως ανέφερε η κυρία Σάρδη, η Energean στο Ισραήλ όπου δραστηριοποιείται στην παραγωγή υδρογονανθράκων, έχει υπογράψει συμβόλαια πώλησης του φυσικού αερίου στα 12-13 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Συγκριτικά η χρηματιστηριακή τιμή του φυσικού αερίου στην Ολλανδία, που χρησιμοποιείται ως βάση για την ελληνική αγορά, κυμαίνεται τώρα στα 120 ευρώ ανά μεγαβατώρα, δηλαδή σε δεκαπλάσια επίπεδα, ενώ στις αρχές Μαρτίου ξεπέρασε και τα 200 ευρώ.

 

 

 

 ΠΗΓΗ:Pronews.gr

Εκκένωση Μαριούπολης: Έτοιμα τα τουρκικά πλοία, περιμένουν τη Μόσχα

 

 Η Τουρκία προσφέρθηκε να απομακρύνει ανθρώπους από την ουκρανική πόλη Μαριούπολη, η οποία βρίσκεται υπό αποκλεισμό από τις ρωσικές δυνάμεις, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.

Δήλωσε ότι η Τουρκία μπορεί να βοηθήσει στην εκκένωση με πλοία από τη Μαριούπολη, την πόλη-λιμάνι της νότιας Ουκρανίας, ειδικά όταν πρόκειται για αμάχους, τραυματίες, Τούρκους πολίτες και πολίτες άλλων χωρών, αναφέρει το CNN.

Ο Ακάρ είπε ότι το Υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας μετέφερε αυτή την προσφορά στον Ρώσο στρατιωτικό ακόλουθο στην Άγκυρα και στον Τούρκο στρατιωτικό ακόλουθο στη Μόσχα, ο οποίος μετέφερε αυτό το μήνυμα στις ρωσικές αρχές.

Ο ουκρανός στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα μετέφερε επίσης αυτό το μήνυμα στις ουκρανικές αρχές.

Στις 29 Μαρτίου, η Τουρκία φιλοξένησε τον τέταρτο γύρο συνομιλιών μεταξύ της ρωσικής και της ουκρανικής αντιπροσωπείας.

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

«Έλληνες σιδηροδρομικοί αρνήθηκαν να μεταφέρουν τεθωρακισμένα οχήματα των ΗΠΑ»

 

Οι Έλληνες κομμουνιστές ρίχνουν μπογιές σε ένα τρένο με τεθωρακισμένα οχήματα, γράφει το ρωσικό δημοσίευμα.

Εργαζόμενοι της ελληνικής σιδηροδρομικής εταιρείας TrainOSE αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη μεταφορά τεθωρακισμένων του ΝΑΤΟ από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στα ουκρανικά σύνορα, αναφέρει το  Ria Novosti.

Το ρωσικό δημοσίευμα που επικαλείται το portal του ΚΚΕ, αναφέρει:

Τις τελευταίες ημέρες κατέφθασαν στην Αλεξανδρούπολη αμερικανικά μεταφορικά πλοία με τεθωρακισμένα, τα οποία αποστέλλονται στην Πολωνία. 

Τώρα υπό εκφόρτωση είναι ο Liberty King. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του λιμενικού Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ, από τις 30 Μαρτίου έχουν ήδη σταλεί τρία γεμάτα τρένα στο δυτικό τμήμα της Πολωνίας.

Ωστόσο, σύμφωνα με την  ηλεκτρονική πύλη, οι σιδηροδρομικοί αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν τρένα και να μεταφέρουν πολεμικά υλικά.

«Εδώ και δύο περίπου εβδομάδες ασκούνται πιέσεις στους εργαζόμενους του μηχανοστασίου Θεσσαλονίκης να πάνε στην Αλεξανδρούπολη. Αρχικά ο εργοδότης υπέδειξε ποιοι από τους εργαζόμενους θα πάνε και όταν αρνήθηκαν τους είπε «να αποφασίσουν μόνοι τους».

Όταν και πάλι κανείς δεν δέχτηκε να μετακομίσει οικειοθελώς, άρχισε να μιλά για «δέσμευση», αναφέροντας ότι η σύμβαση εργασίας τους ανέφερε ότι ένας εργαζόμενος μπορεί να μετατεθεί ανάλογα με τις ανάγκες της εταιρείας», αναφέρει το μήνυμα.

Ο ηλεκτρολόγος που δόθηκε εντολή να βρεθεί στην Αλεξανδρούπολη στις 2 Απριλίου είπε στο αφεντικό του ότι δεν θα πάει. Επιμένει ότι οι εργαζόμενοι σιδηροδρόμων δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά όπλων του ΝΑΤΟ στα σύνορα της Ουκρανίας .

Αφού προσπάθησαν να πείσουν τους εργαζόμενους να κάνουν τη δουλειά, παρενέβησαν τα σωματεία. Υιοθέτησαν ψήφισμα με το οποίο απαιτούσαν να μην χρησιμοποιείται ο ελληνικός σιδηρόδρομος για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού και να σταματήσουν οι απειλές στους εργαζόμενους.

Το έγγραφο υποστηρίχθηκε από δώδεκα τοπικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων εργαζομένων στη χημική βιομηχανία της Βόρειας Ελλάδας, ιδιωτικούς υπαλλήλους της πόλης της Θεσσαλονίκης, οικοδόμους, εργαζόμενους στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική, τη βιομηχανία τροφίμων, τοπικές αρχές και δημοτικές επιχειρήσεις, ξενοδοχεία , καταστήματα εστίασης.

«Καταδικάζουμε τις απειλές των εργοδοτών κατά των εργαζομένων της TrainOSE που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην τεχνική υποστήριξη των οχημάτων που μεταφέρουν αυτές τις μέρες τανκς του ΝΑΤΟ από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Είναι κοροϊδία όταν ένας εργοδότης λέει ότι «δεν σε νοιάζει τι τα τρένα θα μεταφέρουν, είναι δουλειά σου και πρέπει να φύγεις», ανέφερε το ψήφισμα σύμφωνα με την πύλη.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις τονίζουν ότι το καταστατικό δεν είναι συνένοχο στη διέλευση της στρατιωτικής μηχανής από την επικράτεια της Ελλάδας.

Στο βίντεο που δημοσιεύτηκε στην πύλη, μπορείτε να δείτε πώς οι Έλληνες κομμουνιστές ρίχνουν μπογιές σε ένα τρένο με τεθωρακισμένα οχήματα, σημειώνει το ρωσικό δημοσίευμα.

 

 

 

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr