Διεκδικούμε πολιτισμικά, εθνογραφικά και ιστορικά το Μοναστήρι, Γευγελή, Στρώμνιτσα, Κρούσοβο, Αχρίδα, Πετρίτσι, Άνω Τσουμαγιά, Ανατολική Ρωμυλία,Kωνσταντινούπολη,Μ.Ασία,Πόντο,Κύπρο,Β.Ήπειρο...

24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Κυριακή 19 Ιουνίου 2022

Μαχητικά αεροσκάφη F-35 προσγειώνονται στα Σκόπια

 


 

Μαχητικά αεροσκάφη F-35 της Εθνικής Φρουράς του Βερμόντ προσγειώθηκαν για πρώτη φορά στο αεροδρόμιο των Σκοπίων.

Πριν από την προσγείωση, μαχητικά αεροσκάφη πέταξαν πάνω από το αεροδρόμιο Πέτροβετς, καθώς και πάνω από την πρωτεύουσα, Σκόπια.

Δύο αεροσκάφη F-35, τα οποία ανήκουν στην 134η Μοίρα Μαχητών της Εθνοφρουράς του Βερμόντ, υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο η υπουργός Άμυνας της Β Μ, Σλαβιάνκα Πετρόφσκα.

«Η προσγείωση αυτών των αεροσκαφών στο έδαφος της Β Μ, που αντιπροσωπεύουν την πιο προηγμένη τεχνολογία, είναι άλλη μια απόδειξη του άρρηκτου δεσμού που υπάρχει μεταξύ μας και των συμμάχων του ΝΑΤΟ», είπε.


Πρόσθεσε ότι τα αεροδρόμια στη Β Μ θα μπορούσαν επίσης να παρέχουν υποστήριξη για αεροσκάφη F-35 για διάφορες αποστολές και για την ασφάλεια του εναέριου χώρου της Συμμαχίας.

Σύμφωνα με την Πετρόφσκα, η προσγείωση αεροσκαφών F-35 στο αεροδρόμιο Πέτροβετς είναι το πιο ορατό παράδειγμα στρατηγικής συνεργασίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των ΗΠΑ και της Β Μ.

Ο αντισυνταγματάρχης της Εθνικής Φρουράς του Βερμόντ είπε ότι οι μακροχρόνιες συνεργασίες είναι η βάση που, όπως τόνισε, εγγυάται τη συλλογική ασφάλεια.

«Ακριβώς λόγω της ένταξης της Β Μ στο ΝΑΤΟ, ως σύμμαχος μπορούμε να μοιραστούμε την ασφάλεια που προέρχεται από τις αποστολές περιπολίας στον εναέριο χώρο και την ταχεία ανάπτυξη προηγμένων δυνατοτήτων στην πλατφόρμα F-35, όπως είδατε σήμερα», είπε.

Συμπλήρωσε λέγοντας ότι η Β Μ παρέχει εκπαίδευση και πόρους για την αεροπορία του ΝΑΤΟ μέσω του στρατιωτικού αεροδρομίου Πέτροβετς και της περιοχής του Κρίβολακ,  «στα οποία πρέπει να διατηρήσουμε την ετοιμότητά μας». 


Πηγη: http://www.echedoros-a.gr


Κυριακή 12 Ιουνίου 2022

«Αιγαίο-Θράκη-Λωζάνη, η κρίσιμη εξίσωση»- Σ.Βαλλίδης Αντιστράτηγος ε.α


 


ΑΙΓΑΙΟ-ΘΡΑΚΗ-ΛΩΖΑΝΗ,  Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΕΞΙΣΩΣΗ

(ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ  ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΑΠΟ ΠΟΤΕ) 

Γράφει ο

Σπυρίδων Γ. Βαλλίδης

Αντιστράτηγος (ε.α)

Σε συνέχεια προηγούμενης ανάλυσης, όπου περιγράφω εν συντομία τη γεωστρατηγική διάσταση του γεωγραφικού χώρου Θράκη-Αιγαίο και του μείζονα  ρόλου του στον έλεγχο και  διαχείριση των στρατηγικών και οικονομικών οδών της Αν. Μεσογείου, θα επικεντρώσω στους λόγους για τους οποίους η Άγκυρα εκδηλώνει σήμερα  ολοένα και πιο έντονα τις ενέργειες της, με σκοπό την απόκτηση του ελέγχου ή και επικυριαρχίας στην παραπάνω περιοχή.

Οι παραπάνω ενέργειες  εντάσσονται  στη μόνιμη επιδίωξη της Τουρκίας για επίτευξη  του γενικότερου κύριου στρατηγικού στόχου της για επέκταση δυτικά, δηλαδή σε περιοχές Ελληνικής κυριαρχίας ή αρμοδιότητας,  και εστιάζονται αφενός στη  διατήρηση και άσκηση ασφυκτικού ελέγχου  στη μουσουλμανική μειονότητα  στη Θράκη ως μοχλού πίεσης, και αφετέρου στη χρησιμοποίηση στρατιωτικών μέσων στο  Αιγαίο.

 Ο σχεδιασμός και υλοποίηση των ενεργειών αυτών εκτελείται με επιμονή και συνέπεια από το Τουρκικό κράτος, σχεδόν αμέσως μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης, αναμένοντας κάθε φορά  το κατάλληλο  momentum μέχρι την επίτευξη του παραπάνω στρατηγικού στόχου, και η πρόσφατη πρωτοφανής  έξαρσή τους, με αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδος ακόμη και σε κύριες νήσους του Αν. Αιγαίου,  δύναται να αποδοθεί στους παρακάτω λόγους:

 1. Ανεξάρτητα των διακηρυσσόμενων από φίλους και συμμάχους ευνοϊκών έως και φιλικών προθέσεων για τα εθνικά μας θέματα, αυτές για την ώρα παραμένουν προθέσεις και στο επίπεδο του “αμοιβαίου” συμβιβασμού των δύο χωρών, καθώς τα γεωστρατηγικά δεδομένα και διεθνή οικονομικά συμφέροντα   επιτάσσουν την  ασφαλή, χωρίς εντάσεις και πλήρως ελεγχόμενη  λειτουργία του θαλάσσιου άξονα Σουέζ- Αν. Μεσόγειος – Αιγαίο. 

2. Η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία παρόλες τις σοβαρότατες  συνέπειες στον ενεργειακό και επισιτιστικό τομέα, βρίσκει  το ΝΑΤΟ και την ΕΕ σε αδυναμία ουσιαστικής αντίδρασης, λόγω και του κινδύνου πυρηνικής κλιμάκωσης, ενώ καταδεικνύει για  ακόμη μία φορά, ότι το διεθνές δίκαιο δεν επιβάλλεται στους ισχυρούς μόνο με οικονομικές κυρώσεις, οδηγώντας τις περισσότερες φορές  σε  “έντιμους” συμβιβασμούς, αλλά πάντα με τη διατήρηση των κεκτημένων που εξασφάλισε η ισχύς των όπλων.   

3. Η Τουρκία προβάλλοντας την ισχύ και τη γεωγραφική της θέση,  ιδίως μετά την κατάληψη και κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου που της άνοιξε το δρόμο προς την Αν. Μεσόγειο και  δημιούργησε  τετελεσμένα εις βάρος των εθνικών συμφερόντων – με την ανοχή δυστυχώς των φίλων και συμμάχων μας –    επιθυμεί να ξαναπαίξει το ίδιο χαρτί, αυτήν τη φορά στο Αιγαίο,  ποντάροντας  στα παραπάνω δεδομένα. 

4. Οι επικείμενες εκλογές στην Τουρκία τον Ιούνιο του 2023, στις οποίες διακυβεύεται όχι μόνο το πολιτικό μέλλον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και αυτή η ίδια η ύπαρξη του, σε συνδυασμό με την πάγια στρατηγική της Τουρκίας,  για επέκταση δυτικά, συνθέτουν εν όψει και της εκατονταετηρίδας από τη συνθήκη της Λωζάνης το κατάλληλο σκηνικό σε ένα θέατρο του παραλόγου, που σαφώς θα  περιλάβει ως κύρια πράξη την αναθεώρηση της συνθήκης.

5. Η επιδιωκόμενη αναθεώρηση, η οποία έχει προαναγγελθεί  υπό τα χειροκροτήματα του συνόλου της τουρκικής εθνοσυνέλευσης, αποτελεί την κρισιμότερη παράμετρο στην εξίσωση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και  πέραν του  Αιγαίου ασφαλώς θα επιδιωχθεί από την Τουρκία να  συμπεριλάβει και τα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας.

  6. Οποιαδήποτε ενέργεια του Ερντογάν συντείνει στην επίτευξη του παραπάνω στρατηγικού στόχου, θα του εξασφαλίσει αφενός την καθολική υποστήριξη  του πολιτικού φάσματος στην Τουρκία, αφετέρου  τη λαϊκή  αναβάπτιση, ως ο ηγέτης που πέτυχε όσα δεν πέτυχε ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας Κεμάλ Ατατούρκ. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή αποτυχίας να επιβάλλει στην Ελλάδα τους όρους μιας νέας συμφωνίας, για το καθεστώς στο Αιγαίο και τη μουσουλμανική μειονότητα, το μέλλον του Ερντογάν αλλά και της οικογένειας του προδικάζεται τουλάχιστον αβέβαιο. 

7. Είναι σε πλήρη εξέλιξη  μείζονες γεωπολιτικές αλλαγές, με δημιουργία νέων ισορροπιών, που θα οδηγήσουν  σταδιακά στη διαμόρφωση των νέων πόλων ισχύος, και ότι πετύχει η Τουρκία τώρα και το διατηρήσει   πιθανότατα θα αποτελέσει δεδομένο στο νέο παγκόσμιο σύστημα ισορροπιών. (ΥΣ).

Στο παραπάνω πλαίσιο η προβαλλόμενη το τελευταίο διάστημα   από την Τουρκία έντονη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας, όχι μόνο σε μικρονήσους και βραχονησίδες,  αλλά  σε κύριες νήσους του Αν. Αιγαίου,  με το πρόσχημα της  “καταπάτησης” από την Ελλάδα των όρων των συνθηκών που καθορίζουν το καθεστώς των νήσων,  σε ότι αφορά την ύπαρξη στρατιωτικών δυνάμεων σε αυτά, συνιστά  τη σοβαρότερη εξέλιξη στην τουρκική επιθετικότητα, αποτελεί μείζονα πρόκληση εξομοιούμενη με εχθρική ενέργεια, καθώς αμφισβητεί άμεσα το καθεστώς  κυριαρχίας μας επί εθνικών εδαφών και όχι μόνο επί θαλασσίων ζωνών και αεροδιαδρόμων,   και πιθανώς θα αποτελέσει,  όποτε κριθεί σκόπιμο από την Τουρκία,  την κύρια δικαιολογία  για την  ανάληψη από αυτήν στρατιωτικής δράσης, η οποία δύναται να εκδηλωθεί ποικιλοτρόπως σε τόπο και χρόνο που αυτή θα έχει την πρωτοβουλία.

Το επιχείρημα ενός γενικευμένου Ελληνοτουρκικού πολέμου, το οποίο θα μπορούσε να επικαλεσθεί η Ελλάδα, (όπως ίσχυσε   το 1974, 1987,1996 και προκάλεσε την αποφασιστική παρέμβαση των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ), και το οποίο δρούσε πάντα αποτρεπτικά εντός της συμμαχίας,  έχει εξασθενήσει μετά την κρίση των Ιμίων και σε αυτό συντείνει και η χλιαρή έως και επικίνδυνη στάση του ανεπαρκούς  Γ.Γ του ΝΑΤΟ Γενς Στόλντενμπεργκ, περιοριζόμενου σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου. 

Η υπάρχουσα στρατιωτική ισορροπία  μεταξύ των δύο χωρών, η οποία παρά τον υπερεξοπλισμό των Τουρκικών ΕΔ,  λόγω των ανοικτών μετώπων τους στα Ανατολικά  και της απαγόρευσης  εισόδου  στο τουρκικό οπλοστάσιο σύγχρονων αμερικανικών αεροσκαφών και αντιαεροπορικών συστημάτων δεν έχει ανατραπεί εισέτι. Από την άλλη  τα πρόσφατα εξαγγελθέντα κύρια εξοπλιστικά προγράμματα των Ελληνικών  ΕΔ, παρά τη σημαντικότητα τους  αναμένεται να επιδράσουν θετικά στο υπάρχον ισοζύγιο μετά το 2025. 

Συνεπώς η διατηρούμενη ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή του Αιγαίου – Θράκης και  τα νέα ενεργειακά δεδομένα που αναδύονται στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου,  σε συνδυασμό με το “εμπάργκο” του ρωσικού πετρελαίου, τα οποία καθιστούν μείζονος  σημασίας τη διατήρηση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας  στο Ελληνικό Αρχιπέλαγος, φαίνεται να μη συνηγορούν σε μία  γενικευμένη σύρραξη, χωρίς βεβαίως να δύναται να αποκλεισθεί, ένα τέτοιο ενδεχόμενο. 

Η απόκτηση όμως από την Τουρκία έστω και του ελάχιστου επιχειρησιακού πλεονεκτήματος,  συνεπεία  στρατιωτικής δράσης (βλέπε “θερμό επεισόδιο”)  ή  η εξασφάλιση  με στρατιωτικές δυνάμεις του ελέγχου θαλάσσιου ή  και ελάχιστου χερσαίου χώρου στην παραπάνω περιοχή, δύναται να επιφέρει το επιθυμητό για αυτήν στρατηγικό αποτέλεσμα, δηλαδή τη δημιουργία τετελεσμένου, που θα υποχρεώσει την Ελλάδα – υπό την πίεση και του διεθνούς παράγοντα-  σε διαπραγματεύσεις, υπό δυσμενείς συνθήκες, για το σύνολο των παράλογων τουρκικών αξιώσεων, συμπεριλαμβανομένης  της αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάνης.  

Ένα  συνδυασμό κρίσιμων  παραγόντων στην παραπάνω εξίσωση συνιστούν, αφενός μεν η διατήρηση και επαύξηση της αποτρεπτικής ισχύος των Ελληνικών ΕΔ, που παρά τη 12ετή οικονομική κρίση παραμένει μέγιστη προτεραιότητα για το σύνολο σχεδόν του πολιτικού φάσματος στη χώρα, αφετέρου δε η μόνιμη πλέον  Ελληνοαμερικανική στρατηγική συνεργασία, καθώς και η σύναψη διμερών στρατηγικών συμμαχιών στην περιοχή με ισχυρούς περιφερειακούς δρώντες, όπως η Γαλλία, το Ισραήλ και η Αίγυπτος, που παρόλη την προσωρινότητά τους έχουν ήδη διαμορφώσει μια νέα ισορροπία στην Αν Μεσόγειο, ευνοϊκή για τη χώρα μας.

Οι παραπάνω παράγοντες,  ενώ καθιστούν για την Τουρκία αβέβαια την οποιοδήποτε απόπειρα αλλαγής των διεθνών συνθηκών στην περιοχή, και συνεπώς κίνηση υψηλού ρίσκου για την επιβίωση του καθεστώτος Ερντογάν, και εξηγούν την ενόχληση και τον εκνευρισμό  της Άγκυρας, από την άλλη όμως δύνανται  υπό προϋποθέσεις να αποτελέσουν  τη “λυδία λίθο” για την επίσπευση των σχεδίων της Τουρκίας, καθώς ο χρόνος φαίνεται να  λειτουργεί εις βάρος της.       

 Και ενώ παρέλκει η ανάλυση των τρόπων και δυνατοτήτων μιας πιθανής επιθετικής ενέργειας της Τουρκίας –συμπεριλαμβανομένης της  προβοκάτσιας, καθώς τα Γενικά Επιτελεία έχουν σχεδιάσει και προετοιμάσει κάθε δυνατό τρόπο στρατιωτικής αντίδρασης, παραμένει   όμως ως κρίσιμη παράμετρος της εξίσωσης η αβεβαιότητα του τόπου και του χρόνου εκδήλωσης αυτής. Στο παραπάνω πλαίσιο  απαιτούνται:

1. Μέγιστη ετοιμότητα στο διπλωματικό και στρατιωτικό τομέα για την έγκαιρη ανίχνευση και ενημέρωση της διεθνούς κοινότητας για τις προθέσεις της Τουρκίας και ιδιαίτερα τυχόν πολεμικής προπαρασκευής των Τουρκικών ΕΔ, με έμφαση στην ανάδειξη των σοβαρότατων συνεπειών για την παγκόσμια σταθερότητα και  οικονομία που θα επιφέρει μια ενδεχόμενη Ελληνοτουρκική σύρραξη στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης – Αιγαίου – Αν Μεσογείου.

2. Αποφυγή άμεσης εμπλοκής  στρατιωτικών δυνάμεων, με αξιοποίηση δυνάμεων  του ΛΣ – Ελ. Ακτ, και της ΕΛ.ΑΣ, καθώς  σε περίπτωση προβοκάτσιας  θα  έδινε το δικαίωμα στην Τουρκία στρατιωτικής δράσης, ως δεχόμενη αυτή την επίθεση. Στο πλαίσιο αυτό, η άσκηση καθηκόντων επιτήρησης – φύλαξης στον Έβρο και στα νησιά του Αιγαίου από τα παραπάνω σώματα  θα πρέπει να εμπλουτισθεί  με την παροχή περαιτέρω στρατιωτικής εκπαίδευσης, τουλάχιστον σε επίπεδο εφαρμογής Κανόνων Εμπλοκής.

3. Άμεση ανάληψη και με αποφασιστικότητα στρατιωτικών ενεργειών, στη περίπτωση που τυχόν  επιθετική ενέργεια της Τουρκίας εκτιμηθεί ως επικειμένη ή εξελίσσεται, για την απόκτηση πρωτοβουλίας ΣΕ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟ και διατήρηση του  επιχειρησιακού πλεονεκτήματος, όταν και όπου αυτή εκδηλωθεί.

Σπυρίδων Γ. Βαλλίδης

Αντιστράτηγος (ε.α)

            

ΥΣ.  HΠΑ- ΝΑΤΟ- AUKUS – EE και  περιφερειακές συμμαχίες συγκροτούν τον ένα πόλο, Ρωσία -Κίνα (Ευρασιατική Συσπείρωση) και περιφερειακές συμμαχίες το δεύτερο πόλο, ενώ  το συσσωρευμένο παγκόσμιο κεφάλαιο με τους διαχειριστές του παγκόσμιου χρέους αναδύονται  πλέον ως  τρίτος  πόλος,  του οποίου  ο ρόλος και η επίδραση  στη διαμόρφωση της  παγκόσμιας γεωπολιτικής και οικονομικής  κατάστασης και στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, βαίνει αυξανόμενος και πιο καθοριστικός από ποτέ.  


Πηγη:

«Nova Makedonija»: «Η Συμφωνία των Πρεσπών άνοιξε τις ορέξεις της Βουλγαρίας»

 



«Όταν η σύγκρουση μεταξύ Δύσης και Μόσχας κορυφωθεί, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να παροτρύνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιλύσει γρήγορα το ζήτημα των Δυτικών Βαλκανίων θα είναι αισθητές, δηλαδή, οι χώρες που περιμένουν τη σειρά τους για ένταξη στην ΕΕ  είναι: Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Μαυροβούνιο και Κόσοβο.

Αν και από τη σκοπιά των υποψήφιων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, φαίνεται ότι η ΕΕ αναζητά δικαιολογίες για να αναβάλει την υπόσχεσή της για «επ' αόριστον» ένταξη στα Δυτικά Βαλκάνια, τώρα ακούγονται όλο και περισσότερο φωνές ότι στο πλαίσιο της σύγκρουσης με τη Ρωσία είναι απαραίτητο να «επιταχύνει τη διαδικασία ολοκλήρωσης στα Βαλκάνια, για να αποτρέψει τη Μόσχα από το να θολώσει το νερό σε αυτή την περιοχή», γράφει η  Γιασμίνα Παβλόφσκα στο άρθρο της με τίτλο «Δεν λύσατε τις σχέσεις καλής γειτονίας των βαλκανικών χωρών, για να μην είναι η περιοχή «ζώνη αντιπαράθεσης;!», που δημοσιεύει η εφημερίδα «Nova Makedonija».



Η αρθρογράφος γράφει: «Ως σοβαρό ανεπίλυτο στοιχείο στα Βαλκάνια, που εμποδίζει τις προθέσεις και τη στρατηγική της Δύσης για ταχεία ένταξη των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ,  είναι το βέτο που επιβλήθηκε «απροσδόκητα»  από τη Βουλγαρία στη Βόρεια Μακεδονίας, όταν οι δυτικές δυνάμεις πίστευαν ότι «η Συμφωνία των Πρεσπών με την Ελλάδα ικανοποιεί τα βαλκανικά κράτη (!;) για το Μακεδονικό και ότι μπορούν να εφαρμόσουν τη μεγάλη γεωστρατηγική τους τώρα, χωρίς άλλα παράλογα προβλήματα εθνικής ταυτότητας.

«Η Συμφωνία των Πρεσπών άνοιξε τις ορέξεις της Βουλγαρίας και την ενθάρρυνε ανοιχτά και δυνατά ενώπιον της ΕΕ να διατυπώσει τις αιωνόβιες βλέψεις της για την περιοχή της Βόρειας Μακεδονία και τη μακεδονικότητα». 

«Τα κράτη μέλη της ΕΕ φέρεται να μην κατανοούν τις απαιτήσεις της Βουλγαρίας για άρση του βέτο, αλλά της δίνουν πάντα την ευκαιρία να εκλογικεύσει τον εκβιασμό της ώστε να περάσει ως ευρωπαϊκή αξία, η οποία μπορεί να ενσωματωθεί στο διαπραγματευτικό πλαίσιο για τα Σκόπια».

«Τώρα, ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν (ως ακόμη νυν πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ) προσφέρεται να είναι εγγυητής για την εφαρμογή μιας διμερούς συμφωνίας μεταξύ Βόρειας Μακεδονίας και Βουλγαρίας. 

Απλώς φαίνεται ότι ακόμα δεν έχει καταλάβει - τι ακριβώς ψάχνει η Βουλγαρία. 

Τα τελευταία τρία χρόνια, η Βουλγαρία έχει επανειλημμένα αναβαθμίσει τα λεγόμενα της «Η θέση-πλαίσιο επιβεβαιώθηκε από δήλωση του βουλγαρικού κοινοβουλίου, που εξηγείται με μνημόνια προς τα κράτη μέλη της ΕΕ».

«Μπροστά σε μια παρανόηση των θέσεων εκείνων που απαιτούν την εθνικοϊστορική αφομοίωση της Βόρειας Μακεδονίας και των (Σλαβο) Μακεδόνων, οι Βούλγαροι πολιτικοί προσπαθούν να αλλάξουν τακτική με κάτι που η ΕΕ θα μπορούσε πιο εύκολα να κατανοήσει - τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην προκειμένη περίπτωση - τα δικαιώματα των Βουλγάρων στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και η εισαγωγή τους στο σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας. Για το σκοπό αυτό, υπό το πρόσχημα του «σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων», που δεν πρέπει ποτέ να αναφερθεί σε σχέση με τη (σλαβο)μακεδονική μειονότητα στη Βουλγαρία, οι Βούλγαροι πολιτικοί προέβησαν σε προκλητικές ενέργειες - ανοίγοντας το λεγόμενο Βουλγαρικό Πολιτιστικό Κέντρο στο Μοναστήρι/ Μπίτολα (στη Βόρεια Μακεδονία) που πήρε το όνομά του από έναν μάρτυρα συνεργάτη των φασιστών, τον Βάντσο Μιχαΐλοφ.

«Μετά την ενεργοποίηση του βέτο για τα Σκόπια στην ΕΕ, οι Βούλγαροι πολιτικοί έχουν επανειλημμένα παραπονεθεί ότι βρίσκονται υπό πίεση από τους συμμάχους, αλλά δεν σκοπεύουν να υποχωρήσουν στα αιτήματά τους, ούτε σε βάρος της ασφάλειας και της απειλής για την περιοχή,  ούτε να δίνουν προτεραιότητα στα γεωστρατηγικά μπροστά στα εθνικά τους συμφέροντα, όσο παράλογα κι αν είναι. 

Το βουλγαρικό βέτο στη Βόρεια Μακεδονία, στο πλαίσιο μιας αντιπαράθεσης των μεγάλων δυνάμεων στην Ουκρανία, μπορεί να φαίνεται ως ένα «μικρό γραμματικό λάθος» στα μεγάλα γεωστρατηγικά συμφέροντα, αλλά για την εθνική επιβίωση της Βόρειας Μακεδονίας είναι μια απειλητική για τη ζωή πρόκληση. 

«Η Βόρεια Μακεδονία πρέπει να παλέψει για να μην πέσει θύματα των φιλοδοξιών αφομοίωσης κάποιου, στο όνομα της μεγάλης γεωστρατηγικής».



Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Κυριακή 5 Ιουνίου 2022

«Οι Τούρκοι ζητούν πλέον επίσημα «αλλαγή συνόρων»


 


Οι απειλές της Τουρκίας συνεχίζονται σε ασυνήθιστα υπερβολική ρητορική τόσο από τον Ερντογάν, όσο και από κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του αλλά και της αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστικές είναι οι ωμές απειλές του τούρκου ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου που δήλωσε στις 31-5-2022 ότι, «..θα θέσουμε προς συζήτηση την εδαφική κυριαρχία 16 Ελληνικών νησιών αν δεν αποστρατικοποιηθούν..», που σημαίνει ότι η Τουρκία θέτει επίσημα πλέον ζήτημα «αλλαγής συνόρων». 

Γράφει ο

Αθανάσιος Πάσχου

Υποπτέραρχος ε.α. (ΟΙΚ)

Msc Διεθνές & Οικονομικό Δίκαιο

Στο πλαίσιο αυτό διέκοψε ο Ερντογάν κάθε διπλωματική συνομιλία με την Ελλάδα. Εξαπολύει λεκτικές επιθέσεις προσωπικά  προς τον Έλληνα πρωθυπουργό. Τα τουρκικά ΜΜΕ καλλιεργούν πρωτοφανές ανθελληνικό κλίμα φανατισμού εναντίον της Ελλάδας και της ιστορίας της, συστήνουν στους τούρκους πολίτες να μην επισκέπτονται τα ελληνικά νησιά.    

Προφανώς η Τουρκία νιώθει απειλούμενη από την Ελλάδα, ειδικά όταν μετά την απόκτηση των νέων οπλικών συστημάτων η χώρα μας θα διαθέτει αεροπορική και ναυτική υπεροχή. Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα το να πιστεύει η Τουρκία ότι απειλείται, καθόσον δεν γνωρίζουμε μέχρι ποιού σημείου μπορεί να αντιδράσει στρατιωτικά και πότε, στάση που εύκολα μας παραπέμπει στην αντίδραση του Πούτιν, εισβάλλοντας στην Ουκρανία όταν ένοιωσε απειλή από την «υπερεπέκταση» του ΝΑΤΟ. 

Η Ελλάδα, μια κατ εξοχήν ειρηνική και δημοκρατική χώρα ουδέποτε πρόκειται να απειλήσει ή να επιτεθεί στην Τουρκία αλλά, έστω για πρώτη φορά στην νεότερη ιστορία, δεν είναι αρνητικό αν η Τουρκία νιώσει ότι δίπλα της υπάρχει μια αξιόλογη δύναμη που δεν είναι «του χεριού της» και αυτό ίσως φέρει ισορροπία και ειρήνη στην περιοχή. Γνωρίζει επίσης πολύ καλά η Τουρκία ότι και σήμερα η Ελλάδα διαθέτει ισχυρή στρατιωτική δύναμη και προσωπικό με υψηλό ηθικό-εκπαίδευση και δεν είναι Ουκρανία,Λιβύη ή Συρία.  

Το ότι η Ελλάδα διεθνοποιεί ανοιχτά πλέον, με ψυχραιμία και εμφανή επίδειξη αποφασιστικής στρατιωτικής αποτροπής αν απαιτηθεί, την επιθετικότητα της Τουρκίας, δείχνει για πρώτη φορά ότι «κάτι γίνεται σωστά», με την έννοια ότι η Τουρκία «καταλαβαίνει καλύτερα» μια στιβαρή Ελληνική στάση αντί της μέχρι σήμερα κατευναστικής πολιτικής που από ένα σημείο και μετά εκλαμβανόταν ως «ηττοπάθεια».  

Τι μέλλει γενέσθαι;

Δεν είναι ασφαλές να προβλέψουμε τι θα γίνει στο προσεχές μέλλον και μέχρι να ολοκληρωθούν τα εξοπλιστικά προγράμματα που θα μας κάνουν να αισθανθούμε «άτρωτοι» και ασφαλείς απέναντι στην Τουρκία. Αυτό είναι ένα μεταβατικό στάδιο και θα επιδιώξει να το εκμεταλλευθεί η Τουρκία ποικιλοτρόπως συνεχίζοντας να μας προκαλεί έντονα, όσο ακόμα αισθάνεται το πλεονέκτημα στρατιωτικής υπεροχής. 

Το κλίμα ανθελληνισμού, που αντανακλά στον ισχυρό ελληνικό πολιτισμό και τον χριστιανισμό, ήταν πάντοτε για την εκάστοτε Τουρκική ηγεσία ένα μέσο συσπείρωσης και χρησιμοποίησής για εσωτερική πολιτική μόχλευση του εκλογικού σώματος. Αυτό συμβαίνει κατά κύριο λόγο και τώρα εν όψει του κινδύνου ο Ερντογάν να απολέσει την εξουσία. Το πιο επικίνδυνο είναι αν διαβλέψει κάτι τέτοιο και με δεδομένο τον αυταρχισμό του, μπορεί να φτάσει ακόμα και σε πολεμική εμπλοκή με Ελλάδα-Συρία, να κηρύξει «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», αναβολή των εκλογών και παραμονή στην εξουσία «επ΄αόριστον».

Αποδίδονται στον Ερντογάν χαρακτηρισμοί που δεν αποδίδουν την πραγματικότητα. Σίγουρα δεν είναι σε «παραλήρημα» και «ψυχικό κλονισμό», όπως συνήθως λέγεται. Ό,τι κάνει το κάνει μεθοδικά και με σχέδιο μιλώντας πάντα σε πρώτο πρόσωπο. Ανατολίτικος τρόπος, άσχετα αν εμείς δεν τον καταλαβαίνουμε, ζητάει πολλά για να πάρει ένα, κοκ. Χρειάζεται προσοχή στην αντιμετώπισή του.

Παρά ταύτα ο Τούρκος πρόεδρος είναι έμπειρος και φαίνεται ότι δεν επιθυμεί την ένοπλη σύρραξη με την Ελλάδα. Ο τρόπος σκέψης και οι αντιδράσεις του είναι λίγο-πολύ γνωστές στα δικά μας πολιτικά και στρατιωτικά επιτελεία, προαναγγέλλει τις ενέργειές του, είναι προβλέψιμος. Δεν θέλει να τα βάλει στρατιωτικά με μια χώρα δυτική όπως η Ελλάδα που δεν είναι εξ αρχής βέβαιος για το αποτέλεσμα γιατί ξέρει ότι μπορεί να ηττηθεί. Η Ελλάδα έχει τη δύναμη να το καταφέρει και ας μην έχουν καμιά αμφιβολία οι Έλληνες πολίτες επ΄αυτού. 

Συμπέρασμα

Είναι καιρός να θέσουμε και εμείς πλέον τις διεκδικήσεις μας απέναντι στην Τουρκία, ρητά και με σαφήνεια, δεν είμαστε χώρα με αμυντικό μόνο προσανατολισμό «που δεν διεκδικούμε τίποτα». 

Μπορούμε να γίνουμε υπό συνθήκες, μαζί με Ισραήλ-Κύπρο-Αίγυπτο, ένας βασικός πόλος με ρυθμιστική και ηγετική θέση στην ΝΑ Μεσόγειο στην αξιοποίηση των ενεργειακών πηγών καθώς και πυλώνας ασφάλειας-σταθερότητας στην περιοχή.

 Έτσι λοιπόν για το καλοκαίρι και όσο πλησιάζουμε στις Τουρκικές εκλογές αναμένουμε εντάσεις, εκβιασμούς, συνεχή αλλά ελεγχόμενη κλιμάκωση με προκλήσεις πάσης φύσεως (μεταναστευτικές ροές-υπερπτήσεις-υδρογραφικές έρευνες) καθώς και νέες απειλές. 

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι υπάρχει εκ μέρους της Ελλάδας «Σχέδιο Δράσης και Αντίδρασης», στρατιωτικά-πολιτικά-διπλωματικά και κάθε πληροφορία σχετικά με την τουρκική νοοτροπία και στάση, δυναμικά αξιολογείται. Ο στρατιωτικός μηχανισμός της χώρας είναι σε ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο. Ο εχθρός υπάρχει, τον ξέρουμε, τον αναλύσαμε και μπορούμε να τον τιμωρήσουμε αν επιχειρήσει εναντίον της εδαφικής μας κυριαρχίας. 


Πηγη:

Σκόπια: Πυρπόλησαν το βουλγαρικό πολιτιστικό κέντρο στο Μοναστήρι- Αντιδράσεις

 


Άγνωστοι πυρπόλησαν την είσοδο του βουλγαρικού πολιτιστικού συλλόγου «Ιβάν Μιχαήλοφ» στο Μοναστήρι/ Μπίτολα.

Το περιστατικό προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από τη Σόφια, αλλά και από την κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας.

Η κρατική ηγεσία των Σκοπίων, καταδίκασε έντονα το κάψιμο της εισόδου του βουλγαρικού συλλόγου και ο υπουργός εξωτερικών Μπουγιάρ Οσμάνι χαρακτήρισε την πράξη αυτή ως «βανδαλισμό που συμβαίνει την ημέρα που οι δύο χώρες έχουν διάλογο σε επίπεδο υπουργών».

Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι καταδίκασε την πυρπόληση του βουλγαρικού πολιτιστικού κέντρου στην Μπίτολα.

«Στον 21ο αιώνα δεν επιτυγχάνεται τίποτε με τον εμπρησμό και την πυρκαγιά. Έδωσα σαφείς οδηγίες στους αρμόδιους φορείς για να ξεκαθαρίσουν άμεσα την υπόθεση. Τέτοιες εμπρηστικές προκλήσεις αποσκοπούν στη διατάραξη των σχέσεων Βουλγαρίας- Βόρειας Μακεδονίας».

Το περιστατικό καταδίκασε και ο πρόεδρος της χώρας Πενταρόφσκι.

Η πυρπόληση των βουλγαρικών γραφείων  έγινε, καθώς η Βουλγάρα υπουργός Εξωτερικών, Θεοδώρα Γκενσόφσκα πραγματοποιεί σήμερα και αύριο  επίσκεψη εργασίας στα Σκόπια.

Σύμφωνα με τα βουλγαρικά ΜΜΕ, θα μεταβεί και στη Μπίτολα μετά το περιστατικό που συνέβη νωρίς το πρωί.


Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Κυριακή 29 Μαΐου 2022

ΕΠΕΣΕ Η ΒΑΣΙΛΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ


 

ΤΡΟΜΕΡΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ από το National Geographic: 1453, η Άλωση της Πόλης


«Το κόμπλεξ του Ερντογάν και των Τούρκων με τη Συνθήκη των Σεβρών»-Ο Γ.Κυμιωνής μιλά στον Π.Κορωναίο

 Δεν περνά σχεδόν καμία ημέρα στην Τουρκία του Ερντογάν, που κάποιο μέλος της κυβέρνησης να μην κάνει δήλωση με αναφορά στη Συνθήκη των Σεβρών. Πρόκειται για μια μορφή πολιτικής παράνοιας με αναλυτές να κάνουν λόγο για «Σύνδρομο Σεβρών». Διατρέχει την τουρκική πολιτική σκηνή και τον πολιτικό τρόπο σκέψης και αντίληψης στην Τουρκία.

Είναι αντανάκλαση της ρητορικής που θέλει τις μεγάλεςδυνάμεις να συνωμοτούν για να καταστρέψουν το τουρκικό κράτος. Και, μάλιστα, αυτό συμβαίνει όταν η Συνθήκη των Σεβρών (για να ακριβολογούμε, οι Συνθήκες των Σεβρών, γιατί ήταν πολλές) ουδέποτε επικυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, όπως και από κανένα άλλο Κοινοβούλιο των συμβαλλόμενων Κρατών.

Και παρότι η συνθήκη της Λωζάννης την αντικατέστησε, οι αναφορές στη Συνθήκη των Σεβρών εξακολουθούν να αποτελούν απαραίτητο συμπλήρωμα πολιτικών δηλώσεων στην τουρκική σκηνή για κάθε «καλό» ή «κακό» που γίνεται.

Ο Γιάννης Κυμιωνής, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,έχει μακρά ερευνητική εξειδίκευση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «1920 Η Συνθήκη των Σεβρών – Η εύθραυστη ειρήνη». Στη συνέντευξή του στο militaire.gr αναφέρεται στα γεγονότα της εποχής και τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων – γεγονότα που έχουν σε μεγάλο βαθμό αντιστοιχία στο σήμερα, με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τον έλεγχο της ενέργειας.

Η πρώτη επέτειος των 100 ετών από την υπογραφή και την ισχύ της Συνθήκης περί της οριστικής λήξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου μεταξύ των Νικητριών Ευρωπαϊκών Συμμαχικών Δυνάμεων και της ηττηθείσας σουλτανικής χαλιφικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν το 2020 (28/7-10/8/2020). Συμπληρώθηκε η πρώτη εκατονταετηρίδα από τις μοναδικές για την Ευρώπη του Φωτός και τον Κόσμο ημέρες της υπογραφής της Συνθήκης των Σεβρών.

Η Συνθήκη αποτελεί όχι μόνο το κύριο γεγονός της λήξης του επονομασθέντος Μεγάλου Ευρωπαϊκού Πολέμου και της – για πρώτη φορά στην σύγχρονη Ιστορία – διεθνούς αναγνώρισης της αρχής της αυτοδιάθεσης των λαών. Αλλά αποτελεί και το ΙδρυτικόΈγγραφο της ανεξαρτησίας των Κρατών της Αρμενίας, του Κουρδιστάν, των Χωρών του Καυκάσου, των Κρατών της Παλαιστίνης, της Μέσης και της Εγγύς Ανατολής, όπως και της πορείας του σύγχρονου Κράτους της Τουρκίας.

Η βασανισμένη από τον Μεγάλο Πόλεμο και τον προηγηθέντα από το 1915 Εθνικό Διχασμό, τροπαιοφόρος και Νικήτρια Ευρωπαϊκή Δύναμη Ελλάδα το 1920, έχοντας φθάσει στην κορύφωση της δόξας της, αλλά και στην άβυσσο των εσωτερικών παθών και της πολιτικής πόλωσης – σημειώνει ο κ. Κυμιωνής – «οικοδομούσε και μετουσίωνε ταυτόχρονα κατά αληθές περιεχόμενο την αγνή Μεγάλη Πολιτική Ιδέα στις ιδιάζουσες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες του πλήρως κατεστραμμένου τότε μεσοπολεμικού κόσμου» με :

Απελευθέρωση, αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία από τον ανυπόφορο ξένο ζυγό κατοχής συμπαγών έως τότε υπόδουλων και καταδιωκόμενων προς συστηματική γενοκτονία Ελληνικών πληθυσμών,

Εδαφική μεγάλυνση, εθνική ολοκλήρωση και αποκατάσταση σε καθαρά εθνολογική βάση,

Δημογραφική συμπύκνωση και πληθυσμιακή αύξηση,
Οικονομική ενοποίηση και ανάπτυξη των συντελεστών παραγωγής,
Υψηλό και γοργό αστικό εκσυγχρονισμό,
Φιλελεύθερο προσανατολισμό στον ευρωπαϊκό συνταγματικό πολιτισμό,
Κοινωνική συνοχή, πρόοδο και ευημερία,
Πολιτισμική ανάπτυξη και παγκόσμια πολιτιστική ακτινοβολία,
Αδιαμφισβήτητο διεθνές κύρος της Χώρας
Διεθνιστική αλληλεγγύη και ειλικρινή στήριξη προς τους αποκατασταθέντες στην Ανεξαρτησία τους Λαούς της Περιοχής.

Όπως εξηγεί ο Γιάννης Κυμιωνής, από πλευράς ιστορικών γεγονότων, η τότε Βουλή των Ελλήνων, η έκτοτε επονομασθείσα «Βουλή των Λαζάρων», είχε το ονειρεμένο προνόμιο, να καταθέσει ο Πρωθυπουργός της Νικήτριας και Μεγάλης Ελλάδας, Ελευθέριος Κυρ. Βενιζέλος, ενώπιόν της προς επικύρωση την Συνθήκη των Σεβρών την 25/8 – 8/9/1920. Και η ίδια να έχει την μοναδική τιμή και ευλογία, να αναγνωρίσει την Ελλάδα στα φυσικά της σύνορα και τον Ελληνισμό στα φυσικά του όρια. Τα Μέλη της Βουλής τότε ατένιζαν την Ελλάδα εκτεινόμενη από την Ελληνική Βόρειο Ήπειρο και την Νήσο Σάσωνα, καθώς και την Ελληνική (όπως και σήμερα) Ανατολική Θράκη μέχρι την Μήδεια και την Τσατάλτζα, έως τα Δωδεκάνησα και την Θάλασσα του Καστελλορίζου και τις δύο όχθες του Αιγαίου Αρχιπελάγους – με την αφημένη συναινετικά εκκρεμότητα τελικής ρύθμισης της τύχης της Αυτοδιάθεσης της Ελληνικής Νήσου Κύπρου με την συμφωνία περί του διορισμού Έλληνα Ύπατου Αρμοστή στην υπό προσωρινή βρεττανική κατοχή τότε Μεγαλόνησο μετά την οριστική παραίτηση από κάθε αξίωση επ’αυτής από την τότε γεννηθείσα Τουρκία, τοδιάδοχο Κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ενώπιον της εκείνης της Βουλής την ίδια ημέρα (25/8 – 8/9/1920) ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε καταθέσει και την πολύ σημαντική Πρόταση Αναθεωρήσεως του τότε ισχύοντος στην Ελλάδα Συντάγματος 1864/1911, που βάναυσα είχε παραβιασθεί από όλες τις πολιτικές παρατάξεις κατά την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου με περιεχόμενο:

(α) την ενίσχυση της δημοκρατικής αρχής και τον περιορισμό των βασιλικών υπερεξουσιών επ’ ωφελεία της εκλεγμένης Κυβέρνησης και της Βουλής,

(β) την υποδειγματική πανευρωπαϊκά τακτοποίηση των πλήρων πολιτικών και αστικών δικαιωμάτων, της πλήρους ισονομίας και ισοπολιτείας των ισραηλιτών και των μουσουλμάνων Ελλήνων Πολιτών από την αμέσως επόμενη Αναθεωρητική Βουλή – μετά τις Εκλογές της 1/11/1920, όπως το ίδιο το Σώμα της Βουλής των Ελλήνων είχε αποφασίσει κατά την Ειδική Συνεδρίασή του την 27/8 – 10/9/1920. Ο τότε Πρόεδρος της Βουλής, Θεμιστοκλής Σοφούλης, κατά την ίδια Συνεδρίαση (25/8 – 8/9/1920) είχε προτείνει προς το Σώμα το ομόφωνα ψηφισθέν τελικώς Ψήφισμα περί κηρύξεως του Ελευθερίου Βενιζέλου ως «αξίου της Ελλάδος, ευεργέτου και σωτήρος της Πατρίδος».

Σήμερα, η θύμηση της Μικρασιατικής Καταστροφής, μία ματωμένη σελίδα στην πολύχρονη Ιστορία του Ελληνισμού στην περιοχή – και μάλλον όχι η πιοσκληρή, όταν οι Έλληνες έχουν υποστεί χειρότερες και μεγαλύτερες δηώσεις και εξανδραποδισμούς – δεν θα πρέπει να προσεγγίζεται με φοβική επιβολή της σιωπής επί σειρά δεκαετιών περί την δόξα και την πανωλεθρία…


 

Πηγη:

Σάββατο 21 Μαΐου 2022

«Ας αφήσουμε πίσω το φοβικό σύνδρομο που έχουμε από το 1922 έναντι της Τουρκίας»-Δημ.Σταθακόπουλος

 

Αυτό που τους τελευταίους μήνες μας παρουσιάζουν ως «απομονωμένη Τουρκία» είναι ένα βολικό αφήγημα για όσους αρνούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. 

Για το ποια είναι η Τουρκία του Ερντογάν ο Δρ Δημήτρης Σταθακόπουλος έχει μιλήσει πολύ και όσα έχει επισημάνει έχουν επιβεβαιωθεί στην πράξη.

«Η Τουρκία συμμετέχει στο ΝΑΤΟ και όπου άλλου για να δει τι μπορεί να πάρει. Η Ελλάδα συμμετέχει για να δει τι μπορεί να προσφέρει με την ελπίδα ότι κάτι θα πάρει», λέει ο κ.Σταθακόπουλος στη συνέντευξη του στο militaire.gr . Εξηγεί πως η Τουρκία κάνει το «αλισβερίσι» της. 

Από την άλλη πλευρά εξηγήσει ότι η τακτική του «καλού παιδιού που ακολουθούμε τη ρότα των ΗΠΑ ή της ΕΕ» δε μας οδηγεί πουθενά. Μόνο σε αδιέξοδο.

«Τις κόκκινες γραμμές μας δεν αρκεί να τις επικαλούσταμε. Πρέπει να πείσουμε ότι δεν είμαστε διαθέσιμοι να κάνουμε πίσω απ ΄ αυτές. Τι θα γίνει το καλοκαίρι με την έξοδο του νέου γεωτρύπανου της Τουρκίας», αναρωτιέται ο κ.Σταθακόπουλος.

Που αποδίδει την φοβικότητα του ελληνικού πολιτικού συστήματος να μιλήσει έστω για την επιθετική Τουρκία; «Υπάρχει ένα φοβικό σύνδρομο από το 1922 και μετά έναντι της Τουρκίας», λέει και εξηγεί πως αυτό μπορεί επιτέλους να αντιμετωπιστεί. Αφορά πρωτίστως στους πολιτικούς μας.

«Πρέπει να καταλάβουν οι σύμμαχοι μας ότι Ελλάδα-Τουρκία δεν είναι ένας ενιαίος χώρος, αλλά χώρες και ότι εμείς είμαστε οι πιο αξιόπιστοι», υποστηρίζει ο κ.Σταθακόπουλος.

 

 


 

Πηγη:

Το State Department ζητάει να προσέλθει η Ελλάδα σε διάλογο με την Τουρκία για τα όρια του εναέριου χώρου!

 


«Όλοι να σέβεστε το εναέριο χώρο των άλλων»


Για άλλη μία φορά το State Department επέλεξε την πολιτική του «Πόντιου Πιλάτου» που στην πραγματικότητα είναι ένα είδος μεροληπτικής ουδετερότητας υπέρ της Τουρκίας και ζητάει από την Ελλάδα να προσέλθει σε διάλογο και συζήτηση με την Τουρκία για τα όρια του ελληνικού ενάεριου χώρου.

 

 

Για την ακρίβεια απαντώντας σε ερώτηση Αμερικανίδας δημοσιογράφου για το πόσο οι ΗΠΑ ανησυχούν για τις τουρκικές υπερπτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά και για το πώς αυτές οι ενέργειες επηρεάζουν τη σταθερότητα του ΝΑΤΟ, ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Νεντ Πράις, για άλλη μία φορά οι Αμερικανοί αναφέρονται γενικώς και αορίστως σε «όλες τις χώρες να σέβονται τον κυρίαρχο εναέριο χώρο άλλων χωρών και να χρησιμοποιούν κυβερνητικά αεροσκάφη λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας των πολιτικών αεροσκαφών».

Παλαιότερα η φράση αυτή δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία, αν δεν είχε προηγηθεί η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ το οποίο ισχυρίζεται πως ελληνικά μαχητικά πέταξαν δυτικά της Ίμβρου εντός του τουρκικού εναέριου χώρου.

Η Τουρκία έχει ξεκινήσει αυτή την πρακτική τις τελευταίες ημέρες. Όποτε κάνει παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και πετάνε τα τουρκικά μαχητικά πάνω από το ελληνικό έδαφος εκδίδει ανακοινώσεις ότι η ΠΑ το είχε κάνει νωρίτερα και συνεπώς η ΤΗΚ προχώρησε σε «αντίποινα».

Αμέσως μετά εμφανίζονται οι ΗΠΑ και εκδίδουν ανακοίνωση στο «πνεύμα» «να σέβονται όλοι τον εναέριο χώρο των άλλων».

Σήμερα το State Department είπε:

 

 

«Στην πρώτη σας ερώτηση, σχετικά με τις τουρκικές υπερπτήσεις, ενθαρρύνουμε όλες τις χώρες να σέβονται τον κυρίαρχο εναέριο χώρο άλλων χωρών και να χρησιμοποιούν κυβερνητικά αεροσκάφη λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας των πολιτικών αεροσκαφών.

Όπου υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με τα όρια του εναέριου χώρου μιας χώρας, ζητούμε συντονισμό και συζήτηση και όχι προκλητικές ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θανατηφόρα ατυχήματα.

Ως θέση αρχής, ενθαρρύνουμε όλα τα κράτη να επιλύσουν τα ζητήματα θαλάσσιας οριοθέτησης ειρηνικά και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο».

 

Πάλι απέφυγε το State Department να καταδικάσει τις τουρκικές πτήσεις πάνω από ελληνικά εδάφη και εν συνεχεία διέχυσε την ευθύνη σε όλους αορίστως με τη φράση «όλες οι χώρες να σέβονται τον κυρίαρχο εναέριο χώρο άλλων χωρών» και φυσικά στο τέλος αναφέρει «Όπου υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με τα όρια του εναέριου χώρου μιας χώρας, ζητούμε συντονισμό και συζήτηση και όχι προκλητικές ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θανατηφόρα ατυχήματα».

Όμως από την στιγμή που η Ελλάδα δε διεκδικεί τίποτε και δεν αναθεωρεί τίποτε, προς συζήτηση μένουν πάντα οι απαιτήσεις αυτού που διεκδικεί.

Άρα όταν γίνεται συμβιβασμός χάνει αυτός που δεν διεκδικεί τίποτε, δηλαδή η Ελλάδα.

 

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο των δέκα ναυτικών μιλίων από την στιγμή που η Ελλάδα δέχεται χωρικά ύδατα των έξι ναυτικών μιλίων.

Να θυμίσουμε ότι χθες η Άγκυρα πετώντας 2,5 μίλια από την Αλεξανδρούπολη «έκανε πλάκα» στο ελληνικό σύστημα αεράμυνας το οποίο δυστυχώς παρά τις θυσίες και τους κόπους του ελληνικού λαού και των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων παραμένει «άφωνο» κατ’ εντολήν της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Παρά τους κομπασμούς και τις πομφόλυγες πριν δύο εβδομάδες περί ενεργοποίησης (!) του συστήματος αεράμυνας, αποδεικνύεται πως «όλα είναι λόγια».

Τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, πέταξαν 2,5 μίλια  από την Αλεξανδρούπολη και δεν ακούστηκε ούτε «μπαμ». Δηλαδή τι περιμένουν στην κυβέρνηση; Να μας βομβαρδίσουν για να απαντήσει;

Βέβαια, το ΥΠΕΞ της Τουρκίας αποποιείται τις κατηγορίες για παραβίαση του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη και ρίχνει την ευθύνη στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει το δελτίο τύπου του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών, Τανζού Μπιλγκίτς:

«Αεροσκάφη F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας παραβίασαν τον εναέριο χώρο μας στα δυτικά της Ίμβρου (Gokceada) στις 16 Μαΐου 2022 και στα δυτικά της περιοχής Enez στις 17 Μαΐου 2022. Η Πολεμική μας Αεροπορία έδωσε την απαραίτητη απάντηση σε αυτές τις προκλητικές παραβιάσεις στις 18 Μαΐου 2022, σύμφωνα με τους κανόνες περί αμοιβαιότητας και της εμπλοκής.

Η Ελλάδα προσπαθεί για άλλη μια φορά να δημιουργήσει μία αντίληψη εναντίον της χώρας μας στη διεθνή κοινή γνώμη, χρησιμοποιώντας την ένταση που ξεκίνησε η ίδια με δικές της προκλητικές ενέργειες.


Στο πλαίσιο αυτό, απορρίπτουμε παντελώς τους αβάσιμους ισχυρισμούς και κατηγορίες που διατυπώθηκαν κατά της χώρας μας από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών με την ανακοίνωσή του με ημερομηνία 20 Μαΐου και καταδικάζουμε σφόδρα τις ελληνικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας»

 

 

 

 ΠΗΓΗ:Pronews.gr