Κεραυνοί Ζιαζιά για την πολιτική άμυνας, την εξωτερική πολιτική, το turkaegean και τα λιβανιστήρια υπουργών

 Δυστυχώς η Χώρα μας και πάλι ακολουθεί τις εξελίξεις που δρομολογεί η Τουρκία και δεν έχει την προνοητικότητα, την ικανότητα να εκτιμήσει και να διαμορφώσει  η ίδια τις εξελίξεις με βάση την εθνική της στρατηγική και προώθηση των εθνικών της συμφερόντων.

Γράφει ο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΙΑΖΙΑΣ

Επίτιμος Α/ΓΕΣ

Η Χώρα μας δεν μπόρεσε έγκαιρα, αν και είχε τα μέσα και τις δυνατότητες, να αντιμετωπίσει διπλωματικά την Τουρκία όταν εμφάνισε το τουρκολιβυκό  μνημόνιο και έτρεχε πίσω από τις εξελίξεις που δημιούργησε η γείτονα χώρα. 

Η Ελλάδα επί χρόνια παρακολουθεί το δόγμα του κατευνασμού και το αφήγημα της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, χωρίς ποτέ να συντάξει έναν φάκελο και να τον στείλει σε όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς, με τις προκλήσεις της Τουρκίας στο πεδίο, αλλά και τις παράλογες φραστικές επιθέσεις εναντίον της χώρας μας. Δεν κατήγγειλε έγκαιρα την συγκρότηση της 4ης τουρκικής Στρατιάς απέναντι από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, που απειλεί την εθνική μας κυριαρχία. Τώρα που το αφήγημα της αποστρατιωτικοποίησης η Τουρκία το έβαλε πρώτο στην ατζέντα των διεκδικήσεων της, πάλι τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις και επιχειρούμε να ενημερώσουμε την διεθνή κοινή γνώμη για τα αυτονόητα, που όμως  επί χρόνια η Τουρκία καλλιεργούσε το αφήγημα της σε όλα τα διεθνή φόρουμ .

Δυστυχώς και σήμερα η Χώρα μας αιφνιδιασμένη σε όλα τα επίπεδα διοικήσεως, αν και το θέμα ήταν γνωστό στον δημοσιογραφικό κόσμο από τον Δεκέμβριο του 2021, τρέχει για ακόμη μια φορά πίσω από τις εξελίξεις. Η Τουρκία μέσω της Επιτροπής Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας της ΕΕ ( EUIPO) κατοχύρωσε το εμπορικό σήμα (brand name) «Turkaegean» (Τουρκο -Αιγαίο) και με αυτό θα διαφημίζει τις «ακτές της ευτυχίας» στην Ε.Ε., μέχρι το 2031.

Η Τουρκία υπέβαλε δύο διαφορετικές αιτήσεις για την κατοχύρωση του εν λόγω εμπορικού σήματος, μία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μία στις ΗΠΑ. Το αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε δεκτό στις 15 Δεκεμβρίου του 2021, με βάση την απόφαση της Επιτροπής Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας.

Πρόκειται για τον όρο “Τουρκο-αιγαίο” που στοχεύει στην προσέλκυση τουριστών, ωστόσο, αποτελεί και  “ακραία αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο”, που οι σημερινοί κυβερνώντες επιχειρούν να το υποβαθμίσουν ως διοικητική πράξη και να  αφαιρέσουν από το κάδρο της επικαιρότητα. 

Αντίστοιχο αίτημα στις ΗΠΑ δεν έγινε αποδεκτό, όχι λόγο του ελληνικού λόμπι στην Αμερική, όπως υποστήριξαν ορισμένοι, αλλά για τυπικούς και γραφειοκρατικούς λόγους, γεγονός που δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να προσπαθήσει πάλι μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022.

Ο Έλληνας αντιπρόσωπος στην  Επιτροπή Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας της ΕΕ ( EUIPO), οι Έλληνες Ευρωβουλευτές, το αρμόδιο Υπουργείο, γενικά η ελληνική κυβέρνηση ,οι ελληνικές υπηρεσίες κοιμόταν τον ύπνο του «δικαίου» παρακολουθώντας το σήμα «Turkaegean» να αλωνίζει στα διεθνή τουριστικά «σαλόνια» και μόλις τώρα «θυμήθηκαν» να προαναγγειλουν προσφυγή στην ΕΕ. Φαίνεται ότι δεν πήραν μυρωδιά από την πρακτική της γειτονικής μας χώρας που επιδίδεται σ΄έναν ανελέητο υβριδικό πόλεμο εναντίον μας και ύστερα από επτά μήνες αντελήφθησαν τι είχε γίνει και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα .

Δεν φτάνει που οι Τούρκοι οικειοποιούνται ένα ελληνικότατο όνομα με ρίζες από την αρχαία Ελλάδα και το «μαγαρίζουν» για να αποσπάσουν τουριστικά οφέλη από τη φήμη του, δεν φτάνει που η κυβέρνηση στέκεται απαθής στην παραχάραξη της ιστορίας και την αμφισβήτηση της κυριαρχίας του Αιγαίου, αλλά το πιο επικίνδυνο για την Χώρα μας είναι ότι  έχουμε και τους εντός των τοίχων «πρόθυμους», «νεοπατριώτες» που δεν έχουν το κουράγιο, την εθνική και ιστορική διαπαιδαγώγηση για να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία και την εθνική αξιοπρέπεια της Χώρας, διότι γαλουχήθηκαν σε έναν «άλλο κόσμο», που κυρίαρχο μέλημα του είναι το χρήμα, η δημιουργία πολυπολιτισμικής κοινωνίας, η εξαφάνιση της έννοιας του ΄Εθνους και της Πατρίδος και η ευόδωση των στόχων του αφηγήματος της παγκοσμιοποίησης. Όλοι αυτοί θα  όφειλαν να γνωρίζουν ότι την Τουρκία δεν την ενοχλεί μόνο η ύπαρξη της Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και η «ύπαρξη» του ελληνικού πολιτισμού ως διαρκής ιστορική αλλά και παρούσα υπόμνηση.

Ο αιγαιακός χώρος έχει ταυτιστεί για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια με τον ελληνισμό. Οι γείτονες φαίνεται πως προσπαθούν να επιβάλλουν τη λήθη στις «ακτές της ευτυχίας», όπως χαρακτηριστικά λέει και το διαφημιστικό μήνυμα της Turkaegean, όχι μόνο για τουριστικούς λόγους…διότι συνδέει άρρηκτα το Αιγαίο Πέλαγος και τα ελληνικά νησιά με την Τουρκία, γεγονός που δημιουργεί σύγχυση στον τουριστικό κόσμο και αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Και εδώ τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Κανένας άραγε αρμόδιος δεν αντιλήφθηκε το αίτημα της Τουρκίας;  Τι έκαναν οι πανάκριβοι για την χώρα μας Έλληνες αξιωματούχοι στην Ε.Ε.; Δεν πήραν είδηση ΤΙΠΟΤΑ. Τι έκανε ο αρμόδιος υπουργός; 

Πρόκειται για εγκληματική αδράνεια του αρμόδιου υπουργού, του Έλληνα Επιτρόπου στην ΕΕ, αλλά και των αρμόδιων υπηρεσιών που επέτρεψαν στην Τουρκία εδώ και επτά μήνες να διεκδικήσει και να κατοχυρώσει το υπόψη εμπορικό σήμα, την ώρα μάλιστα που ο Ερντογάν αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στο νησιά του Αιγαίου .

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υπάρχει ολιγωρία και αβλεψία των ιθυνόντων της πολιτείας και της συγκεκριμένης υπηρεσίας………τους επικεφαλείς  της οποίας τοποθέτησε η κυβέρνηση, ο αρμόδιος υπουργός  και βέβαια όχι με αξιοκρατικά κριτήρια αλλά με καθαρά κομματικά και ενδεχομένως και οικογενειακά  κριτήρια, όπως διαπιστώνεται από την αντιμετώπιση του υπόψη ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ .

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ της όλης καταστάσεώς είναι ότι ουδείς από τους υπεύθυνους είχε την ευαισθησία να αναλάβει τις ευθύνες αυτής της «εθνικής παράλειψης», για ένα τόσο μείζον εθνικό θέμα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπεύθυνος είναι ένας υπηρεσιακός υπάλληλος …………ενώ ο υπεύθυνος υπουργός απλώς ζήτησε συγνώμη για «όσους στεναχώρησε», δεν αντιληφθεί ότι στεναχώρησε όλους τους Έλληνες πλην αυτών που τον λιβανίζουν κάθε πρωί στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ……….

Επίσης δεν ζήτησε συγνώμη από τον Έλληνα πολίτη, για τη επιλογή του να τοποθετήσει σε καίρια θέση κάποιον που φαίνεται ότι ήταν εθνικά «ελαφρύς» για αυτή την θέση . 

Δυστυχως το πολιτικό σύστημα δεν έχει αντιληφθεί ούτε και τώρα που η Χώρα διέρχεται δύσκολες καταστάσεις με τα εθνικά μας θέματα, ότι ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΑΟ. ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ. 

ΔΕΝ ΟΜΙΛΩ ΒΕΒΑΙΑ  ΓΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΔΙΟΤΙ ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ «ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΟΥΣ, ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΟΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ .

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

Τι έγινε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη και τι έμαθαν οι Έλληνες από τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης

 

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Παρακολουθώντας μόνο τα ελληνικά ΜΜΕ (πλην εξαιρέσεων), έχεις την εντύπωση ότι η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Μαδρίτη είχε ως αποκλειστικό θέμα τα ελληνοτουρκικά με ολίγη σασπένς (suspense= αγωνία για την εξέλιξη ενός δράματος) από αμερικανό- τουρκικά (συνάντηση Μπάιντεν- Ερντογάν), όπου και εκεί η Ελλάδα ήταν στο επίκεντρο. Φυσικά τα ελληνικά ΜΜΕ στις εκτενείς ανταποκρίσεις τους  και τα ρεπορτάζ από την  Μαδρίτη,  εκθείαζαν τις επιτυχημένες παρεμβάσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και μετρούσαν τις επιτυχίες και τα οφέλη για τη χώρα μας,  σε αντιδιαστολή με τις «κραυγαλέες» αποτυχίες της τουρκικής διπλωματίες, όπου σύμφωνα με δημοσίευμα ελληνικής εφημερίδας «Ο Ερντογάν στην Μαδρίτη, έβαλε  την ουρά του κάτω από σκέλια». Επικίνδυνος ιστορικός και εθνικός αταβισμός; μήπως ακραίος ωφελιμισμός, η περίπτωση μετατροπής των ΜΜΕ σε ιμάντα μεταφοράς της κυβερνητικής προπαγάνδας;  Ηχηρή παραφωνία , ο δημοσιογράφος  Γ. Κύρτσος,  ευρωβουλευτής (εξελέγη με τη Ν.Δ. αλλά διεγράφη), που χωρίς να συμμερίζομαι απόλυτα , παραθέτω τον τίτλο του άρθρου του  “Η ήττα Μητσοτάκη στο ΝΑΤΟ και η πανωλεθρία των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ”!». Και που όλα αυτά; Στη χώρα που γέννησε το μέτρο, την αρμονία και που δίδαξε  τη μεσότητα ως αρετή. 

«ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ», αποφαίνεται ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Μια αποφθεγματική φράση που υποδηλώνει την αναγκαιότητα, ότι σε κάθε έκφανση της ζωής, είναι ωφέλιμο να υπάρχει το Μέτρο.  Και αργότερα, ο Αριστοτέλης με βάση το «Μέτρον» θα ορίσει την «Αρετή» ως τη Μεσότητα, δηλαδή τη συμπεριφορά εκείνη που ισαπέχει από την ακραία υπερβολή και την παντελή έλλειψη.  Το Μέτρο λοιπόν ως ακριβό κόσμημα , θα πρέπει να στολίζει τον προφορικό και γραπτό λόγο, το δημοσιογραφικό κείμενο, το ρεπορτάζ, την ανάλυση, την άποψη. Η έλλειψη του Μέτρου, καθιστά τη δημοσιογραφία ανυπόληπτη.

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, που έγινε  29-30  στη Μαδρίτη, χαρακτηρίζεται και δικαίως, ως μία από τις πιο σημαντικές στην ιστορία της Συμμαχίας.

Με βάση το κοινό ανακοινωθέν των αρχηγών κρατών και Κυβερνήσεων των 30 μέχρι σήμερα κρατών μελών του ΝΑΤΟ που θα αυξηθούν σε 32 με νέα μέλη την Σουηδία και Φινλανδία, των επεξηγηματικών δηλώσεων του Γ.Γ. και άλλων νατοϊκών αξιωματούχων, προκύπτει μια ουσιώδης μετεξέλιξη της Συμμαχίας.  Υιοθετήθηκε η νέα  Στρατηγική Αντίληψη, το νέο δόγμα της. Σύμφωνα με αυτό, έχουμε μια  θεμελιώδη μετατόπιση του ΝΑΤΟ της μεταψυχροπολεμικής εποχής , όταν η Ατλαντική συμμαχία έβλεπε τη Ρωσία,  ως πιθανό σύμμαχο και δεν εστίαζε το ενδιαφέρον της καθόλου στην Κίνα. 

Στην νέα αντίληψη του ΝΑΤΟ, όπως διαμορφώθηκε στη Μαδρίτη, «Η Ρωσική Ομοσπονδία αποτελεί τη σημαντικότερη και αμεσότερη απειλή για την ασφάλεια των Συμμάχων και για την ειρήνη και τη σταθερότητα στον ευρωατλαντικό χώρο». Μπορεί  η έκφραση «Σιδηρούν Παραπέτασμα» να μην υπάρχει πλέον στο λεξιλόγιό μας, αλλά μετά τη Μαδρίτη,  η Ευρώπη είναι  διαιρεμένη όπως και στην περίοδο του  Ψυχρού Πολέμου,  με τα πυρηνικά – πυραυλικά συστήματα και από τις δύο πλευρές σε ετοιμότητα.

Και ακόμη, στον νέο στρατηγικό οδικό χάρτη της Συμμαχίας, η Κίνα συνιστά πρόκληση για τα «συμφέροντα» και την «ασφάλεια» των χωρών του ΝΑΤΟ! (Είναι και η Ελλάδα, μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ, που η ασφάλειά τους απειλείται από την Κίνα;).

Σε αμιγώς επιχειρησιακό – στρατιωτικό επίπεδο, αυξάνοντα θεαματικά οι επιχειρησιακές δυνατότης της  Δύναμης  Ταχείας αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NATO Response Force – NRF) .  Ο αμερικανός Πρόεδρος Τζό Μπάιντεν ανακοίνωσε ότι νέες και ισχυρές  Μονάδες του αμερικανικού Στρατού, θα εγκατασταθούν σε ευρωπαϊκά κράτη που έχουν κοινά σύνορα με τη Ρωσία, προκειμένου να ενισχύσουν το ΝΑΤΟ , ώστε να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά τη ρωσική απειλή. Το ΝΑΤΟ, ως πολιτικοστρατιωτικός μηχανισμός, γιγαντώνεται αποκτά κτηνώδη στρατιωτική ισχύ, γίνεται πιο παρεμβατικός στις εστίες πολιτικής έντασης και αναταραχής, ή στρατιωτικών συρράξεων, επιλεκτικά, εκεί που απειλούνται τα Στρατηγικά συμφέροντα (πολιτικά, στρατιωτικά, ενεργειακά) των ΗΠΑ. 

Ο ρόλος της Ελλάδας

Η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής θέσης της και των στρατιωτικών βάσεων που έχει εκχωρήσει σε συμμαχικές δυνάμεις, θα έχει αναβαθμισμένο ενεργό ρόλο στις  νατοϊκές επιχειρήσεις κάθε μορφής. 

Στα θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος, που έγιναν στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, εντάσσεται και η συνάντηση του Προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.

Σύμφωνα με πληροφορίες , ο αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε στην  σημασία της διατήρησης της σταθερότητας στο Αιγαίο και τη Συρία.  

Ο Τζο Μπάιντεν διαβεβαίωσε τον συνομιλητή του πρόεδρο της Τουρκίας, ότι θα στηρίξει το  αίτημα της Άγκυρας σχετικά με την αγορά 40 μαχητικών αεροσκαφών F-16 Viper και την αναβάθμιση 80 παλαιότερων σε αυτή την εκδοχή.  Είναι «θεωρητικά»  η δεύτερη βασική αμερικανική παραχώρηση στην άρση του βέτο των Τούρκων,  για την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.  Βέβαια, ο δρόμος μέχρι την οριστικοποίηση της συμφωνίας για τα F-16 είναι μακρύς για την Τουρκία, καθώς αυτή πρέπει να εγκριθεί και από το Κογκρέσο, το οποίο αυτή τη στιγμή δεν διάκειται ευμενώς στην ικανοποίηση  του τουρκικού αιτήματος, παρότι θα ασκηθεί παρέμβαση από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Συνήθως όμως, το πανίσχυρο λόμπυ των αμερικανικών Πολεμικών Βιομηχανιών, είναι που επιβάλει τις επιλογές του στο Κογκρέσο …

Αξιολογώντας αυτή την εξέλιξη η Ελληνική Κυβέρνηση,  εκκινεί σύντομα τη διαδικασία,  για την απόκτηση υπερσύγχρονων μαχητικών 5ης  γενιάς, τα  F-35 ΣΤΕΛΘ, αποστέλλοντας σχετική επιστολή στις ΗΠΑ.

Τώρα βέβαια, προκύπτει και ένα ερώτημα. Πως θα διασφαλιστεί η σταθερότητα στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο, όπως ζήτησε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, όταν η Αμερικανική Αεροδιαστημική Πολεμική Βιομηχανία, θα πουλήσει υπερσύγχρονα και πανάκριβα μαχητικά αεροσκάφη σε Τουρκία και Ελλάδα;  

Με ένα πρόσθετο στοιχείο προβληματισμού, ότι η  Τουρκία, αποδεδειγμένα  συμπεριφέρεται ως  ο ταραξίας της περιοχής και απειλεί,  ότι θα χρησιμοποιήσει τα μαχητικά της αεροσκάφη τα F-16 , σύγχρονα και παλαιότερα, εναντίον συμμάχων των ΗΠΑ, αλλά  και του ΝΑΤΟ.  Οι διεκδικήσεις της Τουρκίας (Αιγαίο, Κύπρος, Θράκη), που στρέφονται κατά της εδαφικής ακεραιότητας  της Ελλάδας και της Κύπρου, έχουν προβολή ισχύος, τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη που διαθέτει ή θα αποκτήσει η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία. 

Επιπροσθέτως, μία από τις προβλέψεις της συμφωνίας, του ΝΑΤΟ με την Τουρκία, που επέτρεψε την ένταξη στη Συμμαχία των δύο Σκανδιναβικών κρατών ,   αφορά την άρση κάθε εμπάργκο σε βάρος της Τουρκίας στον τομέα της Πολεμικής  βιομηχανίας των χωρών της Δύσης.

Το  εμπάργκο όπλων είχε επιβληθεί στην Τουρκία, λόγω των αρνητικών  επιδόσεων,  που καταγράφει το καθεστώς Ερντογάν, στον ευρύτερο τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που αποτελεί και αξιακό πλαίσιο για τη δύση και τον δυτικό πολιτισμό.  

Άρση του εμπάργκο όπλων σημαίνει μήπως επιβράβευση της Τουρκίας ότι  συμμορφώνεται και σέβεσαι τα ανθρώπινα δικαιώματα;  ή μήπως εξυπηρετεί κάποια πολιτική σκοπιμότητα της Συμμαχίας, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι και τόσο ψηλά στην ατζέντα;

 Και η κορωνίδα των τουρκικών αξιώσεων. Η Τουρκία στο μνημόνιο που συμφώνησε με το ΝΑΤΟ, επέβαλε την πλήρη συνεργασία της Συμμαχίας,  στον αγώνα της Τουρκίας  κατά του PKK και όσων σχετίζονται με αυτό (Κούρδοι της Συρίας).   

 Οι αρχές,  οι αξίες,  η ανεκτικότητα και η προστασία στους καταδιωκόμενους πολίτες,  που επεδείκνυαν οι Σκανδιναβικές χώρες, μάλλον πνίγονται στην μέγγενη των απαιτήσεων της Τουρκίας. Οι Κούρδοι, θα τεθούν υπο διωγμόν, όχι μόνο  στη Σουηδία και στη Φιλανδία,  αλλά και σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ. Σχετικά με τον «αγώνα» της Τουρκίας κατά της τρομοκρατίας, υπάρχει και η άλλη πλευρά.  Η Τουρκία αποδεδειγμένα και τεκμηριωμένα,  έχει συνεργαστεί με το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) στη Συρία και στο Ιράκ, ενώ προστατεύει τη Χαμάς…

Κοντολογίς, ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, δεν εγκαταλείπει το στόχο του να αναδειχτεί σε ηγέτη του Ισλάμ,  για αυτό θα συνεχίσει να ακροβατεί μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας και όχι μόνο δεν θα επιστρέψει στο δυτικό «μαντρί», αλλά θα υπονομεύει τα Στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης, ως ο «Δούρειος Ίππος» της Συμμαχίας.  

Και μια «λεπτομέρεια»  της τουρκικής διπλωματίας, που άφησε «άφωνους» τους δικούς μας στη Μαδρίτη, παρότι είχαν κάνει εντατικά φροντιστήριο…  Τα ελληνοτουρκικά και ειδικότερα οι απαιτήσεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας, δεν βρήκαν πρόσφορο έδαφος, για να αναπτυχθούν, στις εργασίες ή στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη. Η Τουρκική διπλωματία έθεσε  άλλες προτεραιότητες, όπως η άρση του βέτο,  για την ένταξη στο ΝΑΤΟ των δυο Σκανδιναβικών κρατών της Σουηδίας και της Φιλανδίας, που έγινε μέσω ανταλλαγμάτων. Και έτυχε το σύνολο σχεδόν των επιδιώξεων. Όμως,   με την ολοκλήρωση των εργασιών της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, επανέφερε, το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας επανέλαβε την άποψη πως «η στρατιωτικοποίηση των νησιών και των βραχονησίδων είναι ενάντια στις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων». Και  ζήτησε από την Ελλάδα,  να σεβαστεί  αυτές τις Συνθήκες και να πράξει ανάλογα. Και  επανέλαβε τους ισχυρισμούς του, ότι  «Η Ελλάδα που παραβίασε τον εναέριο χώρο της ΤΟΥΡΚΙΑΣ 147 φορές θα πρέπει να λογοδοτήσει.». Βέβαια, ο Τ. Ερντογάν, δήλωσε πως η Τουρκία δεν επιθυμεί την ένταση,  αν κάνει το ίδιο και η Ελλάδα. 

Από ελληνικής πλευράς, οι παρεμβάσεις στους διεθνείς δικαιοδοτικούς θεσμούς και οργανισμούς, του Πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη και των συναρμοδίων υπουργών Εθνικής Άμυνας και εξωτερικών, αποδομούν πλήρως τις τουρκικές αιτιάσεις. Σε αυτές, τεκμηριώνεται το αβάσιμο και ανυπόστατο των τουρκικών αιτιάσεων σχετικά με τη δήθεν υποχρέωση αποστρατικοποίησης νησιών του Αιγαίου.  Επιμένει η ελληνική διπλωματία,  στην καθολική εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου. Και η Ελληνική Κυβέρνηση όπως και κάθε ελληνική κυβέρνηση, απορρίπτει,  κάθε μορφή διαλόγου με την Τουρκία,  που εμπεριέχει ως πιθανότητα , το ενδεχόμενο, διαπραγμάτευσης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.  Τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, σε θάλασσα, ξηρά και αέρα, είναι  εξ ορισμού και αμετακλήτως , αδιαπραγμάτευτα. Σχετικά με την ανταπόκριση των εταίρων μας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.,  είναι γεγονός, ότι ορισμένες από τις δημόσιες τοποθετήσεις τους , δεν  ικανοποιούν απολύτως, την Ελλάδα, ενώ και κάποιες άλλες , όπως του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ είναι ετεροβαρείς,  αφού έχουν έντονο φιλοτουρκικό «χρώμα», όπως το απαράδεκτο «Να  τα βρείτε με την Τουρκία».

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

«Το φίδι στον κόρφο του ΝΑΤΟ, ο κακός δαίμονας του Ελληνισμού»

Από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Ταγίπ Ερντογάν και εντεύθεν — 15η Ιουλίου 2016 — η Τουρκία (σύμμαχος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ απ’ το 1952) άλλαξε εμφανώς πίστα στη στρατηγική προώθησης της αναθεωρητικής πολιτικής της σε βάρος μας και σε βάρος της Κύπρου, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο οι προκλήσεις και οι απειλές της.

 Γράφει η

Κρινιώ Καλογερίδου

Προκλήσεις και απειλές σε βάρος της κυριαρχίας και  της εδαφικής ακεραιότητας αμφότερων των χωρών-εκπροσώπων του Ελληνισμού στη Μεσόγειο, οι οποίες βιώνουν επί δεκαετίες την κλιμάκωση της κρίσης με την Τουρκία ανάλογα με το κατά πόσο οι στρατηγικές εξελίξεις δημιουργούν παράθυρα ευκαιρίας γι’ αυτήν.

Ανάλογα με το κατά πόσο είναι… επιρρεπείς σε κατευναστικές και υποχωρητικές στάσεις έναντι των αναθεωρητικών αξιώσεών της, δεδομένης της φιλειρηνικής φιλοσοφίας τους που εδράζεται στις πρόνοιες των Διεθνών Συνθηκών και του Δικαίου της Θάλασσας για τη Θράκη το Αιγαίο και την Μεγαλόνησο.

Πρόνοιες που στηρίζουν το status quo των συνόρων Ελλάδας και Κύπρου, την αλλαγή των οποίων αξιώνει αδίστακτα η Τουρκία επωφελούμενη καταστάσεων που την ευνοούν, όπως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ”σήμερα” (η οποία αποτελεί γι’ αυτήν οδηγό εφαρμογής της αναθεωρητικής πολιτική της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο) και ”χθες” (1974) το πραξικόπημα και η ανατροπή του Μακαρίου στην Κύπρο από τη Χούντα του Ιωαννίδη.

Ανατροπή που έδωσε το δικαίωμα στον Αττίλα για εισβολή και εδραίωση μιας νέας τάξης πραγμάτων στο βόρειο, κατεχόμενο τμήμα της, όπου η Τουρκία — 48 χρόνια μετά — εξακολουθεί να διατηρεί παράνομα ισχυρό στρατιωτικό σώμα, να εποικίζει τα Κατεχόμενα και να χτίζει την μια βάση μετά την άλλη υπό το απαθές βλέμμα του ΝΑΤΟ (για να μην πω προστατευτικό λόγω Στόλτενμπεργκ) και το αμήχανο των κοινών μας συμμάχων σ’ αυτό.

Το αμήχανο της… ”ουδετερότητας” ανάμεσα στην Τουρκία απ’ τη μια και την Ελλάδα με την Κύπρο από την άλλη. Μόνο που η… ”ουδετερότητα” του ΝΑΤΟ και των ”Μεγάλων”, η στάση ίσων αποστάσεων που ισχυρίζονται πως κρατούν ως μέλη κοινής συμμαχίας, ισοδυναμεί με ενθάρρυνση προς τον θύτη και καταπιεστή-Τουρκία  κι όχι με αλληλεγγύη στην ευρισκόμενη μονίμως υπό την απειλή του casus belli Ελλάδα και τη διηρημένη απ’ τον Τούρκο κατακτητή Κύπρο.

   Την Κύπρο για την οποία είχε πει κάποτε ο μέντορας του Ταγίπ Ερντογάν Νταβούτογλου ότι είναι τόσο μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας για την Τουρκία, που θα επιδίωκε τον έλεγχό της ακόμα κι αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τουρκοκύπριος στο νησί…

   Πέραν αυτού, για να ξαναγυρίσω στην πολτιοπιλατική στάση των συμμάχων,  πολύ φοβάμαι ότι τις κλιμακούμενες λεκτικές και επί του πεδίου κινήσεις αναθεωρητισμού της Τουρκίας τις εξετάζει το ΝΑΤΟ (για λόγους αδιαφορίας ή άγνοιας της ιστορίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων) με βραχυπρόθεσμους όρους και με αφορμή τις δηλώσεις και ενέργειες της ηγεσίας της οι οποίες προσαρμόζονται στις εκάστοτε συγκυρίες.

   Δεν τις εξετάζει, δηλαδή, ως συνέχεια της ιστορικής της πορείας και της εξελικτικής της εικόνας που επιβεβαιώνει ότι είναι μια κλιμακούμενη απειλή για την περιοχή μας. Απειλή με αφετηρία τις μεταψυχροπολεμικές επιλογές της (από Δεκέμβριο 1991 και εντεύθεν), οι οποίες είχαν ως στόχο την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακό ηγεμονικό κράτος της Ανατολικής Μεσογείου.

   Αν η ΒΑ Συμμαχία εξέταζε ουσιαστικά και όχι επιδερμικά την τουρκική τακτική και στρατηγική απέναντι στον προμαχώνα του Ελληνισμού (Ελλάδα) στο διάβα του χρόνου, θα ανακάλυπτε ότι η Τουρκία παίζει διαχρονικά (1453-1897-1922-1955-1974) τον ίδιο απεχθή ρόλο. Τον ρόλο του θύτη με θύμα τον Ελληνισμό, ο οποίος δέχτηκε βαρύτατο χτύπημα το ’74 με τον διαμελισμό της Κύπρου και μεγάλη ταπείνωση, ντροπή και καταισχύνη το 1996 με την απώλεια τμήματος ελληνικής κυριαρχίας (Ίμια) για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

   Θα ανακάλυπτε, επίσης, το απύθμενο βάθος και θράσος της προπαγάνδας και ψευδολογίας του από 20ετίας ηγέτη της Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έφτασε να διατείνεται ότι η τουρκική μειονότητα στη Θράκη καταπιέζεται, τη στιγμή που αυτή αυξάνεται και πληθύνεται (σε πλήρη αντίθεση με τις ελληνικές μειονότητες υπό τουρκική κυριαρχία).

 Έφτασε να διατείνεται (σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα που προβλήθηκε σε συνέδριο, με αφορμή το μεταναστευτικό) ότι οι ελληνικές αρχές ασφαλείας διώκουν και κακοποιούν (ληστεύουν, ξυλοκοπούν και δολοφονούν) πρόσφυγες, όταν η χώρα μας έχει επιδείξει — κατά την τελευταία δεκαετία κυρίως — απτά δείγματα φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών ”φυτεύοντας” ανά την Ελλάδα Δομές Φιλοξενίας , οι οποίες διαμορφώνουν συχνά δυσμενείς συνθήκες για τη ζωή των γηγενών πολιτών της.

  Ωστόσο χειρότερες απ’ τα χοληφόρα βέλη που εκπέμπει καθημερινά σε βάρος μας ο Τούρκος Πρόεδρος είτε για να μας σπιλώσει ηθικά είτε για αναμοχλεύσει οδυνηρές μνήμες της Μικρασιατικής Καταστροφής των προγόνων μας, είναι οι αναθεωρητικές, αυθαίρετες, ανιστόρητες  και ψευδείς ερμηνείες του που έχουν στόχο την αποσταθεροποίηση της Θράκης (αίτημα για αναγνώριση ”τουρκικής” μειονότητας) και την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας επί των νησιών του ΒΑ και Ανατολικού Αιγαίου.

   Με δεδομένα αυτά, θα έπρεπε ήδη το ΝΑΤΟ να είχε σημάνει συναγερμό για το φίδι που τρέφει στον κόρφο του. Για το φίδι που ασκεί διπολική εξωτερική πολιτική αποκομμένη από την πραγματικότητα και εχθρική προς τα συμφέροντα της Συμμαχίας. Πολιτική στηριγμένη στις μεγαλοϊδεατικές ονειρώξεις του Ταγίπ Ερντογάν, εναρμονισμένη με το νεο-Οθωμανικό μεγαλείο των μεγαλοϊδεατικών ονειρώξεών του για επικράτηση του παντουρκισμού και ισλαμοφασισμού στον κόσμο….

  Ναι, το ΝΑΤΟ θα έπρεπε ήδη να έχει σημάνει συναγερμό για το φίδι στον κόρφο του, που είναι ο κακός δαίμονας του Ελληνισμού. Το φίδι που, έχοντας ξεπεράσει κάθε όριο παρανομίας με τις καθημερινές παραβιάσεις των ΕΧΥ και υπερπτήσεις πάνω απ’ τα ελληνικά νησιά, διεκδικεί επίσημα και δημόσια από σύμμαχη χώρα του ΝΑΤΟ (την Ελλάδα) 152 από αυτά που ανήκουν στην εδαφική κυριαρχία της.

   Διεκδικεί νησιά, νησίδες και βραχονησίδες της χώρας μας, αν και είναι καταχωρημένα στο σύνολό τους ως ελληνικά απ’ τον περασμένο αιώνα με τη βούλα Διεθνών Συνθηκών (Λωζάνης, 1923-Παρισίων, 1947) και Συμβάσεων (Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας [UNCLOS],  Montego Bay -Τζαμάικα, 1982).

   Και επειδή είναι θρασύτατο και πολύ επικίνδυνο το φίδι-Τουρκία, δεν αρκείται στη διεκδίκηση των ελληνικών κεκτημένων και προβαίνει με βήμα ταχύ σε πράξεις επίσπευσης των τετελεσμένων  βάφοντας παραπλανητικά κόκκινα τα ελληνικά νησιά, τα μικρονήσια και τα βραχονήσια μας στους χάρτες της ”Γαλάζιας Πατρίδας” της και ”γκρίζες” τις… ”θολά οριοθετημένες” θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου.

   Περιοχές που κάναμε το λάθος να αφήσουμε εκτεθειμένες στις ορέξεις της Τουρκίας με την υπογραφείσα το ’20 ημιτελή ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ δυστυχώς. Κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να παραμένει ”αδιάθετη” [άρα μη προστατευμένη απ’ την ελληνική επήρεια] η θαλάσσια ζώνη μεταξύ 28ου-32ου Μεσημβρινού, όπου ανήκουν ένα μέρος της Ρόδου και το σύμπλεγμα της Μεγίστης με τον ”γας ομφαλό” των ενεργειακών κοιτασμάτων μας, το Καστελόριζο.

   Έτσι η Τουρκία — πατώντας στα δικά μας λάθη, τις αβελτηρίες και τις παραλείψεις μας — έφτασε σήμερα (και με τις πλάτες του  Στόλτενμπεργκ πολύ πιθανόν) στην απόφαση (κατά την εφημ. Sabah) να επισημοποιήσει τις διεκδικήσεις της σε βάρος της χώρας μας με επίσημη κατάθεση από βήματος της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ για την Ειρήνη (Μαδρίτη 26-28 Ιουνίου) του αιτήματός της για αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του ΒΑ και Ανατολικού Αιγαίου, τα οποία συμπεριλαμβάνονται μέσα στα 152 που έχει ”γκριζάρει” απ’ το ’17 και τα έχει ”βαφτίσει” στους χάρτες της με τουρκικά ονόματα ως δικά της .

   Η παρανοϊκότητα του Ταγίπ Ερντογάν είναι άδηλη και ατελεύτητη, χωρίς άλλο. Γι’ αυτό δεν θα με ξάφνιαζε διόλου, αν μάθαινα ότι  — παράλληλα με το θέμα των ελληνικών νησιών —  έθεσε και πρόβλημα Θράκης (αναγνώριση ”τουρκικής” μειονότητας), για να ζευγαρώσει τις επιδιώξεις του.

   Λέω να ζευγαρώσει, γιατί τα του Κυπριακού αποτελούν ακόμη δυσεπίλυτο ”γρίφο” και ”το μέλλον άδηλον εστί περί αυτού”, όπως θα έλεγαν κατ’ ευφημισμόν οι πρόγονοί μας, για να αποφύγουν να αγγίξουν τη δυσοίωνη προοπτική της θανατερής πληγής του Ελληνισμού.

   Μιας ανοιχτής πληγής που κακοφορμίζει εδώ και 48 χρόνια (με ευθύνη των διεθνών θεσμών νομιμότητας [ΟΗΕ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε]  στους οποίους συμμετέχουν Ελλάδα και Κύπρος) υπό το βάρος της παρουσίας του τουρκικού στρατού κατοχής στο 37% του νησιού και των θλιβερών αποδείξεων εκτέλεσης των ”αγνοουμένων” Κυπρίων στρατιωτών απ’ τους εισβολείς του Αττίλα 1&2…

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

ΥΠΕΞ Σκοπίων: Η ‘ψευδομακεδονική’ γλώσσα γίνεται μία από τις 25 γλώσσες της ΕΕ

 

Ο Υπουργός Εξωτερικών, Μπουγιάρ Οσμάνι λέει ότι σύμφωνα με την παρούσα πρόταση, η ΄΄μακεδονική΄΄ γλώσσα είναι μια από τις 25 γλώσσες της ΕΕ και ως τέτοια εντάσσεται στο διαπραγματευτικό πλαίσιο.

Μιλώντας στην εκπομπή «360 Μοίρες» του Alsat TV, ο Οσμάνι δήλωσε ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες νίκες για τον ‘μακεδονικό’ λαό και τη χώρα.

«Σύμφωνα με ό,τι έχει πλέον ως πρόταση, η ΄΄μακεδονική΄΄ γλώσσα παραμένει μία από τις 25 γλώσσες της ΕΕ χωρίς καμία σημείωση, προσθήκη και διερμηνεία.

 Δεν επιτρέπουμε και δεν υπάρχει λόγος να το αμφισβητήσει η Βουλγαρία, γιατί γίνεται μέρος του διαπραγματευτικού πλαισίου και το διαπραγματευτικό πλαίσιο είναι το βασικό έγγραφο που ορίζει τη διαδικασία και στη συνέχεια αποτελεί τη βάση για την υπογραφή της συμφωνίας ένταξης, είπε ο Οσμάνι και πρόσθεσε ότι μπλοκαρίστηκε η όλη διαδικασία, δηλαδή αυτό που θα έχει τώρα στο κάδρο καθορίζει την πορεία προς τα εμπρός.

Επανέλαβε ότι το πρωτόκολλο δεν έχει θέση στο διαπραγματευτικό πλαίσιο και ότι περιμένει να οριστικοποιηθεί και στη συνέχεια να παρουσιαστεί στη δημοσιότητα.

 Ελπίζει ότι οι τροπολογίες της τελευταίας στιγμής που ενέκρινε το βουλγαρικό κοινοβούλιο στην απόφαση αποδοχής της γαλλικής πρότασης «παρέχουν μια βάση για να κατανοήσουμε τις θέσεις μας στη διαδικασία».

 «Σίγουρα, οι βουλγαρικές θέσεις έχουν ληφθεί υπόψη στον καθορισμό αυτού του πακέτου, γιατί για να δώσει συναίνεση, η Βουλγαρία ήθελε να δει και τις θέσεις του», είπε ο Οσμάνι.

Ερωτηθείς πότε αναμένεται η τελική γαλλική πρόταση, είπε ότι η γαλλική προεδρία θα λήξει σε λίγες μέρες και ότι η κυβέρνηση είναι ανοιχτή να εξετάσει αυτή την εκδοχή εάν φτάσει.

Πηγη: http://www.echedoros-a.gr

Η διπλή απειλή πολέμου των Τούρκων και τα λάθη από το 1995 μέχρι σήμερα

 

Κώστας Τσιτούνας

Το τελευταίο χρονικό διάστημα η επιθετική ρητορική των Τούρκων έχει περάσει σε άλλο level και αν δούμε προσεκτικά τις ακραίες δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων θα διαπιστώσουμε ότι επί της ουσίας θέτουν ένα δεύτερο casus belli, μια δεύτερη αφορμή πολέμου που αφορά το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών.

Η πρώτη αφορμή πολέμου που έθεσαν οι Τούρκοι εναντίον της χώρας μας έγινε το 1995 και αφορούσε την πρόθεση της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο. Τώρα οι Τούρκοι εκτοξεύουν μια νέα απειλή πολέμου σε περίπτωση που η χώρα μας δεν αποσύρει οπλικά συστήματα και ένοπλες δυνάμεις από τα νησιά, παρά το γεγονός ότι τα τουρκικά παράλια είναι γεμάτα από στρατιωτικές βάσεις. Στο πρώτο casus belli του 1995 οι χειρισμοί της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν από ερασιτεχνικοί έως άθλιοι.

Η απόφαση των Τούρκων εκείνη την περίοδο υποκινήθηκε από τον τότε προέδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της τουρκικής Βουλής Μουμτάζ Σοϊσάλ, από την πρωθυπουργό Τανσού Τσιλέρ και βεβαίως από το στρατιωτικό κατεστημένο της γείτονος. Η τότε ελληνική κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, αμέσως μετά τη γνωστοποίηση του τουρκικού ψηφίσματος, δήλωσε δήθεν ότι θα αναλάμβανε διεθνή εκστρατεία για την καταγγελία της τουρκικής πρόκλησης σε διεθνείς οργανισμούς κλπ κλπ. Βεβαίως τίποτα από αυτά δεν έγινε και το θέμα θάφτηκε από όλους. Και από την κυβέρνηση, και από την χλιαρή αντιπολίτευση και από τον ελληνικό Τύπο.

Υποβαθμίστηκε τόσο όσο χρειαζόταν για να θαφτεί. Η Ελλάδα δεν έκανε καν χρήση βέτο ή απειλή χρήσης βέτο για την τελωνειακή σύνδεση Ε.Ε. – Τουρκίας!

Για να καταλάβετε το μέγεθος της παραδοξότητας την οποία πληρώνουμε σήμερα, στη Σύνοδο των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, που πραγματοποιήθηκε το 1995, την ίδια μέρα με τη ψήφιση του casus belli από πλευράς Τουρκίας, η Αθήνα εμφανίστηκε διαλλακτική και απέφυγε να διαμαρτυρηθεί για τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο, αφήνοντας να περάσει σχεδόν απαρατήρητη η απειλή πολέμου της Άγκυρας προς τη χώρα μας.

Ας δούμε όμως ολίγο την ιστορία:

Το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας ορίστηκε το 1936 στα 6 ναυτικά μίλια από την ακτή (Ν. 230/1936 και μεταγενέστερο Ν.Δ. 187/1973). Διατηρήθηκε, εντούτοις, ρητώς το όριο των 10 ναυτικών μιλίων αιγιαλίτιδας ζώνης όσον αφορά στον εναέριο χώρο, βάσει της προγενέστερης νομοθεσίας (Διάταγμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1931, σε συνδυασμό με τον νόμο 5017/1931). Βάσει εθιμικού κανόνα του Δικαίου της Θάλασσας, που ενσωματώνεται και στη Σύμβαση των ΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα δικαιούται να επεκτείνει μέχρι τα 12 ν.μ. την αιγιαλίτιδα ζώνη της.

Το δικαίωμα επέκτασης του ορίου της αιγιαλίτιδας ζώνης μέχρι τα 12 ν.μ. είναι κυριαρχικό και ασκείται μονομερώς και κατά συνέπεια δεν υπόκειται σε κανενός είδους περιορισμό ή εξαίρεση και δεν επιδέχεται αμφισβητήσεως από τρίτα κράτη (το άρθρο 3 της Σύμβασης, που ενσωματώνει κανόνα εθιμικού δικαίου, ουδένα περιορισμό ή εξαίρεση ως προς το δικαίωμα αυτό θέτει). Η συντριπτική πλειοψηφία των παράκτιων κρατών, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, έχει προσδιορίσει το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. Η ίδια η Τουρκία έχει επεκτείνει, ήδη από το 1964, την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα 12 ν.μ. στον Εύξεινο Πόντο και τη Μεσόγειο.

Η Ελλάδα κατά την κύρωση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (Ν. 2321/1995) δήλωσε ρητά ότι επιφυλάσσεται να ασκήσει σε οιοδήποτε χρόνο το δικαίωμά της να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι τα 12 ν.μ.

Ως αντίδραση προς τη νόμιμη αυτή θέση της Ελλάδας, η τουρκική Βουλή εξουσιοδότησε με ψήφισμά της (8/6/1995) την τουρκική κυβέρνηση, εν λευκώ και στο διηνεκές, να κηρύξει πόλεμο (casusbelli) στην Ελλάδα (εξουσιοδότηση για χρήση και στρατιωτικών μέσων κατά της Ελλάδος), σε περίπτωση που η τελευταία επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της πέραν των 6 ν.μ.

Προφανώς η συμπεριφορά αυτή της Τουρκίας παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών περί απαγόρευσης χρήσης ή απειλής χρήσης βίας (άρθρο 2, παρ. 4), περί ειρηνικής επίλυσης (άρθρο 2, παρ. 3) και περί καλής γειτονίας και ειρηνικής συνύπαρξης (Προοίμιο). Παράλληλα, δυναμιτίζει τη συμμαχική σχέση που οφείλουν να έχουν κράτη που μετέχουν στην ίδια Συμμαχία και αντίκειται στις βασικές αρχές στις οποίες στηρίζεται το ΝΑΤΟ (άρθρα 1 και 2 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου).

Η άρση του casus belli έχει συμπεριληφθεί μεταξύ των βασικών κριτηρίων για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, στο πλαίσιο της υποχρέωσής της για πλήρη σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και της καλής γειτονίας που αποτελεί θεμέλια αρχή πάνω στην οποία έχει οικοδομηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι αυτονόητο ότι ένα υποψήφιο προς ένταξη κράτος δεν είναι δυνατόν να απειλεί με πόλεμο άλλο κράτος και πολύ περισσότερο ένα μέλος της ΕΕ και μελλοντικό εταίρο. Αποτελεί, επίσης, αναγκαία προϋπόθεση για την ουσιαστική βελτίωση των ελληνο-τουρκικών σχέσεων και τη μείωση της έντασης. Είναι προφανές ότι οι προσπάθειες εξομάλυνσης των σημείων τριβής και ειρηνικής επίλυσης των διαφορών δεν μπορούν να ευοδωθούν υπό το κράτος απειλής πολέμου. Παρόλα αυτά η Τουρκία όχι μόνο τηρεί εν ισχύ το πρώτο casus belli, αλλά ρίχνει στο τραπέζι και δεύτερο ακόμα πιο χυδαίο και επικίνδυνο.

Πηγη:Newsbomb

Πολεμική Αεροπορία: «Εφιάλτης» των Τούρκων! Rafale, Mirage, Viper, F-35 - Έρχονται και τα Block 50

 

Βασίλης Σκουλαράκος

F-16 Block 52+ της 335 Μοίρας «Τίγρης»

Τα ελληνικά φτερά ενισχύονται και εκσυγχρονίζονται - Σαφής εναέρια υπεροχή της HAF, την ώρα που η Τουρκία αδυνατεί να βρει και… βίδα - Στη Βουλή και το πρόγραμμα αναβάθμισης των 38 F-16 Block 50. 

Με την Τουρκία να φορά τα δύο της προσωπεία, ζητώντας από την μία συνεννόηση και από την άλλη να απειλεί, να εκβιάζει και να προκαλεί επί του πεδίου στο Αιγαίο, η Ελλάδα δεν έχει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό και αδικαιολόγητες αδράνειες.

Την ώρα που ο Τούρκος υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ μιλά για δίαυλους επικοινωνίας ανάμεσα στις δυο χώρες, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν επαναλαμβάνει πως δεν θα ξανασυναντηθεί με τον Έλληνα πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ωστόσο, κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο δήλωσε ανοιχτός στο διάλογο με την Άγκυρα ώστε να επανέλθουν σε ήρεμα νερά οι δύο χώρες.

Και μπορεί ο Ερντογάν να εκτιμάται πως έχει «τυφλωθεί» από το άγχος του μήπως χάσει τις εκλογές του 2023 και για το λόγο αυτό επιχειρεί να προσελκύσει το εθνικιστικό ακροατήριο της Τουρκίας απειλώντας τον «μεγάλο εχθρό», την Ελλάδα, ωστόσο, ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσί Ακάρ φαίνεται πως βλέπει πιο καθαρά την πραγματικότητα.

Σαφέστατα, ο επικεφαλής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων γνωρίζει καλά ότι αν τα βάλει με την Ελλάδα, αυτή ειδικά τη χρονική στιγμή, θα υποστεί τεράστιο πλήγμα. Όχι μόνο γιατί η χώρα μας είναι πανίσχυρη στρατιωτικά, αλλά και γιατί είναι σε κακή κατάσταση και διασπασμένος σε πολλά μέτωπα ο τουρκικός στρατός.

Ταυτόχρονα, οι εικόνες που φτάνουν στα τουρκικά επιτελεία από την Ελλάδα, μόνο ανησυχία και προβληματισμό προκαλούν. Πέρα από την ύψιστη επιχειρησιακή ετοιμότητα όλων των Κλάδων, που έχουν αποδείξει τα αντανακλαστικά τους σε κάθε επιθετική ενέργεια της Τουρκίας, η εξοπλιστική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, με πανίσχυρα και υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, αναγκάζουν το τουρκικό καθεστώς να περιορίζεται σε γραφικές δηλώσεις που μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλέσουν.

Οι εικόνες με τα δύο πρώτα F-16 Viper της Πολεμικής μας Αεροπορίας να πραγματοποιούν την πρώτη τους πτήση στον ελληνικό ουρανό, να σκανάρουν όλο το Αιγαίο με το κορυφαίο ραντάρ και την τεχνολογία AESA και να επικοινωνούν άριστα με τα Rafale, προκαλεί εφιάλτες στην Τουρκία, που ακόμα παρακαλεί για να λάβει ανταλλακτικά για τα F-16 της και είναι στο «περίμενε» για την έγκριση αναβάθμισης των δικών της μαχητικών από τη Lockheed Martin.

Δεν πρόκειται για απλό εκσυγχρονισμό των ελληνικών μαχητικών, μιλάμε για ό,τι πιο εξελιγμένο παγκοσμίως σε F-16, με κατακόρυφη αναβάθμιση της μαχητικής τους ικανότητας, το κορυφαίο σύστημα αυτοπροστασίας ASPIS, ηλεκτρονικά συστήματα ταυτόχρονου εντοπισμού στόχων σε στεριά, αέρα και θάλασσα και φυσικά νέα όπλα που κάνουν τη διαφορά.

Ενδιαφέρον η HAF έχει ήδη εκφράσει τόσο για τους πυραύλους εναντίον radar AGM-88E AARGM με δυνατότητες να προσβάλουν στόχους ακόμα και υπό τη χρήση αντίμετρων από τον εχθρό όσο και για τους AGM-158 JASSM αντίστοιχους των Γαλλικών Scalp τους οποίους επίσης ήδη έχει στο οπλοστάσιό της η Πολεμική Αεροπορία.

Το επόμενο πρόγραμμα που αναμένεται να τρέξει η Αθήνα είναι αυτό του εκσυγχρονισμού 38 μαχητικών F-16 block 50, από τις Πολεμικές Μοίρες 341 «ΒΕΛΟΣ» και 347 «ΠΕΡΣΕΑΣ», τα οποία θα εξελιχθούν σε F-16 block 50+ adv. Πρόκειται για μαχητικά με ηλικία 23-25 ετών και κατά συνέπεια η αναβάθμιση θεωρείται επιβεβλημένη. Όλα σχεδόν τα απάρτια τα οποία προβλέπει το σχέδιο αναβάθμισης θα προέρχονται από τα 84 F-16 Block52+ και θα χρειαστεί να αγοραστούν μόνο κάποια επιπλέον απάρτια.

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία που θα φέρουν τα «μπαρουτοκαπνισμένα» F-16 Block 50 είναι το σύστημα επικοινωνίας link 16, με το οποίο θα επιτυγχάνεται η άριστη επικοινωνία με τα Rafale, τα Viper και τα F-35. Παράλληλα, το αναβαθμισμένο ραντάρ και ο οπλισμός τους θα τα φέρουν ένα βήμα πριν τα Viper, καθιστώντας τα αεροσκάφη 4ης γενιάς.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Άμυνας, εντός της ερχόμενης εβδομάδας ο υπουργός κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος σχεδιάζει να φέρει στην αρμόδια επιτροπή της βουλής την αναβάθμιση των 38 μαχητικών F-16 Βlock 50.

Η αναβάθμιση των F-16 Block 50 θα διαρκέσει περίπου 6 χρόνια και εκτιμάται πως θα ολοκληρωθεί παράλληλα με αυτή των 84 VIPER, δηλαδή το 2027 – 2028.

Στην Πολεμική Αεροπορία θα επιθυμούσαν και την αναβάθμιση των 32 μαχητικών F-16 Block 30, ωστόσο, δεν έχει ληφθεί ακόμα συγκεκριμένη απόφαση για το μέλλον τους. Η κατάστασή τους βεβαίως είναι άριστη και φυσικά μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν τη «βρώμικη» δουλειά των αναχαιτήσεων στο Αιγαίο.

Πάντως, με τα 83 Viper, τα 38 F-16 block 52+, τα 24 Rafale, τα Mirage 2000-5 και τα F-35, η Πολεμική μας Αεροπορία γίνεται απόλυτη κυρίαρχος σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, την ώρα που η Τουρκία αδυνατεί να βρει ακόμα και… βίδα για τα μαχητικά της.

Πηγη:Newsbomb