Russian submarine was hit in Sevastopol

 Reports are surfacing that a KILO class submarine under the command of the Russian Navy has potentially been targeted by Ukraine in Sevastopol, as asserted by submarine expert H I Sutton in a tweet, although confirmation remains pending at this juncture.

Images currently in circulation indeed reveal a Ropucha Class landing ship engulfed in flames. Russian sources allude to damage to two vessels. Analytical studies done by @MT_Anderson mark the other likely casualty as a KILO class submarine, identified based on its location in an identical dry dock as the burning ship.

 

Sutton has divulged, although yet to indulge in a comprehensive analysis, that the affected KILO seems to bear semblance to a Pr.636.3 Improved-KILO. He reveals that Russia commands four of these in the Black Sea, in addition to a single Pr.877 KILO, baptized as Alrosa, distinguished by its pump jet.

 An essential distinction to note is that the Enhanced KILO class submarines possess the capacity to dispatch Kalibr cruise missiles. The notion that Alrosa, another class of submarine, might have been upgraded to launch these missiles during its refit is plausible, although it lacks definitive confirmation. Consequently, this possibility is perceived with a degree of skepticism. “Must reiterate that, based on what I’ve seen, the KILO is unconfirmed,’ Sutton said.

 

Russia confirms the attack

According to an official statement by the Russian Ministry of Defense, the Ukrainian Armed Forces [AFU] launched a tactical assault on the S. Ordzhonikidze ship repair plant [SRZ] in Sevastopol, employing ten potent cruise missiles in their operation. Notably, seven of these airborne threats were successfully neutralized by efficient air defense mechanisms.

 The stringent night-time defensive maneuvers of Russian forces reacted to a multi-pronged aggressor strategy. The Ukrainian forces not only targeted the ship repair plant with the arsenal of cruise missiles, but they also assaulted a Black Sea Fleet detachment during a maritime transit with three unmanned boats.

 The defense authorities relayed that the majority of the inbound missiles were strategically intercepted and neutralized. “Of the incoming barrage, seven cruise missiles were systematically shot down by air defense systems. The patrol ship Vasily Bykov, executed with precision, obliterating all unmanned boats,” elaborated the ministry. The onslaught resulted in damage to two ships under repairs.

  Previously, Sevastopol’s governor, Mikhail Razvozhaev, divulged preliminary findings on the missile attack on the city – a bold act that precipitated a fire in the South Bay area. The governor reassured citizens by stating, “Following the aggressive incident, robust operational services were activated at the Sevmorzavod’s southern site. This robust response resulted in 24 unfortunate casualties, with only four reported to be in moderate condition. The situation is under control, and there is currently no threat to the city.”

 

The ‘two ships’

Multiple channels on Telegram have corroborated the reports of the Ukrainian offensive, indicating instances of maritime infrastructure damage. A transmission from the renowned Telegram outlet, SHOT, detailed that “the onslaught on Sevastopol bay inflicted damage on two vessels: The B-237 Submarine named Rostov-on-Don and the Ropucha-class landing ship christened Minsk. In addition to this structural damage, the distressing loss of two lives and injury to 26 individuals were further consequences.”

Πηγη:

Echedoros.blog - Hellas

Ο Έβρος κάηκε και κανένας δεν έχει ευθύνη; Ερωτήματα για τους «ανευθυνοϋπεύθυνους» που στρουθοκαμηλίζουν

 Στον Έβρο έχουν καεί πλέον περισσότερα από 900.000 στρέμματα! Ακόμη και ο πιο καλοπροαίρετος πολίτης δεν μπορεί να βρει ελαφρυντικά για όσους έχουν την ευθύνη για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Πέρυσι μας κάηκε η Δαδιά! Φέτος κάηκε ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ και μέσα από τις στάχτες αναδεικνύεται η ανευθυνότητα, η αδιαφορία, η περιφρόνηση των «αρμοδίων» για την προστασία ανθρώπινων ζωών -είχαμε νεκρούς φέτος από τις φωτιές- αλλά και του εθνικού πλούτου. Γιατί το δάσος της Δαδιάς που το άφησαν να καεί ήταν περιουσιακό στοιχεία της χώρας.

Θα πληρώσει κάποιος; Θα αναλάβει την ευθύνη; Είδαμε φωτογραφίες και ρεπορτάζ όπου στο Μαξίμου υπουργοί χαριεντίζονταν , γιορτάζοντας τα γενέθλια τους!!! Έχουν καταλάβει τι συμβαίνει στη χώρα; Πιστεύουν στα σοβαρά ότι όλα αυτά θα «καλυφθούν» από το …euros-pass και τα αφηγήματα που θα μας διηγηθεί πάλι ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ το ερχόμενο Σάββατο;

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από αναγνώστη του militaire.gr . Δεν είναι το μοναδικό που εκφράζει τους προβληματισμούς πολιτών. Συμπυκνώνει σε λίγες γραμμές όλα όσα σκέφτονται, συζητούν και επικρίνουν οι πολίτες , βλέποντας τη χώρα να πλέει σαν καρυδότσουφλο σε τρικυμία ,χωρίς κανένας να θέλει να πιάσει το τιμόνι…

«Πρώτα θα τους κάψουμε και μετά θα πάμε να δούμε ποιος ήταν”.

Στο άκουσμα της έκφρασης αυτής θα νόμιζε κάποιος ότι αφορά ρήση φυλάρχου αφρικάνικης χώρας ή ιθαγενή αρχηγού στον Αμαζόνιο.

Η παραπάνω έκφραση ειπώθηκε από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ το 2020 σε απάντηση ερώτησης δημοσιογράφου για τις έρευνες της Τουρκίας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Το έναυσμα για την παρακάτω παράθεση μερικών σκέψεων σχετικά με την πρωτοφανή οικολογική καταστροφή σε συνδυασμό με την προτροπή θα τους κάψουμε, είναι το τραγικό ατύχημα στην Αγχίαλο Μαγνησίας με την εκτόνωση πυρομαχικών στοιβάδας καθώς και το πέρασμα της πύρινης λαίλαπας στον Έβρο με το εξίσου καταστροφικό αποτέλεσμα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Είδαμε ως απόρροια του ατυχήματος στην Αγχίαλο να ενεργοποιείται ένας ολόκληρος εσωτερικός μηχανισμός ανωτάτων αξιωματικών από όλους τους κλάδους των Ε.Δ με σκοπό τον έλεγχο και την επιθεώρηση  των υφιστάμενων σχεδίων πυρασφάλειας διάφορων εγκαταστάσεων ώστε μελλοντικά να αποφευχθεί ένα νέο Κούγκι και πιθανή ανθρώπινη απώλεια. Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το αποτέλεσμα των επιθεωρήσεων καθώς υπάρχει και δικαιολογημένα το εθνικό συμφέρον και το απόρρητο της διαδικασίας, χωρίς βεβαία να λαμβάνεται υπόψιν ότι το πόρισμα της ΕΔΕ για την Αγχίαλο δόθηκε στη Δημοσιότητα με υποβάθμιση της διαβάθμισης (εδώ δεν υπάρχει απόρρητο και εθνικό συμφέρον) αλλά και το ατόπημα του πρώην ΥΦΕΘΑ με την διαδικτυακή κοινοποίηση καίριων σημείων καυσίμων-αγωγών σε (προεκλογική) φωτογραφία προβολής έργου.

Εντούτοις βλέπουμε την απονομή συγχαρητηρίων και δικαιολογημένα στο ένστολο προσωπικό μονάδων του Έβρου για την συμβολή-συνδρομή τους στον αγώνα της πυρόσβεσης.

Εκ του αποτελέσματος, στον Έβρο και δεν είναι μύθευμα, συντελέστηκε η μεγαλύτερη πυρκαγιά στην Ευρώπη και η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή με πάνω από 800.000 καμμένα στρέμματα γης.

Η γείτονα χώρα χρησιμοποιεί κατά κόρον τα εγχώριας κατασκευής πολυδιαφημισμένα battle tested μηΕΑ Bayraktar τα τελευταία χρόνια εκτός των άλλων επιχειρησιακών αποστολών και για την επιτήρηση των δασών τους, εξασφαλίζοντας με το ελάχιστο δυνατό κόστος και κόπο σε εργατοώρες μια σχετική ασφάλεια για το σύνολο της επικράτειας της.

Είναι άραγε πιο έξυπνοι ή επαγγελματίες από εμάς; Μήπως είναι πιο σοβαροί από εμάς; Μήπως έχουν σταθερό στρατηγικό προσανατολισμό και ξέρουν τι θέλουν;

Υποθετικά ερωτήματα αλλά το να εκτρέπεις το μοναδικό UAV που επιχειρεί επιχειρησιακά στην Ελλάδα (έτσι μας λέει τουλάχιστον το ιστορικό στο Flight Radar) κατόπιν εορτής στις καιόμενες περιοχές του Έβρου μετά από 3-4 ημέρες σημαίνει ότι απλά το στέλνεις και αυτό για επικοινωνιακούς λόγους.

Άραγε τα υπόλοιπα UAV της Αεροπορίας και του Στρατού που είναι; (μήπως είναι παρωχημένα και ακατάλληλα ή μη διαθέσιμα λόγω ανταλλακτικών;).

Επίσης, πόσο εκπαιδευμένο σε θέματα πυρόσβεσης – κατάσβεσης και χρήσης μέσων είναι το προσωπικό που εμπλέκεται στις πυρκαγιές και στέλνεται ως βοηθητικό πεζοπόρο προσωπικό;

Υπάρχει συναφή εκπαίδευση στις μονάδες εκστρατείας αλλά και να υπήρχε τι να προλάβουν οι καημένοι αφού πλέον καλούνται να κάνουν και τους οδηγούς ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με μια πλειάδα ρητορικών ερωτήσεων που ίσως πονάνε ή δεν είναι εύηχες σε αυτιά που δεν ιδρώνουν και σε γαλόνια που δυστυχώς είναι ελλιποβαρή στο μέγεθος των μέζεων τους αφού υπό το πρίσμα ενός ψεύτικου καθωσπρεπισμού διαφεύγουν πάντα ατσαλάκωτοι γιατί στην Ελλάδα του 2023 έχουν μάθει να είναι ανευθυνουπεύθυνοι και να στρουθοκαμηλίζουν.

Δυστυχώς είναι γλυκό το μέλι της εξουσίας και αυτό το γνωρίζει καλά η στρατιωτική νομεκλατούρα των 10-20 στρατηγών που θα έκανε και κάνει τα πάντα για την ανέλιξη της και φυσικά τα προνόμια της εκτελώντας άρρητα τον σχεδιασμό που επιβάλει…ποιος….. εδώ αφήνουμε την φαντασία να οργιάσει. Μήπως η προτροπή “Θα τους κάψουμε” κρύβει Αλαζονεία και ένα άκρατο ΥπερΕγω εις βάρος του Εθνικού Συμφέροντος γιατί εκ τους αποτελέσματος οι Καμμένοι είμαστε εμείς Κύριε Αρχηγέ. Τελικά Αμύνεσθαι περί Πάρτης ή περί Πατρίς»….

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

Συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν σύντομα στο Σότσι

 Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα επισκεφθεί σύντομα το ρωσικό θέρετρο της Μαύρης Θάλασσας Σότσι για ενδεχόμενες συνομιλίες με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν με στόχο την επιστροφή της Μόσχας στη συμφωνία για την εξαγωγή ουκρανικών σιτηρών, δήλωσε σήμερα ο Ομέρ Τσελίκ, εκπρόσωπος του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Η Τουρκία προσπαθεί να πείσει τη Ρωσία να επιστρέψει στη συμφωνία, στην επίτευξη της οποίας το καλοκαίρι του 2022 είχε βοηθήσει η Άγκυρα και η οποία επιτρέπει τις αποστολές σιτηρών από ουκρανικά λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα. Η Μόσχα αποχώρησε από τη συμφωνία τον περασμένο μήνα, διαμαρτυρόμενη ότι δεν μπορούσε να εξαγάγει τα δικά της σιτηρά και λιπάσματα, παρά τις δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί βάσει της συμφωνίας.

«Ο πρόεδρός μας ανέλαβε την πρωτοβουλία (σ.σ. για συνομιλίες για την επανέναρξη της συμφωνίας)… για να αποτραπεί μια παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Σύντομα θα επισκεφθεί το Σότσι. Πιστεύουμε ότι ενδέχεται να υπάρξουν εξελίξεις έπειτα από αυτή την επίσκεψη», είπε ο Τσελίκ .

Ο Τούρκος αξιωματούχος δεν διευκρίνισε αν ο Ερντογάν θα συναντηθεί με τον Πούτιν, αλλά το Κρεμλίνο αναφέρθηκε την Παρασκευή στο ενδεχόμενο μιας κατ’ ιδίαν συνάντησης των δύο ηγετών σύντομα.

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr

Πρόβλημα στον Στρατό των Σκοπίων- έχουν ενταχθεί πρώην μαχητές του UÇK

Ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Τιρόν Τζάγιαγκα δήλωσε στο παράρτημα του κοσοβάρικου μέσου «TV Klan» στα Σκόπια, ότι υπάρχουν πολλοί υπάλληλοι στο Υπουργείο Άμυνας που ήταν μέλη του «Απελευθερωτικού Στρατού Κοσόβου- UÇK, και εξαιτίας αυτού δεν μπορούν να λάβουν πιστοποιητικό ασφαλείας για τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας.

«Μάλιστα, πολλοί υπάλληλοι του υπουργείου Άμυνας των Σκοπίων, στρατιώτες  καθώς και σε άλλες θέσεις,  μας έγραψαν ότι δεν μπορούσαν να πάρουν πιστοποιητικό ασφαλείας λόγω του παρελθόντος τους».

Υπάρχουν και εκείνοι που ήταν επίσης μέλη του κοσοβάρικου UÇK, δήλωσε  ο Τζάγιαγκα για «TV Klan».

Είπε ότι έθεσε αυτό το θέμα σε ανώτατο επίπεδο σε κρατικούς θεσμούς, καθώς και σε κομματικά πλαίσια.

– Ανέφερα ότι εάν το ζήτημα του πιστοποιητικού δεν επιλυθεί άμεσα αυτό θα είναι μεγάλο πρόβλημα στο μέλλον. Ο στρατός είναι μέρος του ΝΑΤΟ, οπότε χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας οι πιθανότητές μας είναι πολύ μικρές, είπε ο Τζάγιαγκα.

Ο αναπληρωτής υπουργός δήλωσε ότι υπάρχουν υποψίες για άτομα ότι είναι ακόμη μέλη παραστρατιωτικών ομάδων.

«Αλλά δεν έχουν πρόσβαση στα αρχεία, σε άλλα ιδρύματα έχουν. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι αξίζει να επανεξετάσουμε αυτές τις περιπτώσεις», είπε.

Προσθέτει επίσης ότι υπάρχει ελάχιστο ενδιαφέρον στους Αλβανούς Σκοπίων να ενταχθούν στον Στρατό, αν και οι συνθήκες είναι καλές και ο κατώτατος μισθός στο υπουργείο Άμυνας, άρα και για τους φαντάρους, ξεπερνά τα 700 ευρώ.

Στον τελευταίο διαγωνισμό της στρατιωτικής ακαδημίας, όπως ανακοίνωσε η KlanM, από τους 43 υποψηφίους που έγιναν αποδεκτοί, μόνο δύο είναι Αλβανοί. 

Πηγη:

Echedoros.blog - Hellas

Εξοργίστηκε ο πρόεδρος Σκοπίων με τη σημαία της Μεγάλης Αλβανίας στο Τέτοβο

 

«Οι διοργανωτές των δημόσιων συγκεντρώσεων στο Τέτοβο και στο Τσάιρ πρέπει να τιμωρηθούν για παραβίαση των νομικών διατάξεων σχετικά με τη χρήση της κρατικής σημαίας και ύμνου και των σημαιών και συμβόλων των κοινοτήτων, αγνοώντας παντελώς τα σύμβολα του κράτους»

«Η εμφάνιση του προκλητικού εθνικιστικού γραφήματος, που προωθεί τις σοβινιστικές

ιδέες για ένα μεγάλο κράτος (σημ.: της Αλβανίας) αντιπροσωπεύει την ανάφλεξη εθνοτικού μίσους και μισαλλοδοξίας, προσβάλλοντας με κατηγορητικό τρόπο τις βασικές αρχές και αξίες της Συμφωνίας Πλαισίου, καθώς και την έννοια της Βόρειας Μακεδονίας ως πολυεθνικού κράτους», σύμφωνα με την αντίδραση του προέδρου του κράτους, Στέβο Πενταρόφσκι, με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού του Κοσόβου Αλμπίν Κούρτι. 

Να τιμωρηθούν οι παραβάτες

 Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφερόμενα στην παρέμβαση του Πενταρόφσκι, δημοσιοποιούν την οργή του:

«Οι διοργανωτές των δημόσιων συγκεντρώσεων στο Τέτοβο και στο Τσαΐρ πρέπει να τιμωρηθούν για παραβίαση των νομικών διατάξεων σχετικά με τη χρήση της κρατικής σημαίας και ύμνου και των σημαιών και συμβόλων των κοινοτήτων, αγνοώντας παντελώς τα σύμβολα του κράτους.

 Προς αυτή την κατεύθυνση, καλώ τις αρμόδιες αρχές να ολοκληρώσουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες το συντομότερο δυνατό», επισημαίνει στην αντίδραση του, ο Στέβο Πενταρόφσκι.

Μάλιστα, ο πρόεδρος των Σκοπίων αναφέρθηκε και στην προωθούμενη ιδέα για αλλαγή της ονομασίας οδού στο δήμο Τσαΐρ με ονομασία που προωθούν οι Αλβανοί των Σκοπίων.

«Η μέθοδος υλοποίησης της ιδέας της μετονομασίας του δρόμου στον δήμο Τσαϊρ», σύμφωνα με την αντίδραση του Πενταρόφσκι, «έρχεται σε αντίθεση με την αρχή του δημοκρατικού διαλόγου και του σεβασμού της ιστορικής κληρονομιάς όλων των κοινοτήτων του κράτους».

«Υπό αυτή την έννοια, περιμένω από τις αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχου να ελέγξουν εάν τηρείται η αρχή της διπλής πλειοψηφίας κατά τη λήψη της απόφασης, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει και τις ψήφους των κοινοτήτων που δεν πλειοψηφούν σε αυτόν τον δήμο», αναφέρει στην αντίδραση του, ο Πρόεδρος του κράτους, Στέβο Πενταρόφσκι.

Πηγη:

Echedoros.blog - Hellas

Ελληνοτουρκικά: Τα πάντα για τη Χάγη, όπως τα εξηγεί ο Δρ Δημήτρης Σταθακόπουλος

 Ελλάδα: Μία η διαφορά με την Τουρκία- Εξετάζουμε τη Χάγη.

Ερντογάν: Η Τουρκία δεν έχει προβλήματα που δεν μπορεί να λύσει με τους γείτονές της.

Του Δρα Δημ. Σταθακόπουλου 

      Διαδικασία ενώπιον του Δ.Δ.Χάγης

Το Δ.Δ.Χάγης μπορεί να επιληφθεί δύο ειδών υποθέσεων:

α) διαφορές μεταξύ κρατών που υποβάλλονται ενώπιόν του  με επιμέλεια και έκθεση των ενδιαφερομένων διάδικων κρατών (επίδικες υποθέσεις) και

β) αιτήματα για συμβουλευτικές γνωμοδοτήσεις επί  νομικών ζητημάτων που υποβάλλονται ενώπιον του, από όργανα και  οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών (συμβουλευτικές υποθέσεις ).

Νομιμοποίηση διαδίκων:

Μόνο κράτη  μέλη των Ηνωμένων Εθνών και  κράτη συμβαλλόμενα στο ιδρυτικό Καταστατικό του Δικαστηρίου, ή που έχουν αποδεχθεί τη δικαιοδοσία του, μπορούν να είναι διάδικοι σε επίδικες υποθέσεις.

Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να επιλύσει μια διαφορά, μόνο εάν τα διάδικα κράτη έχουν αποδεχθεί τη δικαιοδοσία του.

Η προεργασία πριν τη δίκη, ξεκινά με τη σύναψη ειδικής γραπτής συμφωνίας υποβολής της διαφοράς στο Δικαστήριο, δυνάμει ρήτρας δικαιοδοσίας. Ορισμένες από αυτές τις δηλώσεις  – οι οποίες πρέπει να κατατεθούν στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών –   περιέχουν επιφυλάξεις των κρατών,  με τις οποίες αποκλείονται ορισμένες κατηγορίες διαφορών.

Η διαδικασία μπορεί να κινηθεί με έναν από τους δύο παρακάτω τρόπους:

Α) Μέσω της κοινοποίησης στη Γραμματεία του Δικαστηρίου ειδικής κοινής έγγραφης συμφωνίας, που μπορεί να κατατεθεί στο Δικαστήριο, είτε από ένα, είτε και από τα δύο διάδικα κράτη.

Η εν λόγω ειδική συμφωνία πρέπει να αναφέρει το αντικείμενο της διαφοράς και τα διάδικα μέρη που την συνυπογράφουν. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει κράτος ” ενάγων” ούτε “εναγόμενο”,  στις δημοσιεύσεις του Δικαστηρίου τα ονόματά τους διαχωρίζονται με μια λοξή γραμμή στο τέλος του επίσημου τίτλου της υπόθεσης, π.χ. θα μπορούσε:  Hellas/Turkiye.

Β) Μέσω αίτησης, που  έχει μονομερή χαρακτήρα και υποβάλλεται από το αιτούν κράτος κατά άλλου κράτους. Η αίτηση αυτή κοινοποιείται στο αντίδικο κράτος, ενώ οι Κανονισμοί του Δικαστηρίου περιέχουν αυστηρά κριτήρια για το παραδεκτό του περιεχομένου της αίτησης και της κοινοποίησής της.

Εκτός από τ’ όνομα του κράτους κατά του οποίου ασκείται η αξίωση και το αντικείμενο της διαφοράς, το αιτούν κράτος πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να αναφέρει εν συντομία σε ποια βάση – συνθήκη ή δήλωση αποδοχής της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας – αξιώνει ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο, ενώ πρέπει να αναφέρει συνοπτικά τα πραγματικά περιστατικά και τους λόγους στους οποίους βασίζεται ο ισχυρισμός του.

Στο τέλος του επίσημου τίτλου της υπόθεσης, τα ονόματα των δύο κρατών χωρίζονται με τη συντομογραφία vs ( το λατινικό έναντι/ κατά ), π.χ. Hellas vs Turkiye.

Η ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας ενώπιον του ΔΔΧ,  είναι αυτή της παραλαβής της ειδικής συμφωνίας ή αίτησης, από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου .

Η επίδικη διαδικασία περιλαμβάνει ένα πρώτο στάδιο , στο οποίο οι διάδικοι υποβάλλουν και ανταλλάσσουν υπομνήματα, τα οποία περιέχουν λεπτομερή έκθεση των πραγματικών και νομικών στοιχείων στα οποία στηρίζεται κάθε μέρος, καθώς και ένα προφορικό στάδιο που αποτελείται από δημόσιες ακροάσεις κατά τις οποίες οι εκπρόσωποι και οι δικηγόροι των κρατών , απευθύνονται στο Δικαστήριο ( δικαστές).

Δεδομένου ότι το Δικαστήριο έχει δύο επίσημες γλώσσες (αγγλικά και γαλλικά), ό,τι γράφεται ή λέγεται στη μία γλώσσα μεταφράζεται αμελητί και στην άλλη. Τα γραπτά υπομνήματα δεν τίθενται στη διάθεση του Τύπου και του κοινού μέχρι την έναρξη της προφορικής διαδικασίας και μόνο τότε εάν τα μέρη δεν έχουν αντίρρηση, μπορούν να γίνουν γνωστά στα ΜΜΕ και το δημόσιο κοινό.

Τα κράτη δεν έχουν μόνιμους διαπιστευμένους αντιπροσώπους στο Δικαστήριο. Οπότε συνήθως επικοινωνούν με την Γραμματεία του Δικαστηρίου, είτε μέσω του Υπουργού Εξωτερικών τους, είτε του διαπιστευμένου στην Ολλανδία πρεσβευτή τους. Όταν καταστούν διάδικοι σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, εκπροσωπούνται από αντιπρόσωπο.

Ένας εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος του διάδικου κράτους, διαδραματίζει τον ίδιο ρόλο και έχει τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως ένας δικηγόρος στις αστικές/ ποινικές/ διοικητικές διαφορές των εθνικών δικαστηρίων.

Ωστόσο, επειδή στις διεθνείς σχέσεις διακυβεύονται μεγάλα εθνικά θέματα κυριαρχίας και δημοσίου συμφέροντος, ο κρατικός εκπρόσωπος, είναι επίσης επικεφαλής ειδικής διπλωματικής αποστολής με εξουσίες να δεσμεύσει το κυρίαρχο κράτος του.

Λαμβάνει από την Γραμματεία του Δικαστηρίου οδηγίες και δικονομικές εντολές, σχετικά με την υπόθεση και διαβιβάζει αρμοδίως, νομίμως και εμπροθέσμως στη Γραμματεία, όλη την αλληλογραφία και τα υπομνήματα, δεόντως υπογεγραμμένα ή επικυρωμένα.

Στις δημόσιες ακροάσεις ο εκπρόσωπος του κράτους, επικαλείται και παρουσιάζει τα επιχειρήματα της κυβέρνησης που εκπροσωπεί και καταθέτει τις προτάσεις / υπόμνημά του επι της υποθέσεως, όπως προαναφέρθηκε.

Οι εκπρόσωποι των κρατών, συχνά επικουρούνται από αναπληρωτές ή βοηθούς δικηγόρους για να τους βοηθήσουν στην προετοιμασία των προτάσεων/υπομνημάτων καθώς και κυρίως, στην προφορική ακροαματική επιχειρηματολογίας.

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει ειδικός Δικηγορικός Σύλλογος Διεθνούς Δικαστηρίου, η επιλογή δικηγόρου ειδικού σε θέματα διεθνούς δικαίου είναι ελεύθερη.

Μετά την προφορική διαδικασία, το Δικαστήριο συσκέπτεται κεκλεισμένων των θυρών και στη συνέχεια εκδίδει την απόφασή του σε δημόσια συνεδρίαση.

Η απόφαση είναι τελεσίδικη, δεσμευτική για τους διαδίκους και δεν χωρά Έφεση (σημ.:  μπορεί όμως η απόφαση , να υπόκειται σε ερμηνεία ή, μετά τη διαπίστωση νέου γεγονότος, σε αναθεώρηση).

Οποιοσδήποτε δικαστής το επιθυμεί μπορεί να επισυνάψει γνώμη στην απόφαση.

Είναι σπάνιο μια απόφαση του ΔΔΧ να μην εκτελεστεί. Εν τούτοις,  επειδή δεν υπάρχει αστυνομικό όργανο επιβολής της απόφασης,  ούτε διεθνής δικαστικός επιμελητής εκτέλεσης της απόφασγς,  σε περίπτωση που ένα από τα δύο διάδικα κράτη,  δεν συμμορφωθεί με την απόφαση και δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που  απορρέουν από αυτή, τότε μπορεί να προσφύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο είναι εξουσιοδοτημένο να συστήσει ή να αποφασίσει μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την εφαρμογή της απόφασης του ΔΔΧ.

Η διαδικασία που περιγράφεται παραπάνω είναι η συνήθης κανονική διαδικασία ενώπιον του ΔΔΧ. Ωστόσο, προβάλλονται ενστάσεις, όπως , ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας ή ότι η αίτηση είναι απαράδεκτη, που μπορούν να αλλάξουν την πορεία για την έκδοση απόφασης. Το Δικαστήριο κρίνει το παραδεκτό ή μη, των ενστάσεων . Υπάρχουν επίσης και τα προσωρινά μέτρα, τα οποία μπορεί να ζητήσει το αιτούν κράτος εάν κρίνει ότι τα δικαιώματα που αποτελούν αντικείμενο της αίτησής του διατρέχουν άμεσο κίνδυνο, έως της εκδόσεως της οριστικής απόφασης.

Επίσης, ένα τρίτο κράτος μπορεί να ζητήσει άδεια να παρέμβει προσθέτως , σε μια διαφορά που αφορά άλλα κράτη, εάν κρίνει ότι έχει συμφέρον νομικής φύσεως στην υπόθεση, που ενδέχεται να επηρεαστεί από την διαδικασία, την πιθανή απόφαση ή την απόφαση που ελήφθη.

Η δικονομία του ΔΔΧ,  προβλέπει  και ορίζει , πως σε περιπτώσεις που ένα  κράτος δεν εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου ( ερημοδικήσει ) είτε γιατί απορρίπτει πλήρως τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου,  είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, δεν εμποδίζεται η εξέλιξη της διαδικασίας, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει πως  είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της υπόθεσης .

Τέλος, εάν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι τα διαδικα κράτη,  προβάλλουν τα ίδια επιχειρήματα  κατά κοινού αντιπάλου και για το ίδιο ζήτημα, μπορεί να διατάξει τη συνεκδίκαση των υποθέσεων.

Το Δικαστήριο ασκεί/εκτελεί τα καθήκοντά του  σε ολομέλεια, εν τούτοις,  είναι  δυνατόν,  κατόπιν αιτήματος των διαδίκων κρατών , να συσταθούν ad hoc τμήματα για την εξέταση συγκεκριμένων τμημάτων της γενικής υπόθεσης .

Οι πηγές του δικαίου που πρέπει να εφαρμόσει και βάσει των οποίων να δικάσει το Δικαστήριο είναι:

Οι ισχύουσες διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις. Το διεθνές έθιμο, οι γενικές αρχές του δικαίου, οι δικαστικές αποφάσεις, καθώς και οι εργασίες/ μελέτες,  διδασκαλίες των πιο εξειδικευμένων καθηγητών. Επιπλέον, εάν τα διάδικα μέρη συμφωνήσουν, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει σε μια υπόθεση,  ex aequo et bono , δηλαδή, χωρίς να περιοριστεί στους ισχύοντες κανόνες του διεθνούς δικαίου  δημιουργώντας νέα νομολογία.

Μια υπόθεση μπορεί να περατωθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας με συμβιβασμό μεταξύ των μερών ή με διακοπή. Στην περίπτωση της διακοπής ,  το αιτούν κράτος μπορεί ανά πάσα στιγμή να ενημερώσει το Δικαστήριο  πως δεν επιθυμεί να συνεχίσει τη διαδικασία,  ή και τα δύο μέρη, μπορούν να δηλώσουν ότι έχουν συμφωνήσει να αποσύρουν την υπόθεση.

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο αφαιρεί την υπόθεση από τον κατάλογό του και δεν εκδίδει απόφαση,  απέχοντας αυτής.

Μήπως όμως υπάρχει κόλλημα να πάμε στη Χάγη, δεδομένου ότι η Ελλάδα έχει αρνηθεί τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου σε θέματα κυριαρχίας, ήδη από τον Ιανουάριο του 2015 ;

Όταν η Τουρκία αμφισβητεί με το ακυρώσιμο Τουρκολιβυκό μνημόνιο κυριαρχία της Ελλάδας, πως θα υπογραφεί συνυποσχετικό ;

Πρόεδρος και Μέλη του ΔΔΧ ( 2023 )

Πρόεδρος : η  Joan E. Donoghue

Ηνωμένες πολιτείες Αμερικής

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 9 Σεπτεμβρίου 2010· Πρόεδρος από τις 8 Φεβρουαρίου 2021

Αντιπρόεδρος , ο Kirill Gevorgian

Ρωσική Ομοσπονδία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2015· Αντιπρόεδρος από τις 8 Φεβρουαρίου 2021

Δικαστής,  Peter Tomka

Σλοβακία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2003

Δικαστής Ronny Abraham

Γαλλία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 15 Φεβρουαρίου 2005·

Δικαστής Mohammed Bennuna

Μαρόκο

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2006

Δικαστής Abdulqawi Ahmed Yusuf

Σομαλία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2009·

Δικαστής Xue Hanqin

Κίνα

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 29 Ιουνίου 2010·

Δικαστής Julia  Sebutinde

Ουγκάντα

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2012·

Δικαστής Dalveer  Bhandari

Ινδία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 27 Απριλίου 2012

Δικαστής Patrick Lipton Robinson

Tζαμάϊκα

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2015

Δικαστής Nawaf Salam

Λίβανος

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2018

Δικαστής Iwasawa Yuji

Ιαπωνία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 22 Ιουνίου 2018·

Δικαστής Georg Nolte

Γερμανία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 6 Φεβρουαρίου 2021

Δικαστής Hilary Charlesworth

Αυστραλία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 5 Νοεμβρίου 2021

Δικαστής Leonardo Nemer Caldeira Brant

Βραζιλία

Μέλος του Δικαστηρίου από τις 4 Νοεμβρίου 2022

Βιογραφικό της Προέδρου,  εδώ:

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Joan_Donoghue

Σημαντική της απόφαση,  που υιοθέτησε και ο ΟΗΕ, είναι η απόρριψη της αξίωσης του Ηνωμένου Βασιλείου για ( αποικιοκρατική)  κυριαρχία στα νησιά Τσάγκος.

Μήπως, η  άποψή της , αποτελεί πρόκριμα απόρριψης κυριαρχίας των ελληνικών νησιών του Αιγαίου, παρότι η Ελλάδα δεν είναι αποικιοκρατική στα νησιά της  ;

*  Για τις διαδικασίες ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου του Δικαίου της Θάλασσας – (ITLOS / ΔΔΔΘ), που εδρεύει στο Αμβούργο , ιδρύθηκε απο το 1982 και μετά , για να επιλύει  διαφορές σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Σύμβασης του δικαίου της θάλασσας, καθώς και διαφορές από άλλες συμφωνίες που καλύπτονται από τη Σύμβαση, με τη σύμφωνη γνώμη των μερών, έχοντας – όπως και το ΔΔΧ –  δικαστική και συμβουλευτική δικαιοδοσία, θα επανέλθω .

   Ενδεικτικά να αναφέρω πως , το ΔΔΧ, δεν ασχολείται ιδιαιτέρως με το Δίκαιο της Θάλασσας, που το αφήνει στην αρμοδιότητα του Αμβούργου,  αλλά ασχολείται περισσότερο με προγενέστερες αρχές Δικαίου ή ad hoc κανόνες που ίσχυαν σε παλαιότερες εποχές, πριν την ίδρυση του Δικαστηρίου του Αμβούργου.

Η Ελλάδα,  δεν μπορεί να προσφύγει στο Αμβούργο για το Δίκαιο της Θάλασσας, γιατί η Τουρκία δεν έχει υπογράψει την αποδοχή/εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας.

Επομένως  τα πάντα θα κριθούν στο συνυποσχετικό μνημόνιο  που θα υπογράψει η Ελλάδα  με την Τουρκία, πριν προσφύγει/ουν στο ΔΔΧ .

Άραγε, η Ελλάδα θα δέχεται στο συνυποσχετικό, την ισχύ των  γενικών κανόνων δικαίου, που ίσχυαν πριν το 1982 ,  αγνοώντας τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας για πλήρη επήρεια των νησιών, απεμπολώντας τα δικαιώματα της πριν καν εκδικαστεί  η υπόθεση στο ΔΔΧ, ή όχι ;

** Ομοίως θα επανέλθω για το ΔΕΕ ( Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης) ,  που μεριμνά για την ομοιόμορφη ερμηνεία και εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ σε κάθε χώρα μέλος,  εξασφαλίζοντας

ότι τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ συμμορφώνονται με το δίκαιο της ΕΕ.

Το Δικαστήριο της ΕΕ, είναι αρμόδιο για ζητήματα οριοθέτησης ΑΟΖ τόσο μεταξύ κρατών-μελών της ΕΕ ( πχ με την Κύπρο ), αλλά και μεταξύ κρατών-μελών με υποψήφια προς ένταξη κράτη, όπως είναι η Τουρκία, αλλά και η Αλβανία , για καθορισμό ζωνών αλιείας μεταξύ αυτών. Θα μπορούσε να γίνει μονομερής προσφυγή από την Ελλάδα, με κλήση της Τουρκίας.

Ζητούμενο αν η Τουρκία προσέλθει ή ερημοδικήσει και το σημαντικότερο:

Ποιο υπερεθνικό όργανο θα επιβάλει στην Τουρκία, τη συμμόρφωσή της με τις δικαστικές αποφάσεις του ΔΔΧ , του Δικαστηρίου του Αμβούργου για το Δίκαιο της Θάλασσας, ή του Δικαστηρίου της ΕΕ ;

Ο ΟΗΕ , τον οποίο αγνοεί επιδεικτικά,  όπως στην περίπτωση της Κύπρου  ;

Η Ε.Ε  , ή κάποια μεγάλη δύναμη που θα της επιβάλει την εφαρμογή της απόφασης,  με δυναμικό στρατιωτικό τρόπο;

Δυστυχώς δεν αισιοδοξώ και τα βλέπω ατελέσφορα όλα τα παραπάνω. 

Πηγη:

Militaire News

https://www.militaire.gr